Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

"Laten we gemeenschap hebben met elkaar"

Kerkelijk jargon onbegrijpelijk voor buitenstaanders

in Nieuws

Dat er veel tale kanaäns in de kerk is, wordt in het boekje 'Ik kreeg het op mijn hart' op een humoristische en pijnlijke manier duidelijk. Maarten Vermeulen, eindredacteur bij het Nederlands Dagblad, verzamelde wat uitspraken en bespreekt ze in dit boek.

"We merken dat er een soort bedekking over Nederland ligt", "laten we een weg banen voor de Heer om te komen in kracht".

Dit zijn enkele van de christelijke uitdrukkingen uit "Ik kreeg het op mijn hart" van Maarten Vermeulen. Een boek wat volgens de achterflap "geestig en persoonlijk" is geschreven.

Humor en heiligheid

Nu zijn humor en geloven twee eigenschappen die vaak op gespannen voet kunnen staan. Wat voor de één humor is, kan voor de ander al snel als spottend of respectloos worden ervaren. De auteur is zich in de inleiding goed bewust van de spanning tussen "lachen en heiligheid", maar stelt dat het hem niet is te doen om de goddelijkheid naar beneden te halen (...) maar om wat menselijk is te relativeren. Lachen om zaken die geloof en kerk raken, vindt de auteur heel hard nodig.

De auteur geeft niet alleen de uitleg bij het jargon, ook zijn persoonlijke reflectie komt aan bod. Met humor en een kwinkslag wordt het soms confronterend als hij aangeeft hoe vervreemdend dit moet zijn voor een bezoeker. De kreet "God heeft geen kleinkinderen" wordt dan weer heel liefdevol aangevuld met de vraag van de auteur: zou God niet een fantastische opa zijn?

Schaal

Veel evangelisch jargon komt voorbij, zoals: "in de genade staan" en "ik zie een generatie", maar ook reformatorisch jargon zoals: "een pniëltje" en "heb je wel genoeg mishagen aan jezelf?" zijn in het boek te vinden. Onderaan elke pagina zien we symbolen van gekromde mensen in de linkerhoek (reformatorisch) en in de rechterhoek mensen met beide handen in de lucht (evangelisch). Elke uitspraak wordt met een vlammetje op deze refo-evangelico schaal gezet.

Hier en daar laat de auteur zich even gaan en schiet hij door in zijn fantasie. Zo worden de zang- en aanbiddingshoudingen op de bijgevoegde poster wel erg specifiek beschreven en getypeerd. Ik heb niet de indruk dat dit de kerkelijke realiteit recht doet. Of dit een extra aanslag op de lachspieren betekent, is aan de lezer zelf.

Ik vind het een leuk en vermakelijk boekje dat ons kan helpen om onnodig jargon te vermijden als we de aansluiting willen zoeken met mensen om ons heen. 

Boekgegevens

Ik kreeg het op mijn hart (om een boekje over kerktaal te schrijven) - Maarten Vermeulen - uitgeverij Plateau Barneveld (2012) - 120 blz.

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons