Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

Taalgebruik kerk barrière voor jongeren

in Nieuws

Ik zit al een tijdje tegen het onderwerp van dit blog aan te hikken. Ik wil het namelijk hebben over taal in kerkdiensten, maar ben me bewust van het feit dat het dan al snel een blog-tegen-dominee’s gaat worden. Dat is het laatste wat ik zou willen. Met de media-aandacht van deze week voor lengte van preken, dacht ik... Laat ik het er maar eens op wagen.

Wat weinig mensen weten is dat ik ooit begonnen ben als docent godsdienst. Ik kwam vers van mijn hbo-opleiding theologie, dus ik wist hoe alles zat. Dacht ik. Binnen een week was ik terug bij af, want ik ontdekte al snel dat de woorden die ik tijdens mijn opleiding had leren gebruiken, andere woorden waren dan mijn leerlingen snapten. Ik moest mijn hele kader hertalen.

Verhinderen
Taal is mooi, maar het doorsnee taalgebruik van de kerk staat het doorgeven van het geloof aan jongeren in de weg. ‘Hoe verhinderen wij kinderen bij Jezus te komen?’ Die vraag stel ik graag tijdens gemeenteavonden rondom de plek van jongeren in de kerk. Steevast staat taalgebruik daarbij in de top 3.

De vraag over het verhinderen is ontstaan aan de hand van het verhaal waarbij Jezus’ leerlingen kinderen verhinderen. Dat deden ze met de beste bedoelingen, het gaat wat mij betreft niet om slechte intenties. Maar de uitwerking was wel een boze Jezus. Die uiteindelijk de kinderen zegent, terwijl ze door hun ouders gebracht werden om aangeraakt te worden.

Kracht van het woord
Ik denk dat taalgebruik niet onderschat moet worden. Iedere theoloog zal de kracht van het woord onderschrijven. Er staan verschillende fragmenten in de Bijbel die dat verwoorden. Het woord als een tweesnijdend scherp zwaard. Het woord dat niet leeg terugkeert. Het woord dat vlees geworden is.

Verbinden
Misschien word ik juist daar soms een beetje moedeloos van. Zoals een docent dat twee jaar geleden al zei (tijdens een college ‘Youth Faith and Culture’): “Mensen... we hebben het vermogen verloren als kerk om jongeren te verbinden met het hart van het evangelie: Jezus Christus!”

Ik denk dat het onvermogen van dat verbinden met die ene persoon een relatie heeft met het onvermogen het verhaal dichtbij te brengen, in woorden en voorbeelden van nu. Natuurlijk zijn er meer factoren te bedenken, maar vandaag wil ik deze noemen.

Zo, dat is eruit…

Auteur: André Maliepaard

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons