Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

BLOG| Hoe word je stil 'van binnen'?

Tjitske Volkerink blogt in de maand van de Spiritualiteit

in Mediatips


Ken je dat prachtige opwekkingslied “Stil, mijn ziel, wees stil”? Een prachtig indringend lied met twee woorden die raadselachtig zijn. Stil en ziel. Meestal is de tekst “mijn ziel is onrustig in mij" meer realiteit. Hoe wordt een arme ziel stil? Moet je daarvoor moederziel alleen zijn of samen? En kan je ook stil worden als je druk bent?


Ik ben er enthousiast over, maar aan enthousiasme heb je niet zoveel als je stil wilt worden. Zie hier mijn dilemma. Ik ben niet zo stil, zeker niet in mijn hoofd. Ik heb m’n hoofd nodig om te plannen, te denken, te praten of discussiëren. Nu is dat niet zo erg, want mijn denkvermogen heb ik van God gekregen, toch?!
Dat was altijd wat we in de gereformeerde kerk tegen elkaar zeiden als het ging over 'God volgen'. Dat hoefde niet zonder je verstand te gebruiken. Hoe je dan God kon volgen en je eigen plan kon trekken bleef een mysterie. Maar daar zette ik me overheen en ik ging gewoon 'doen'. En daar ben ik dus goed in geworden!
Stilte en rust, ontvangen en verwachten zijn dus niet mijn sterkste kanten. Ook nu niet. Ik moet er bewust ruimte voor maken. Toen ik het belang van de stilte ontdekte, ben ik niet jaren stil in een klooster gaan zitten, zoals anderen wel deden. Trouwens: dat kon ook niet met mijn gezinsleven.

Samen stil zijn  
Dus stilte en rust, daarover ben ik enthousiast geraakt en enthousiasme wil ik graag delen! Samen met anderen enthousiast zijn is veel leuker! En gelukkig ontdekte ik dat stil zijn mooier en completer is als je samen stil bent...
Zoals deze zomer. Ik was voor het eerst in het klooster, samen met twee collega’s. Drie dagen, meer zat er niet in tussen werk en gezinsvakantie. Toch al heel veel  tijd voor… kerkgang in de kloosterkerk met de monniken, samen eten en verder een 'leeg' programma. Ik was veel tijd alleen en stil. Dan ging ik lekker wat wandelen, (bij)slapen, bijbellezen, boeklezen of bidden. Af en toe was er ruimte voor een gesprek met een broeder. Verder ontmoetten de gasten elkaar wel eens op dat mooie plekje in de prachtige bloementuin. Drie hele dagen, waarin er ruimte was om stil te staan bij, ja waarbij…bij je binnenwereld of je ziel. Stilte om je heen is heerlijk, maar het is nog niet eenvoudig om ook stil van binnen te worden.

Oase
De dagelijkse routine door kerkgang in het klooster hielp me veel. Doordat het ritme van de dag afgestemd was op de kerkgang in de kloosterkerk, kon ik met alles wat er in me raast naar God toegaan. En om heel eerlijk te zijn: dat razen is mijn “normale stand”.  
Als ik terugdenk aan deze periode voel ik een oase. De tijd samen zonder woorden in de kapel of de tuin springen er dan uit. Je kent de uitdrukkingen “Zeg het met bloemen”  of “dat spreekt zonder woorden.” Ik ga er dan ook niet veel over zeggen. Maar dit wel: het leverde ons een diepere verbondenheid op en dat is heel waardevol.

Stilte in de drukte

Nu ben ik alles behalve stil: ik organiseer een dag en ik moet een tour managen. Dat vraagt actie en veel denkwerk, plannen, overleggen, mailen, bellen en praten. Maar toch kun je ook dan de stilte vinden: elke dag opnieuw kies ik bewust voor tien minuutjes rust en stilte. Ik doe dat door te luisteren naar een podcast voor mensen zoals ik: “Pray-as-you-go”, gemaakt door jezuïeten.
Ik merk nu eerder als ik uit balans dreig te raken. Ik haal dan een paar keer diep adem, vanuit mijn buik. Ik ontspan mijn spieren, die dan inderdaad allemaal aangespannen zijn. En ik roep tot Jezus: 'Heer, ontferm u, leer mij van u te verwachten en te ontvangen.' Dat zet dan even mijn acties en plannen in een ander perspectief. En dat helpt mij arme hardwerkende ziel.



 

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons