Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

Andries Knevel viert Kerst in Bethlehem

Vrede op aarde begint bij hulp aan kinderen

Voor de opname van vier kerstprogramma's voor EO Metterdaad is Andries Knevel naar het Midden-Oosten afgereisd. Hij blogt over zijn bijzondere ontmoetingen en ervaringen.

"Zuster Donatella heet ze. Ongeveer 10 jaar geleden vond de overste van haar orde dat ze naar Israël moest gaan om daar in het ‘Children’s Relief Bethlehem’ te gaan werken. En na enige aarzeling (ze wilde liever naar Zuid-Amerika) ging ze. Sindsdien werkt ze in Bethlehem, in een ziekenhuis voor kinderen uit de hele West Bank. Ook zieke kinderen uit het bekende kinderhuis Jemima worden daar verzorgd als ze ernstig ziek zijn.
 
Ik ontmoet haar voor een serie van vier kerstprogramma’s die de EO gaat uitzenden. De bedoeling is dat presentator en collega Kefah Allush en ik elkaar opdrachten geven, om rond de Kerst met bijzondere mensen te praten die in het rumoerige gebied in het Midden-Oosten wonen. Zo had Kefah bedacht dat ik zuster Donatella zou gaan ontmoeten. Niet om over de ingewikkelde politiek te praten, of over het vredesproces, maar gewoon over ‘Vrede op aarde’ en hoop voor de wereld.
 
En bijzonder werd het. Want er is veel geloof, hoop en liefde nodig om te werken voor zeer ernstig zieke kinderen in een moeilijk gebied met ook nog een heel andere cultuur, voornamelijk de Moslimcultuur. Daarom staat zuster Donatella iedere dag om vijf uur op om naar de mis in de Geboortekerk in Bethlehem (hoe uniek kan een plek zijn) te gaan. Bij terugkomst heeft ze dan nog een tweede ‘dienst’ (zo noem ik het als protestant maar), en daarna gaat ze aan het werk. Maar ook ’s avonds is er weer een samenkomst met de andere zusters. Geestelijk wordt de accu zo wel opgeladen. Daardoor kan ze tot uitspraken komen als “in ieder kind dat geboren wordt, wordt een stukje van Jezus geboren”. En “ieder kind dat hier geboren wordt, geeft mij meer wat meer hoop voor deze wereld”. Dat zegt ze soms met tranen, zeker toen in een babytje dat snel zou sterven vasthield.
 
In een gebied dat zo geteisterd wordt door onbegrip, haat en wantrouwen (en waar ik zeker ook mijn voorkeur heb) is het verkwikkend om met ‘gewone mensen’ als zuster Donatella te praten en op te trekken, omdat zij, los van al het politieke en strategische gewoel, het Evangelie van het Kerstfeest in praktijk brengt. Met heel veel daden en soms ook met woorden.
 
Zo is een serie van vier unieke afleveringen ontstaan waar Kefah en ik met deze mensen optrekken om hen te portretteren, maar ook om van hen te leren. En wat heb ik de afgelopen tien dagen weer veel mogen leren. Over ootmoed en deemoed. Over geloof en vertrouwen. Over doorzettingsvermogen en afzien. Over de betekenis van Kerstfeest in een gebroken wereld. Maar ook over het Heilige Land, waar zoveel spanningen heersen, en over de hoop van Kerstfeest die soms vervlogen lijkt te zijn. Maar dan moet ik weer denken aan zuster Donatella, met haar ontwapenende glimlach, en aan ieder kind dat een beeld van Jezus in zich draagt.
 
Ik hoop dat ik iets van mijn belevingen met de Kerstdagen kan overdragen. De mensen daar zijn het waard."
  

Andries Knevel

Geschreven door:

Andries Knevel

Theoloog en schrijver

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons