Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

BLOG | Een perfecte wereld in Earthflight?

Blog van Nanning-Jan Honingh

in Geloven

Mijn vrouw en ik kijken elke week met 2 miljoen andere kijkers de natuurserie ‘Earthflight’. Gezellig uitgezakt op de bank genieten wij enorm van de spectaculaire wonderen van Gods schepping en de algemene waardering van een 8,5 onderschrijven wij van harte.

Dit hebben ze bij de BBC ook zo bedoeld; geen groene milieuprofeet die zo nodig moet vertellen hoe slecht het met de natuur gaat dankzij klimaatverandering, overbevissing en het kappen van oerwoud. De EO-promo na afloop bevestigt dat ook: een fijn compleet christelijk gezin dat zich op de bank voor de tv nestelt. Daar draait het om.

Zo’n 27 jaar geleden moest ik in militaire dienst. Ik herinner mij dat we met z’n alen tijdens een oefening op de hei ten oosten van Bergen op Zoom in een hinderlaag moesten gaan liggen. In de berm van het pad moesten wij de denkbeeldige vijand in de gaten houden met in de ene hand een machinegeweer. In de andere hand hadden wij het poepschopje waarmee we een put moesten graven, voor het geval de denkbeeldige vijand ons in de smiezen had. Het lijkt een beetje op de werkwijze bij de herbouw van de muur rond Jeruzalem in het bijbelboek Nehemia: in de ene hand een werktuig en in de andere hand een wapen. Al spoedig kwam onze sergeant informeren naar de staat van het werk in uitvoering. Van spitten was niet veel gekomen, omdat ik voortdurend de vijandelijke linies in het oog hield. De loop van mijn uzi zat in de tijd van een poep en een zucht vol zand en was minder effectief dan een waterpistool. Waar draaide het om?

Angst. Dood of leven. Eten of gegeten worden. Risico, smalle marges en noodlot. Wij in onze centraal verwarmde huizen weten niet wat leven in voortdurende angst is. Als ik kijk naar de merel in de tuin denk ik vaak terug aan mijn schuttersputje; omkijken, pik in de appel; omkijken, pik naar een worm; omkijken, weer een schepje zand uit de kuil.

Waar in de BBC-serie is de 'barensnood' van de schepping te zien? Waar is het 'reikhalzend' verlangen en uitkijken'? Om maar in bijbels jargon te spreken. Zijn jij en ik als kinderen van God voldoende zichtbaar voor de scholeksters die aan de kust van een leeggeviste zee staan te hongeren. Wanneer kan de luipaard bij een jonge antilope liggen; maken witte haai en zeeleeuw samen capriolen in zee? Zien wij uit naar Jezus terugkomst op aarde? Daar draait het toch om?

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons

Meer over