Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

Harthorend jeugdwerk

“Om echt te luisteren moet je je kop en hart erbij hebben”

in Geloven

Afgelopen weekend was ik als gesprekleider betrokken bij een startdag van een kerkenraad. Op het programma stonden de thema’s ‘echt en relevant’. Misschien wel het meest echte en relevante moment op die dag was toen ze hun verhaal-met-God deelden. Opgesplitst in kleine groepjes bogen ze zich over de vraag: “Wat maakt mijn geloof nou echt en relevant?”.

Een week eerder heb ik met een groep jongeren iets vergelijkbaars gedaan. We hebben een levenslijn getekend. Dat klinkt spookier dan het is. Boven een tijdbalk markeer je belangrijke levensgebeurtenissen en eronder belangrijke momenten in je levensverhaal met God. Wanneer ben je geboren? Wanneer heb je iets van God ervaren? Wanneer was God ver weg? Wanneer was je voor het eerst verliefd? Dat soort zaken dus.
 
Daarna praat je erover door en luister je naar elkaars verhaal.  Niet alleen leeftijdsgenoten luisteren, maar ook een aantal betrokken volwassenen. Zij maken tijd, om naar jou te luisteren en met je op te trekken. Juist dat blijkt een belangrijke factor te zijn in het doorgeven van het geloof.

Gehoord worden: schaars goed?

Als wij het onderwijs in onze gemeente evalueren dan scoort de gespreksgroep standaard het hoogst. In de kantlijn worden dan opmerkingen neergekrabbeld: “Daar kunnen we gewoon zeggen wat we vinden”, of “Geen vraag is te gek, dat vind ik tof”. Ok, ik geef toe, er staat ook: “We vinden de inleiding te lang!”, “Meer chips en cola!”. Maar het is bijzonder dat deze jonge gasten aangeven dat ‘gehoord worden’ een belangrijk ding is.
 
Tegelijk is juist dat een schaars goed aan het worden in het jeugdwerk. Mensen die tijd hebben om te luisteren, sterker nog, mensen die kunnen luisteren. Om echt te kunnen luisteren moet je niet alleen fysiek aanwezig zijn, maar je kop er ook bijhebben.

Harthorend
De schrijver van de het boekje Harthorend, schrijft over luisteren het volgende. “Luisteren is erkenning geven. Daarom doet het mensen ook zo goed als wij naar hen luisteren. De intensiteit van luisteren heeft te maken met het niveau van erkenning”. Hij onderscheidt vijf niveau´s. Het begint met de ruimte geven om te spreken (1), om vervolgens te horen wat de ander zegt (2). De derde stap is proeven met welk gevoel of vanuit welke overtuiging de ander iets zegt (3), om zo het verhaal te kunnen begrijpen vanuit wie die ander is (4). Maar ten diepste gaat het om de ander te aanvaarden zoals hij of zij is (5).
 
Als ik dat lijstje zo eens bekijk, dan is er nog genoeg te leren voor me. Vanmiddag maar eens toepassen bij de groep gasten waarmee ik aan de slag ga op een middelbare school hier. “Vertel eens.. wat is jouw verhaal?”
 
Auteur: André Maliepaard

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons