Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu clock Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop Icon--girl Icon--boy Icon--cross

Michelle van Dusseldorp: ‘We móeten zoveel’

in Nieuws

De Nieuw-Zeelandse psychologe Michelle van Dusseldorp heeft in Nederland haar missiegebied gevonden. Wie ervan baalt steeds weer in dezelfde valkuilen te trappen, is bij haar aan het goede adres. “De combinatie van psychologie en geloof doet wonderen.”

Ze oogt frêle, maar schijn bedriegt. Wie Michelle van Dusseldorp (49) vanaf de zijlijn volgt, ontdekt een vrouw die met een enorme vastberadenheid het mooiste uit mensen wil halen. Ze schreef een boek met de ambitieuze titel Ik kan veranderen en weet deze oneliner nog geloofwaardig te maken ook. “Wie werkt aan herstel van zichzelf, werkt automatisch ook aan herstel van het gezin en de kerk waarin je relaties aangaat.” “Met veilige gezinnen en kerken als gevolg. Dat is mijn missie.”

Valkuil

In haar dagelijkse praktijk ziet Michelle veel mensen voorbijkomen die gewond zijn door het leven zelf, maar ook door gebeurtenissen in de kerk. Ze somt op: “Controle, machtsmisbruik, dwang, onechtheid; het komt allemaal voor in de kerk. De plek die een veilige haven zou moeten zijn, is dat voor veel mensen niet. Dat komt omdat mensen de bagage in hun eigen leven niet opruimen, of ze weten niet hoe ze dat moeten doen. Je kunt wel steeds bidden dat je niet opnieuw in je valkuil trapt, maar als je ontdekt waar jouw valkuil vandaan komt, kun je daar veel effectiever mee omgaan. Psychologische kennis en geloof kunnen daarbij hand in hand gaan. Wie die twee combineert, ziet wonderen gebeuren.”

Scepticus

Is het geen onbegonnen karwei om jezelf en de kerk te veranderen? “Elke les die ik anderen leer, heb ik zelf ook doorgemaakt. Zelf ben ik een enorme scepticus, een ongelovige Thomas. Maar God gebruikte juist die kant in mij. Doordat ik altijd alles wil weten en onderzoeken, ben ik een stuk verder gekomen en kan ik anderen daar nu mee helpen.”
Wat waarschijnlijk meewerkt, is dat Michelle een echte pionier is die van uitdagingen houdt. In de tien jaar dat ze in Nieuw-Zeeland woonde, zette ze samen met haar Nederlandse man Cris een opvanghuis voor mannen met geweldsproblematiek op en daar leerde ze in de praktijk om niet snel op te geven.

Leed

“Ik ontmoette Cris bij Jeugd met een Opdracht in Nederland, waar ik destijds drie jaar woonde. We vertrokken direct na ons trouwen voor een paar jaar naar Nieuw- Zeeland. Die paar jaar werden er veel meer. De kerk vroeg ons om een opvangplek voor mannen te creëren. Met een baby van drie maanden reisden we de wereld over om te kijken hoe ze dat elders hadden aangepakt en gingen daarna in Nieuw- Zeeland van start. Bethel House was al gauw een geliefde plek. In dit gezinshuis vingen we mannen op die worstelden met verslaving of criminaliteit. Zelf woonden we met ons jonge gezin – er kwamen later nog twee dochters bij – in een piepklein huisje op het terrein.” Ze raakte bewogen met het leed van de mannen. Het lijden van een van hen leidde uiteindelijk tot de missie die ze vandaag uitleeft. “Deze man bloeide aanvankelijk op, maar viel terug en hing zichzelf op. Zijn leven was voor mij een spiegel: kennen we niet allemaal momenten van intense worsteling? Mijn zoektocht naar antwoorden hoe daarmee om te gaan begon.”

Herstel

“Ik ontdekte dat psychologische inzichten in combinatie met Gods Geest en Zijn genade voor doorbraken zorgde. Psychologie en theologie zijn niet met elkaar in tegenspraak, maar vullen elkaar juist aan. Door de psychologie kom je achter je ware motieven en behoeftes, en daar mag je vervolgens mee naar Jezus.” Om het praktisch te maken: “Psychologie kan je bijvoorbeeld inzicht geven in waarom jij je steeds terugtrekt in een groep, terwijl je dat eigenlijk niet wilt. Zulk gedrag kan voortkomen uit een gebeurtenis in je kindertijd, waar je jezelf in veiligheid bracht door je terug te trekken. Elke keer als je in een situatie komt waar dezelfde gevoelens bovenkomen, schiet je in deze oude gewoonte. In de psychologie heet dat ‘coping’. Tijdens mijn trainingen onderzoeken we die verschillende delen in jezelf en vragen we heel praktisch of Jezus daar bij wil komen. Door praktisch inzicht te verbinden met Gods liefde en nabijheid, komt er herstel.”

Uitgehongerd

Toen het werk in Nieuw-Zeeland eindigde, vertrok Michelle met haar gezin naar Nederland. “Ik kwam in een uitgehongerd land: al in mijn eerste week ontmoette ik meer mensen met een burn-out dan in mijn hele periode in Nieuw-Zeeland. Gebroken mensen die snakten naar een oplossing voor hun problemen. Veel Nederlanders dragen een last op hun schouders – ze moeten van zichzelf van alles waarmaken en volhouden – die niet van Jezus is. Waarschijnlijk is dat typisch calvinistisch: als iets moeilijk, zwaar en niet leuk is, moet het goed voor je zijn. Vervolgens gaan mensen veel te lang door. Dat is een duidelijk probleem met grenzen.”

Veilige omgeving

De worsteling met grenzen ziet Michelle niet alleen terug in persoonlijke relaties, maar ook in de kerk. “Op dit vlak kan psychologie christenen eveneens versterken. Ik merk dat veel mensen in de naam van liefde zichzelf wegcijferen en maar doorgaan met het helpen van de ander. Maar liefde is niet: uit angst jezelf wegcijferen. Liefde is de prioriteiten van de ander tot jouw prioriteiten maken, met inachtneming van je eigen grenzen. Grenzen zijn daar waar de ander ophoudt en jij begint; het geeft je een eigen identiteit. Je kunt geen gezonde relatie hebben met iemand die het verlengstuk is van jezelf. Veel mensen cijferen zichzelf weg tot ze geen identiteit meer hebben. Maar dan is er geen ‘ik’ die kan liefhebben. Waar blijft de werkelijke liefde dan? Omdat de kerk de plek is waar je werkelijke liefde wilt uitdragen, is het ook de kerk die moet leren gezonder om te gaan met grenzen. Daarmee creëert ze uiteindelijk een veilige omgeving waarin mensen kunnen groeien.”

Kromme stokken

Die confrontatie met jezelf en je eigen grenzen kan heel moeilijk zijn. “Daarom staat het woord genade bij alles wat ik onderneem bovenaan. Vanuit jezelf val je steeds weer terug in gedrag dat je eigenlijk niet wilt. Maar ik ben een halfgestoorde, geflipte zondaar waar God iets mee kan! Wij willen zo graag recht zijn, maar pas als we beseffen dat we uit onszelf altijd kromme stokken zullen blijven, komt er een doorbraak. God is onze rechtvaardigheid, Hij maakt ons recht.” Ze zakt onderuit in haar stoel en glimlacht: “Durf conflicten aan, durf negatieve feedback aan te gaan en te leren van je fouten. Je hoeft zelf niet zo hard te werken, maar mag durven vertrouwen dat Hij met je aan de slag gaat. Vanuit zo’n ontspannen toestand mag je aan de slag; is dat niet heerlijk?!”

Tekst: Mirjam van der Vegt
Beeld: Albert Jan ten Napel

Michelle kort

Michelle van Dusseldorp is psycholoog/integratief therapeut en oprichter van Groundwork, een organisatie die christenen wil toerusten om tot innerlijke groei en geestelijke rijpheid te komen, zodat ze gezonde relaties kunnen ontwikkelen. Ze schreef het boek Ik kan veranderen – elf stappen naar innerlijke heling en groei (Buijten en Schipperheijn). Ze is getrouwd met Cris en samen hebben ze drie dochters.
Groundwork.nl

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons

Lees ook

Albino in Afrika

‘Albino’s in Afrika sterven niet – ze verdwijnen’

Jantina Boelaars beklimt de Kilimanjaro om ze een stem te geven

Arianne Ramaker

20 september 2018
Compassion-kind zit vast in Thaise grot

Compassion-kind zit vast in Thaise grot

‘Gebed blijft nodig’

Mirjam Hollebrandse

5 juli 2018
'Handboek bij burn-out', van een psycholoog die er zelf een opliep

'Handboek bij burn-out', van een psycholoog die er zelf een opliep

‘God wil je helpen’

29 mei 2018

Zo verduurzaam je je kledingkast

11 leuke en makkelijke tips om mee aan de slag te gaan