Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

BLOG | Ik kom aan boord en hoef niets van ze

Koopvaardijpredikant Helene Perfors is te gast in 'Geloven op 2'

in Mediatips

Vanavond in 'Geloven op 2' gaat presentatrice Mirjam Bouwman op stap met Helene Perfors. Zij is de enige vrouwelijke koopvaardijpredikant in Nederland. In haar blog vertelt Helene meer over haar werk en geloof.

Rillend van de kou staan we – de tv-ploeg, de 2e officier en ik - op het dek van het M/V Mongolia. Ik wijs in de nevelige verte; de toren van Brielle. Straks brengen we daar wat zeelui heen om te shoppen en even van boord te zijn.
Rondom ons ligt de haven van Rotterdam – een schier eindeloos gebied van industrie, machines en metaal. Een harde wereld van geld verdienen. Honderdduizenden mensen per jaar komen in de haven, velen per schip. Vanuit de PKN ben ik er als koopvaardijpredikant werkzaam. Om te midden van al dat staal die mensen niet over het hoofd te zien.

Een zeevarende is niet anders dan een ‘landrot’, maar zijn leven is anders. Ze zijn lang weg uit hun cultuur. Ver van hun familie en vrienden. Aan boord zitten ze in een multinationale omgeving, de voertaal is Engels. In die taal kunnen de meesten zich technisch uitdrukken, maar zich emotioneel uiten is lastiger. Niet alleen omdat het hun moedertaal niet is, maar ook door de cultuurverschillen aan boord - Aziaten hebben andere issues dan westerlingen - en door de aard van het werk. Begrijp me goed: zeelui zijn niet zielig. De meesten varen omdat ze zo hun familie een goed leven kunnen bieden. Maar een keer kunnen spuien bij iemand anders is heel gezond. Of even mee - van boord af.

Ik kom aan boord en ik hoef niets van ze. Geen zaken, geen bevoorrading, geen controle. Ik verkoop niets, zelfs God niet. Vaak gaat het over koetjes en kalfjes. Maar als er werkelijk wat aan de hand is weten mensen mij en mijn collega’s te vinden.

Confronterend is het soms ook. In de contacten met zoveel verschillende mensen uit alle windstreken en van alle religies zijn mijn “theologische stokpaardjes” futiel. Het is zaak om in balans te houden waar mijn eigen wortels, traditie en inspiratie liggen en wat aan inspiratie van andere kanten kan komen. Ik moet me steeds weer afvragen wat voor mijzelf de grondslag is en in hoeverre ik daarin een ander pastoraal tegemoet kan komen. Met de nodige humor graag. Geloven is een manier van leven.

Die toren van de Catharijnekerk daar in de nevelige verte is daarom niet alleen het punt waar we straks een aantal zeelui naartoe brengen. Het is ook een ijkpunt voor me. Traditie, schoonheid, kerk-zijn in de toekomst. Weten waar ik het voor doe.


Helene Perfors is vanavond te gast in het EO-programma Geloven op 2: om 17.05 uur op Nederland 2.
Meer informatie over het werk van Helene: www.nederlandsezeemanscentrale.nl

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons