Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

'Wij zijn de weg kwijt'

Antonie Fountain over een harteloos asielbeleid

Deze week komt de Goot 500 uit; een eenmalig magazine van ontwikkelingsorganisatie Tear en tijdschrift De Nieuwe Koers. Een blad over mensen die op allerlei manieren zich inzetten voor mensen die ‘in de goot’ zitten. Ik heb het voorrecht om te mogen spreken op de conferentie die ze eraan hebben gekoppeld. Op de site van Goot500 word ik aangekondigd als ‘witteboordenactivist’. Een omschrijving waar ik prima mee kan leven; mijn dagelijkse werkzaamheden vinden plaats in vergaderruimtes en op conferenties.

Vluchtkerk
Maar er zijn momenten dat die veilige witteboorden-activiteiten niet toereikend zijn. Toen ik bijvoorbeeld betrokken raakte bij een groep asielzoekers, die door de overheid op straat werden gezet. Toen hebben we met een groep ‘normale’ Amsterdammers gedaan wat elk gezond persoon zou doen; we kraakten een kerk, en hebben daar een half jaar lang een vluchtelingenkamp gerund. De Vluchtkerk is waarschijnlijk een van de mooiste projecten waar ik ooit bij betrokken ben geweest.
Al ben ik - vanwege een verhuizing - al een paar maanden niet meer actief betrokken bij het project, gaat het me wel aan het hart. Volgende week moeten de bewoners van de Vluchtflat, de opvolger van de Vluchtkerk, het gebouw waar ze zitten weer verlaten. En er is nergens plek voor ze.

Gat in beleid
Hoe dat zo komt, is een te lang verhaal voor deze column, maar zelfs Eberhard van der Laan, de burgemeester van Amsterdam, zei deze week dat er voor deze mensen gewoon een gat is in het beleid. En met zo’n gat, daar weet niemand kennelijk raad mee.

Onhoudbaar
En daarom zijn nu al meer dan een jaar ‘gewone’ mensen zich aan het inzetten voor de vluchtelingen. Eigenlijk is dat idioot; dit is typisch iets wat een overheidstaak zou moeten zijn. En het is ook niet houdbaar. Langzamerhand zijn alle vrijwilligers opgebrand, alle opties uitgezocht en ongeschikt gebleken.

Harteloze staatssecretaris
Het lijkt ook niet uit te maken hoe schrijnend de gevallen zijn, heel veel beter werd het de laatste jaren niet. Dit beleid is dan ook geen nieuwe situatie, dat is al sinds lange tijd zo. Ze wordt willens en wetens door een harteloze staatssecretaris verdedigd, en door een van alle menselijkheid ontdane PvdA gesteund.

Minsten
Ghandi zei ooit dat de kwaliteit van een land kan worden gemeten aan de hand van hoe hun zwakste inwoners worden behandeld. Jezus zei dat alles wat we voor de minsten onder ons hebben gedaan, we voor Hem hebben gedaan.

En wij? Wij knikkeren volgende week tweehonderd kwetsbare mensen op straat. Zonder voedsel. Zonder onderdak. Zonder veiligheid. Zonder recht op bestaan. Zonder hoop.

Wij zijn de weg kwijt.

 

Foto: ANP

Geschreven door:

Antonie Fountain

Mensenrechtenactivist

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons