Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu clock Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

Nieuwe Dichter des Vaderlands begint met gebed

Domineesdochter Anne Vegter kan geloof moeilijk loslaten

in Geloven

De Rotterdamse dichteres Anne Vegter is donderdag voor 4 jaar benoemd tot de nieuwe Dichter des Vaderlands. Haar vader was vrijzinnig hervormd predikant in onder meer Surhuisterveen en Epe.

In een interview in 2002 vertelde Vegter daarover: "Op mijn elfde drong pas écht tot me door dat mijn vader dominee was. In de kerk was ik altijd heel onrustig, heel beweeglijk. Mijn moeder loste dat op door me stripboeken mee te geven. Op een keer hadden we net een lange wandeling door de vrieskou gemaakt. We zaten vlak bij de enorme oliekachel in het middenpad. Ik had het erg warm, zat te krabben en te draaien. Ineens zei mijn vader vanaf de kansel: 'Annet - zo heette ik toen - kun jij rustig zijn? Zó kan papa zijn preek niet doen'."
"Ik ging op catechesatie, naar Taizé, wilde ook theologie studeren. En ik trok me terug in melancholie. Pas als volwassene heb ik het ingehaald. Een vertraagd losmakingsproces."

Bidden voor het eten
"Ik geloof niet meer in God, maar ik heb een raar vertrouwen dat ik geleid word. Ik wil ook mijn kinderen niet onspiritueel opvoeden. Worstel bijvoorbeeld met het verlies van rituelen. Heb daar heimwee naar. Eigenlijk vind ik het vreselijk dat wij thuis zomaar de maaltijd beginnen, met alleen eet smakelijk."
"Mijn oudste van elf gelooft niet, en dan denk ik toch: shit, ik heb gefaald. Ik had graag gewild dat hij wél had geloofd. Maar ik heb zelf niet de omgeving geboden. Heb nooit gezegd: er is een God die voor ons zorgt. Bij de jongste twee fluister ik stiekem van alles in hun oor, als hun vader er niet is. Als hij zegt dat God niet bestaat, zegt mijn zoontje: mama zegt van wel.''

Eerste gedicht is een gebed
NRC Handelsblad, een van de orga
nisaties die betrokken is bij de benoeming, publiceerde donderdag het eerste gedicht van Vegter als ambassadeur van de vaderlandse poëzie:

GEBED VOOR IEDEREEN

Nog trekt het zich terug als in twee vuisten, reculer pour mieux sauter.

Nog lift het vrolijk mee als op het stuur van een weesfiets, zwenkt uit.

Nog loopt het mee in de optocht van iedereen, het spreekt verdwenen taal.

Nog verstopt het zich in geluidsfragmenten, applaus en partituren.

Nog nestelt het gebed zich in het Nederlands en biedt royaal onthaal.

BENG! KLEDDERRRRR! KLENG!

Een opstelling van stokken en tomaten, stenen uit de straat, de verf.

Tongen die spugen op gebed: ,,Niet buigen broddah! Strek je op!''

Wereldvreemden die maar wat floepen: ,,Wie de staat kent, kent zichzelf.''

Nieuwe talen zingen, roepen: ,,Niks kebed, suster, komt niet koed.''

Daar de mening, hier de uitspraak. Het Laatste Oordeel is bankroet,

roept uit nood en overvloed. Het kruipt door puin en bloeit op stank.

Hecht zich aan honger en verruilt een koninkrijk voor voedselbank,

kijkt, verwart, merkt op. Niet schadevrij, er heerst het schrale tij.

Het lacht en lijdt maar in gelijke mate, dat is de vrijheid van de poëzie.

Bemint een land uit een verlangen naar dat land: gebed laat liefde vrij.

LEVE

majesteit boven dit krachtenveld. Zo’n spiedend oog over de dijk.

Het soort alwetendheid ten dienste van het Crisisrijk. Verheft

in majesteit saamhorigheid tot kunst. Zo dus. O lieve koningin

die levenslang het hele land voorbij zag gaan, nu mag het zomaar,

lekker zomaar in de rij gaan staan.


Dichteres des Vaderlands, Anne Vegter (1958)

 

Bronnen: Trouw/ANP/NRC
Foto: ANP

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons

Meer over