Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

BLOG | Leve de Republiek!

Johan Snel blogt over geloof in de politiek en actualiteit

in Nieuws

Vierhonderd jaar geleden hebben we de koning afgezet. We hebben wel een andere gezocht, maar dat wilde niet lukken. Toen zijn we maar een republiek geworden.

Vierhonderd jaar later zijn we dat nog steeds. Natuurlijk is er onderweg wel wat voorgevallen. Zo zijn we even een keizerrijk geweest, onder Napoleon. Kort daarna is zelfs een serieuze poging ondernomen een ‘Koninkrijk der Nederlanden’ op te richten.
 
Geen koning, geen woning
Maar ook dat heeft niet willen lukken. In 1830 is de hoofdstad in opstand gekomen. Het belangrijkste deel van dat kortstondige koninkrijk is toen zijn eigen weg gegaan. Sindsdien zijn we gewoon weer een kleine republiek, al hebben we die mooie titel van ‘koninkrijk’ erbij gehouden. Gewoon, omdat het kon (en toch niks kostte).
 
Natuurlijk hebben we nog altijd een ceremoniële rol voor een Oranje, ook al vierhonderd jaar trouwens. Maar een monarchie kun je dat onmogelijk noemen. In tweehonderd jaar  ‘monarchie’ hebben we zelfs niet één paleis gebouwd; dat zou maar geld kosten. Geen koning en geen woning, zou je kunnen zeggen.
 
Onze Oranjes doen het met het oude stadhuis van Amsterdam en een aantal – prachtige, dat wel – afdankertjes  van de stadhouders. Die hadden namelijk meer in de melk te brokkelen dan onze zogenaamde ‘koning’.  Nederland kent letterlijk niet één koninklijk paleis: mooier kun je niet illustreren dat we helemaal geen monarchie zijn.
 
Vrijheid
Frankrijk, dat is een monarchie. Met een staatshoofd dat boven de wet staat en die wet ook rustig aan z’n laars lapt, telkens weer. Eentje die in paleizen woont en als een keizer heerst over zijn land.
 
Maar wij? Wij hebben een ‘koning’ die pal staat voor de democratie en pal voor onze vrijheid. Mooier kun je het niet hebben: zelfs ons staatshoofd is een republikeinse democraat.
 
Hopelijk zingen we weer eens het Wilhelmus. Dat is het lied van de opstand tegen de koning dat het allemaal prachtig verwoordt.  Ons volkslied bezingt de vrijheid en de verantwoordelijkheid die elke burger heeft. 
 
Antikoningslied
Het is ook een antikoningslied en als je het zingt, begrijp je waarom we een republiek zijn geworden. Vierhonderd jaar geleden ging het ook al om onze vrijheid.
 
Burgers, vooral protestanten maar ook katholieken, zongen dat de koning een ‘tiran’ geworden was. Die onze vrijheid van levensovertuiging en andere vrijheden onderdrukte.
 
Het is dus vooral een verplicht nummer voor republikeinen. Let maar eens op: die zingen het hardst, deze dagen.

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons

Meer over