Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

Zeven maanden Israël; een souvenir voor het leven

Jolande Uringa over verbondenheid met Israël

in Nieuws

Zeven maanden Israël. Het zit er bijna op; een fantastische periode. Het was leerzaam, intensief en verwarrend. Maar bovenal een souvenir voor het leven.

Het meest gelukkig ben ik, dat het zeven maanden waren. En niet twee weken bijvoorbeeld. Met een reisgezelschap van gele petjes en een strak schema. Bus in en uit, de hele route volgend van waar Jezus geweest zou zijn. Ik zeg het wat voorzichtig, want sommige (bijbel)historici twijfelen aan de exacte voetsporen van Jezus. Maar ook zonder twijfel kun je na deze twee weken zeggen dat je op bijbelse grond bent geweest.

Verbondenheid
Met Israël als cultuur, politiek en samenleving, heeft het echter weinig te maken. Om te kunnen begrijpen wat 'wij christenen' bedoelen met 'onopgeefbare verbondenheid met Israël', heb je toch iets langer nodig. Ik nam het uiterst serieus en ging zeven maanden op onderzoek uit.   

Wortels
Vooruit, je ontmoet hier een heleboel religieuze joden, die weliswaar Jezus niet erkennen maar maar wel onze wortels vormen in de Tora. Ze vormen bovendien Gods beloofde volk, zoals in de Bijbel staat. Daarnaast zijn er een heleboel seculiere Joden -bijna tweederde- maar ik weet niet welke plek zij hebben in het hier, nu en hiernamaals.

Geschiedenis
Maar Israël is meer dan alleen het Joodse volk (er wonen ook Palestijnen hier) of een bijbelse geschiedenis. Israël is meer dan alleen religieuze wortels. Als 'wij christenen' het net zo serieus nemen als ik, durf ik mijn checklist op deze plek wel openbaar te maken.

Ongelijkheid
Voelen we ons ook verbonden met de natuur in dit land? Of de lekkere humus? Of met de politiek, met eeuwigdurende grensconflicten met Arabische buurlanden? Voelen we ons verbonden met de gay parade die onlangs werd gehouden in Tel Aviv? Of de bomvolle stranden in Eilat? Herkennen we ons in de extreme veiligheid die Israël voor zichzelf organiseert, en jaarlijks honderden slachtoffers vergt, om over de kosten nog maar te zwijgen? Of wat van het de betrokkenheid met de Palestijnen, waaronder zoveel christenen, die dagelijks de moeite van de checkpoints ervaren? Nog een laatste dan. De sociale ongelijkheid, de kloof tussen arm en rijk?

Herkenning
De herkenning met het Meer van Galilea, Jeruzalem en Bethlehem, dat we een beetje begrijpen waar Jezus werd geboren, op welke grond Hij heeft gelopen en op welk meer Hij ging vissen. Waar de tempel werd gebouwd en waar Hij zijn laatste kruistocht liep. Die verbondenheid is zo klaar als een klontje.

Omarmd
Maar ik heb zo vaak willen vragen aan de groepsreis, als het gele petje afging en de naamsticker werd afgepulkt: hoe is nu je verbondenheid met Israël? Heb je werkelijk dit land omarmd; van snorkelverhuur in Eilat tot aan de skipiste op de Hermon?

Blijven bidden
Ik heb het nooit gevraagd. Na zeven maanden heb ik dus geen antwoord gekregen op deze vraag. Niet van de gele petjes in ieder geval. Voor mezelf heb ik een eigen definitie gemaakt van 'verbondenheid' en 'Israël'. De kleine profeet Micha (6:8) hielp me een handje. Dus zal ik recht proberen te doen. Ik zal blijven bidden voor de christelijke minderheid in dit land. Ik zal bidden voor vrijheid en vrede. Voor tolerantie en verdraagzaamheid. Voor een oplossing in een uitzichtloos conflict. En iedereen in dit land, iedereen op deze aarde, die dit streven met me deelt: dáár zal ik me mee verbonden voelen... 

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons

Meer over