Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

BLOG | Op twee meter van Frans Bauer

Blog van missionair werker Matthijs Vlaardingerbroek

in Geloven

In mijn vorige blog ging ik flink tekeer tegen het verplicht geven van een bepaald percentage van je inkomen. Tegelijkertijd vind ik het vrijwillig geven van je geld van groots belang. Al een tijdje plaatsen wij als gezin een bepaald gedeelte van ons inkomen op onze weggeef-rekening.

Zelf weggeven
Natuurlijk kan je je geld aan een goed doel of aan een kerk weggeven, die dan in al haar wijsheid besluit wat ze ermee gaat doen. Maar wat is er nu leuker dan zelf op zoek te gaan naar goede doelen en dan ook zelf dit geld weg te geven. Het heeft mij in ieder geval onlangs tot op twee meter van Frans Bauer gebracht!

Heerlijk onder Frans gelegen
Bij ons in de wijk zijn veel mensen helemaal weg van Frans Bauer. Zo is er een buurvrouw, die je zomaar kan vertellen dat ze vannacht weer heerlijk onder Frans heeft gelegen. Ze slaapt namelijk regelmatig onder een dekbed met een levensgrote foto van onze Frans. Ook in onze wijkgemeente is er een mevrouw die al jaren een ware Frans Bauer fan is. 

Geen cent te makken
Nu ontdekte ik laatst dat Frans Bauer in een theater op nog twee kilometer van onze wijk zou gaan optreden. Snel gebeld en er bleken nog een paar kaarten over te zijn. Omdat deze mevrouw -net als de meerderheid van onze gemeente- in de bijstand zit, heeft zij letterlijk geen cent te makken. Een concert van Frans bijwonen is dus onrealistisch.

Twintig gillende dames
Maar omdat zij bijna jarig was, konden wij dit voor haar regelen. Aangezien ze last heeft van reuma brachten we haar weg en zou ik haar ook weer ophalen. Maar toen ik om elf uur ’s avonds bij het theater aankwam, stond ze niet op mij te wachten. Ze was nergens te vinden. Na een aantal minuten wachten, ben ik zelf op onderzoek gegaan. Daar stond ze. In de ontmoetingshal van het theater ten midden van een stuk of twintig gillende, oudere dames, die allemaal op de foto met Frans wilden. Omdat ik een kop groter was dan de rest, mocht ik een levenslange droom vervullen en een vage foto van Frans Bauer maken. Op de terugweg in de auto vertelde ze dat de hele avond geen pijn had gehad. Zingend, dansend lachend en soms een traantje wegpikkend had zij de avond van haar leven gehad!  En als klap op de vuurpijl een vage foto van Frans op haar mobiel.

Het is inderdaad beter te geven dan te ontvangen!

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons