Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--arrow-down Icon--chevron-right Icon--menu clock Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop Icon--girl Icon--boy Icon--cross

BLOG Nanning-Jan Honingh | Waar creationisme

Hoe kunnen we olie, gas en steenkool weer tot leven brengen?

in Geloven

Iemand twitterde onlangs dat creationisme en klimaatscepticisme hand in hand met elkaar gaan. Ik ga niet uitleggen wat deze termen betekenen. Leest u gerust ergens anders verder.

Creationisten geloven kennelijk dat God in zijn almachtige voorzienigheid steenkoollagen, olievelden en aardgasbellen tussen de wateren onder de aarde heeft aangelegd. Al die tijd heeft God gewacht totdat wij die heerlijke rijkdom zouden ontdekken en er iets mee gingen doen.

Bijvoorbeeld de inwoners van de stad die later Babel werd genoemd. Die gingen met asfalt een stenen toren metselen, zo hoog dat die bij God zelf zou uitkomen. Daar zouden zij dan onder het genot van een kopje thee zijn goedkeuring in ontvangst nemen – dat was het idee.

Of Noach die een reusachtig schip van binnen en van buiten met “blakvernasse” insmeerde, zodat hij in de laatste zonnestralen glom als een pas geteerde Zeeuwse graanschuur. Hiermee moest hij een door God aangekondigde klimaatverandering van de eerste categorie het hoofd bieden. O, maar wacht even: nu ga ik in de fout!

Persoonlijk behoor ik tot de laatsten der creathikanen en ik houd mij verbeten vast aan een zesdaagse schepping, wereldwijde zondvloed en dergelijke. Die onverzettelijke houding brengt mij veel frustratie en verwarring.

Ik geloof namelijk dat aardolie, aardgas en steenkool pas ontstonden na een wereldwijde zondvloed. Alle bossen van het aardse paradijs, alle dieren op het land en de zee werden begraven onder dikke lagen klei, kalk en ander sediment. Zo ontstonden het lijkvocht, de ontbindingsgassen en verkoolde resten van wat eens zo goed was. Daar denk ik dan aan als ik met mijn auto aan de pomp sta en me afvraag wie het ’t langst volhoud; ik of de olievoorraad.

Goed, ik stook hout in mijn kachel en bespaar daarmee op aardgas. Ik heb op een hectare grond houtsingels en een geriefhoutbosje aangeplant om de uitgebraakte  koolstofdioxide tijdelijk vast te leggen. En ik geef geld aan het Joods Nationaal Fonds om het mogelijk dat maken dat er zelfs bomen in de woestijn kunnen groeien. Als we op die manier olie, gas en steenkool weer tot leven zouden kunnen brengen, zou dat pas waar creationisme kunnen zijn misschien.

O ja, en hoe zat het dan met Noach? Waar haalde hij dan de pek vandaan vóór de zondvloed? Het is wetenschappelijk onomstotelijk vast komen te staan, dat er voor de zondvloed geen ‘black farnish’ met de Marshallhulp werd meegebracht, omdat de ramp nog moest beginnen en de Engelse taal nog niet bestond. Wel lezen we dat hij de ark van cederhout bouwde. Uit de cederhouten wortelstronken, kun je een prima teer stoken.  Die kunst hebben de Vikingen op de Lofoten nog honderden jaren op hun eigen vloot toegepast.

Ik teer mijn eigen Zeeuwse schuurtje met hetzelfde spul. Niet dan? Wel dan? Nou dan!

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons