Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

BLOG | Verlangen naar een wonder

“Als je het echt wilt weten. Mijn stoplicht staat op oranje. Het is afhankelijk van wat er nu gaat gebeuren of het stoplicht in mijn leven op groen of op rood springt. Als het mis gaat, dan stop ik echt met geloven.”

in Geloven

"Waar blijft nu de kracht van God?"

Externe factoren
Zo maar een zin uit een pastoraal gesprek met iemand uit de wijk. Iemand die zoveel tegenslag in het leven heeft meegemaakt, dat haar 'geloofsstoplicht' op oranje staat. Het ligt aan externe factoren, zoals de gezondheid van een familielid of zij blijft geloven, of niet.

Verlangen naar een wonder
Wat kan ik in een situatie als deze verlangen naar een ‘echt’ wonder van God. Het moet toch niet al te moeilijk voor Hem zijn om een  wonderbaarlijke genezing te laten plaats vinden. Hij kan toch zomaar een grote schuldenlast onverwachts laten kwijtschelden of het hart van een dochter veranderen, zodat een oma haar kleinkinderen weer mag zien. Wat is er soms veel leed in het leven van de mensen bij ons in de gemeenschap. En wat wordt er veel voor elkaar gebeden. Tussen al die ‘onverhoorde’ gebeden rijst soms de vraag bij mij omhoog:  “Waar blijft nu de kracht van God, die ervoor kan zorgen dat het licht bij mensen niet op rood gaat? Waarom grijpt Hij niet krachtig in en geeft Hij de mensen niet de ‘break’ die ze zo hard nodig hebben?”

Niet echt een heilige gedachte van een leider van een gemeente…

Kracht van de gemeenschap
Ik word dan ook liefdevol terecht gewezen door sommige gemeenteleden, die mij wijzen op het wonder van onze gemeenschap. Ook al gebeuren er geen spectaculaire wonderen en lijken gebeden niet drastisch verhoord te worden,  wat putten zij een kracht uit de onderlinge verbondenheid, het zorgdragen voor elkaar en het delen van elkaars vreugde en pijn. Dit is voor hen al een wonder op zich. Het is God die hen heeft samengevoegd. Mensen die vroeger alles alleen moesten dragen, zijn nu deel van Gods gezin waar echt voor elkaar gezocht wordt. Het wonder is er al. Ik zag het alleen nog niet.

Ik vind het een mooie gedachte… Toch, of misschien beter gezegd, blijf ik tegelijkertijd verlangen naar een echt wonder!

 

Foto: ANP

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons

Meer over