Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

Na de dope ben je helemaal schoon

Johan Snel blogt over doop & dopingzondaars

in Nieuws

De tourkaravaan rijdt weer en de beelden zijn schitterend. Zo adembenemend mooi zie je Corsica en het zuiden van Frankrijk zelden in beeld gebracht. Meteen lijken alle dopingperikelen vergeten. Want dat heeft het beeld de afgelopen jaren beheerst: wielrennen en doping bleken onafscheidelijk en reeksen tourhelden zijn in de verdachtenbank of erger beland. In het paradijs van de wielrennerij verschenen plotseling duistere machten.

Duivel
Nu zit de sport al lang vol van dergelijke termen. Wielrennen is afzien, om Gerrie Knetemann te citeren. En in dat afzien komen de rijders niet alleen zichzelf tegen, maar de grenzen van het bestaan. De Muur overleven of de Hel van Noorden is niet niks. Niet toevallig rent al jaren een Duitse wielerfan, uitgedost als een grote rode duivel met hoorntjes en een drietand, dreigend achter de renners aan.
Al vanaf het begin worden de renners beschreven als helden en schurken, heiligen en zondaars. Geen wonder dat ook de dopingaffaire in die termen wordt opgevat.
De manier waarop Lance Armstrong bij Oprah Winfrey zijn dopingzonden beleed, werd alom als een biecht beschreven. En bij zonden en biechten hoort genade en vergeving, al gelooft niet iedereen in de oprechtheid van het berouw van Armstrong.

Sterven en opstaan
Geloof het of niet, het Amerikaanse woord “dope” komt van het Nederlandse doop en dopen. Woordgrappen zitten soms dichter bij de waarheid dan je zou denken. En omgekeerd kun je dopen ook een beetje beter begrijpen aan de hand van de diepten van de wielrennerij.
Voor veel mensen is de doop van een kind een feestelijk familiegebeuren, waar iedereen op zijn zondags best voor komt. En terecht. Maar de symboliek is oeroud en gaat een tandje dieper.
Het idee van dopen, of het nu een kind betreft of een volwassene, is dat je letterlijk door de dood heengaat. Je raakt verloren in het water van de dood, weggerukt uit het bestaan. Maar dan word je door een sterke hand omhooggetrokken voor een nieuw leven. Dopen is sterven en toch weer opstaan.

Vergeving
Niet toevallig laten wielrenners zich zegenen door een priester of rijden ze nog een extra rondje rond de kerk. Vooral in katholieke landen gaan wielrennen en de kerk hand in hand, want ze begrijpen elkaar.
Bewust en onbewust raken ze aan elkaar in de grenzen van het bestaan, van dope tot dopen, van de biecht van een dopingzondaar tot vergeving, opstaan en weer verder gaan.

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons