Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

Participatiesamenleving: kans voor de kerk

Wat kan een kerk betekenen in haar eigen omgeving?

in Nieuws

“Van iedereen die dat kan, wordt gevraagd om verantwoordelijkheid te nemen.” Dat noemde koning Willem-Alexander gisteren in zijn eerste troonrede, onder de inmiddels bekende noemer ‘participatiesamenleving’. Wat houdt zo’n samenleving precies in, en welke rol kan de kerk hierin spelen? Marja Jager-Vreugdenhil, gepromoveerd met haar proefschrift ‘Nederland participatieland?’, geeft antwoord.

Volgens Jager-Vreugdenhil heeft een participatiesamenleving, als alternatief voor de verzorgingsstaat, twee kanten. “Ten eerste betekent het dat iedereen, ook degenen met een beperking, het recht heeft om mee te doen. Ten tweede heeft ook iedereen de plicht om mee te doen, om je eigen problemen op te lossen, maar ook die van anderen.”
 
Jager-Vreugdenhil stelt dat er in Nederland al heel veel eigen verantwoordelijkheid wordt genomen, gezien het grote aantal vrijwilligers en mantelzorgers. Toch is er nog sprake van een stevige verzorgingsstaat. “Wanneer je nu een hulpvraag hebt, ben je snel geneigd om aan te kloppen bij de collectieve voorzieningen.” En dat gaat nu veranderen: voortaan wordt er van een ieder verwacht dat hij voortaan eerst een beroep doet op familie en vrienden, en daarna pas op de overheid.
 
Rol van de kerk
De kerk kan van grote betekenis zijn in de participatiesamenleving. “Het hoort bij de identiteit van de kerk om zorg te dragen voor de naasten. De kerken willen zeker zorg geven, dat zien ze zelfs als hun taak. Hun rol is in de tweede helft van de twintigste eeuw vanwege de verzorgingsstaat kleiner geworden, maar kerken zijn bereid een deel daarvan nu weer op zich te nemen.”
 
Overigens kan de overheid de kerk geen verplichtingen opleggen. “Dat is niet de verhouding. De overheid kan ook te veel verwachtingen hebben. Op dit moment gaan de veranderingen te snel en geeft de overheid teveel tegelijk uit handen. Kerken zien niet wat er op hen afkomt.”
 
Kansen
Jager-Vreugdenhil ziet als ideale situatie dat kerkleden ervaren dat er voor hun gezorgd wordt en dat het voor niet-christenen aantrekkelijk is om bij hun gemeenschap te horen. “Het zal goed zijn voor de onderlinge gemeenschap. Als leden van de kerk ben je op elkaar aangewezen.”
 
Hiernaast moet er ook buiten de kerkmuren worden gekeken. Wat kan een kerk betekenen in haar eigen omgeving? Waar zijn mensen nodig? In haar eigen kerk, de Gereformeerde Kerk (Vrijgemaakt) te Veenendaal, ziet ze haar droom werkelijkheid worden: kerkleden gaan aan de slag als schuldhulpmaatje, taalmaatje of worden lid van een kookgroep.

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons

Meer over