Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu clock Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

BLOG | Welk voorbeeld geven we kinderen mee?

Blog van jongerenwerker André Maliepaard

in Geloven

Bij elk willekeurig onderzoek wat je googlet kun je lezen dat ouders een cruciale rol spelen in het aan- of afleren van bepaald gedrag of levensstijl. Je kunt onderzoeken vinden die deze rol van ouders onderzocht hebben rondom verkeerseducatie, buiten spelen, economische zelfstandigheid, overgewicht, omgaan met geld, informele leerprocessen, alcoholgebruik, punniken of paardenstaartvlechten…

Je kunt het bijna zo gek niet bedenken of het is onderzocht en in vrijwel alle resultaten vind je het woordje: cruciaal. Ouders kunnen daarin niet gemist worden en hun rol daarin niet onderschat. Dat is rondom het doorgeven van geloof aan kinderen niet anders.

Ik geloof heel erg in de eeuwigheidswaarde waarmee kerken in het jeugdwerk bezig zijn, dat mag wel verwacht worden van een jeugdwerker lijkt me. Tegelijk weet ik dat uit meerdere onderzoeken rondom geloofsoverdracht blijkt dat onder aan de streep ouders de grootste beïnvloeders zijn van hun kinderen.

Dat ligt trouwens niet in eerste instantie in het stimuleren van het bezoeken van een activiteit van de kerk (de catechisatie bijvoorbeeld), maar meer in het voorleven. In hoeverre het geloof ook het dagelijks handelen van de ouder kleur geeft. Al helpt het stimuleren voor activiteiten zeker, vooral omdat je daarmee laat zien dat het goed is om ook God op je agenda te zetten en niet alleen school, sport, vrienden, bijbaantjes of feestjes.

Ouders en voorleven dus. In een aantal onderzoeken die ik in de loop van de jaren zelf in kerken heb uitgevoerd, en de gesprekken daarin met jongeren over de ‘thuisgodsdienst’ liep er een sterke parallel tussen jongeren die met God op weg wilden gaan en ouders die verder kwamen dan het voorgaan in stilgebed voor de maaltijd. De jongeren die zeiden geloof belangrijk te vinden, vertelden ook over ouders die het geloof letterlijk leefden.

Ze zagen ouders die mensen in hun omgeving probeerden te helpen met praktische hulpdingetjes zoals boodschappen doen voor een zieke buurvrouw, een zak cadeaus bij een gezin voor de deur zetten die geen geld hadden voor sinterklaasavond, een levend gebedsleven in tijden van nood of gewoon de liefde van God ervaren in hun persoon. Soms heel ongrijpbaar in het moment, maar te benoemen achteraf.

Wellicht roept het bij een kritische lezer de vraag op rondom cultuur en religie. Of zoals sommige jongeren hem concreet stellen: zou ik moslim geweest zijn als ik in een andere cultuur opgegroeid was? Of: wat als iemand geen christelijke ouders heeft.

Misschien kunnen we hier dan in ieder geval op antwoorden dat het mysterie van het doorgeven van het geloof in sommige contexten groter is dan in andere. Want onder aan die streep kunnen ook ouders hun kinderen het geloof niet geven. Dat is nog altijd aan Gods Geest voorbehouden. 

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons