Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

Ds. Orlando Bottenbley geridderd

Van missionaris tot ridder in de Orde van Oranje-Nassau

in Nieuws

De jonge Orlando Bottenbley (62) wist zich ooit door God geroepen tot een missionaire taak. Hij volgde de bijbelschool en werd voorganger van de Vrije Baptistengemeente Bethel. Een gemeente die onder zijn leiding uitgroeide tot bijna drieduizend leden. Zondag is hij benoemd tot ridder in de Orde van Oranje-Nassau.

Bottenbley ontving de onderscheiding van burgemeester Van Bekkum van Smallingerland tijdens de viering van zijn 25-jarig jubileum als voorganger van de Bethelkerk.

Roeping
Bottenbley is van oorsprong Surinaams. In Suriname was hij een bekende sportman, en stond op het punt een loopbaan in het onderwijs te beginnen; destijds een van de best betaalde sectoren. Maar God stak daar een stokje voor. Bottenbley voelde een sterke roeping en verliet zij vaderland om in België aan de bijbelschool te studeren.

Gods weg
Dit zo tot teleurstelling van zijn ouders, die arm waren en hoopten dat hun succesvolle zoon hen financieel zou kunnen ondersteunen. “Ik zal het verdriet in hun ogen nooit vergeten toen ik vertelde dat ik wegging. Het eerste jaar konden ze het niet opbrengen mij te schrijven. Pas na een jaar kwam hun eerste brief. Gelukkig hebben ze zich er uiteindelijk mee verzoend dat dit Gods weg met mij was”, vertelt de predikant in een interview met Visie.

Eindbestemming
Toen Bottenbley uit Suriname vertrok en in zekere zin alle schepen achter zich verbrandde, was het enige wat hij wist: ‘God roept mij in Zijn dienst, en ik moet naar deze bijbelschool in Brussel.’ Maar net als eeuwen daarvoor Abraham, had Orlando geen idee wat zijn eindbestemming zou zijn. Zending? Of hulpverlening?

Gemeenteman in hart en nieren
Tijdens en na zijn tijd in Brussel vielen de puzzelstukjes echter meer en meer op hun plaats, en werd het duidelijk dat gemeentewerk zijn opdracht was. Met de handen tegen zijn borst: “Ik kan met volle overtuiging zeggen dat ik nu honderd procent sta in de roeping die God voor mij heeft. Ik ben een gemeenteman geworden in hart en nieren.”

Uitdaging
Is Drachten dus zijn ‘eindbestemming’? “Wij denken het wel, ja. Mijn vrouw Nelleke en ik hebben een aantal jaren geleden overwogen of we ons niet moesten richten op een nieuwe taak, maar de uitdaging in Drachten was en is zo enorm groot, dat we toch hebben besloten te blijven, omdat we hier – door de omvang van deze gemeente – het meest vruchtbaar kunnen zijn in Gods Koninkrijk. De enige plek die sóms een rol speelt in mijn denken, is de Randstad. Die uitdaging zou ik enorm vinden.
 
 
+Lees hier het volledige interview met Orlando Bottenbley in Visie.

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons

Meer over