Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

BLOG | Bussemaker heeft een punt - ook voor christenen

Werkende moeder Esther de Hek: vrouw moet onafhankelijker worden

in Nieuws

Het deed flink wat stof opwaaien vorige week: volgens minister Jet Bussemaker (o.a. van emancipatiezaken) teren te veel vrouwen op het inkomen van hun man. Onder christenen was de verontwaardiging groot over deze linkse bedilzucht. Maar volgens Esther de Hek kunnen de kerken het advies van Bussemaker beter ter harte nemen.

De duimen gingen op Facebook loyaal omhoog voor de column van ds. Arnold Huijgen in het Reformatorisch Dagblad van een week geleden. Nu gun ik ds. Huijgen deze duimen van harte. (Orthodox-)christelijk Nederland is gediend met columnisten die een bommetje durven gooien. En dat durft ds. Huijgen.

In zijn column licht ds. Huijgen toe waarom hij en zijn vrouw kiezen voor het kostwinnersmodel. Aanleiding was de inmiddels breed uitgemeten opmerking van minister Bussemaker over vrouwen die nog veel te vaak ‘teren’ op het inkomen van hun partner.

Niet het hele verhaal
Huijgen  focust in zijn column op de morele kant van de keuze voor het kostwinnersmodel. Dat is echter maar één kant van de zaak - het hele verhaal is daarmee niet verteld.
Persoonlijk vind ik dat Bussemaker een sterk punt heeft als ze haar kanttekeningen plaatst bij de eventuele financiële consequenties van de keuze voor het kostwinnersmodel. Ook vind ik dat men daar onder christenen en in kerken oog voor moet hebben. Dit gebeurt nu nog te weinig.
Helaas leert de praktijk dat - in een tijd dat één op de drie huwelijken strandt - vrouwen die geen of kleine banen hebben het financieel heel moeilijk kunnen krijgen na een scheiding. Niet in het minst doordat ex-echtgenoten de alimentatie aan hun vrouwen die thuisbleven (zodat de man 40 uur (of meer) kon werken) zo laag mogelijk proberen te houden. Praat daar maar eens over met een advocaat die echtscheidingszaken doet.
Ook wijzen de cijfers uit dat onder mensen die op of onder de armoedegrens leven relatief veel alleenstaande moeders zitten. Dat Bussemaker stelt dat veel vrouwen het na hun scheiding financieel niet trekken, is waar. Dat ze stelt dat veel vrouwen zich hiervan te weinig bewust zijn is ook waar.

Niet werken ‘Bijbels best’
Omdat bovenstaande ook de kerk niet meer voorbij gaat, is het goed hier – of we het nu leuk vinden of niet – als christenen in onze opinies oog voor te hebben. Juist in christelijke kring is het meer gebruikelijk dat vrouwen bewust thuis blijven en zorgen voor de kinderen. Naar mijn indruk wordt deze variant daarbij nog te veel verondersteld ‘Bijbels best’ te zijn.
Maar het wordt, helaas, ook steeds gebruikelijker dat relaties in de (gereformeerd-orthodoxe) kerken kapot gaan. Oftewel: ook de financiële consequentie hiervan voor vrouwen komen we meer en meer tegen in de kerk. Gescheiden vrouwen die financieel niet zelfstandig zijn en dit ook niet kunnen worden. Wat is de opinie hierop? Hebben kerken die trouwens al wel?

Mindset
Persoonlijk denk ik dat eerst een ‘mindset’ nodig is (het onder ogen willen zien) en daaropvolgend juist de kerk een waardevolle bijdrage kan leveren aan het (financieel) ondersteunen van vrouwen (en zo nodig ook mannen) na een huwelijksbreuk. Zien hoe kerken en christenen barmhartigheid combineren met een realistische kijk op en aanpak van echtscheidingsproblematiek, zou minister Bussemaker dan weleens met een mond vol tanden kunnen zetten.

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons