Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

BLOG | Moeite om Gods stem te horen

Blog van missionair werker Matthijs Vlaardingerbroek

in Geloven

Ik ben dertien jaar als ik het boek 'Is dit echt van U, Heer?' van Loren Cunningham lees. In dit boek vertelt de schrijver over momenten waarin hij meent Gods stem te verstaan. Zoals een goed Amerikaans boek betaamt, bevat dit boek een tien stappenplan; tien stappen in het leren luisteren naar Gods stem.


Mijn hele leven ben ik opgegroeid in een traditionele, evangelische gemeente, maar hier had ik als tiener nog nooit van gehoord. “Maar wat hij kan, kan ik ook”, dacht ik. Ik nam me dan ook voor om elke avond in bed te gaan zitten luisteren of ik ook God kon horen spreken. Ik maakte hier een aantal maanden elke avond tijd voor. Ik probeerde helemaal stil te zijn. Allerlei gedachten vlogen door mijn hoofd, maar Gods stem hoorde ik niet. Elke avond eindigde ik de sessie met een gebed waarin ik iets zei in de zin van: 'Ok, het is niet erg als U vanavond niks zegt, morgen probeer ik het gewoon weer. Wilt U dan wel tot mij spreken?' Een aantal maanden heb ik dit bijna elke avond gedaan, maar... nooit wat gehoord. Ik gaf het op. Misschien sprak God wel, maar niet tegen mij.

Het moeilijkste
Sinds die tijd zijn er vele tijden geweest dat ik heel duidelijk Gods stem hoorde, hierop handelende en wonderlijke dingen zag gebeuren. Er zijn hele jaren geweest waarin het stil was. Er waren tijden waarin ik bepaalde woorden van God gewoon links liet liggen. Het moeilijkste vind ik nog steeds de momenten waarin ik er zo zeker van was dat ik de stem van God had gehoord, maar niks leek te gebeuren. 

Een ontbijtje met God
Een paar jaar geleden heb ik hier een grote teleurstelling in moeten verwerken. Deze teleurstelling heeft me helaas meer argwanend, onzeker, angstig en ongelovig richting woorden van God gemaakt. Soms mis ik die eenvoud, dat vertrouwen, die kinderlijke acceptatie en de gehoorzaamheid die er vroeger wel geweest is. Op het gebied van het luisteren naar Gods stem voel ik mij soms als Petrus die na de opstanding gewoon weer aan het vissen gaat. Net als Petrus wacht ik op een ontbijt met Hem…

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons