Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--arrow-down Icon--chevron-right Icon--menu clock Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop Icon--girl Icon--boy Icon--cross

Vijf valkuilen voor vaders (en hoe die te omzeilen)

in Geloven

Een school voor vaders? Die bestaat (nog) niet. Toch zou het goed zijn, want volgens psychosociaal therapeut René de Boer houden vooral moeders zich bezig met de opvoeding van de kinderen. Daarom eerst maar deze spoedcursus voor vaders.

Valkuil 1 - Al je kinderen zijn gelijk

“Als je geen oog hebt voor het unieke van ieder kind, loop je geheid vast. Sommige vaders denken er goed aan te doen om eenmaal per jaar met hun kinderen te kamperen. Maar wat als het ene kind liever klimt in de Ardennen, de ander graag een oorlogsmuseum bezoekt, aan z’n brommer sleutelt of graag winkelt? Houd daarom rekening met persoonlijke interesses. Natuurlijk zijn er algemene huisregels, waaraan alle kinderen zich moeten houden. Toch kun je hen daarmee persoonlijk benaderen. Kijk naar de context. Als je kinderen op vakantie een krachtterm gebruiken, is dat anders dan op visite bij opa en oma.”

Valkuil 2 - Het ijzer smeden als het heet is

“Ouders maken vaak de fout hun kinderen te straffen op het moment dat zij iets verkeerd doen; ofwel actie en reactie. Dat is heel onhandig. Je moet het ijzer juist smeden als het koud is. Bespreek onderwerpen als jullie samen leuke dingen doen. Daarmee voorkom je conflicten. Toch blijf je dan leidend en bepalend. Als je kind midden in de nacht thuiskomt, is het te laat om je daar op dat moment druk over te maken. Je had beter twee dagen eerder samen over de regels kunnen praten. Als je kind dan antwoordt met ‘dat wil ik niet’, zeg je gewoon ‘dan ga je niet’. Wie de hypotheek betaalt, bepaalt. Ouders blijven financieel en emotioneel verantwoordelijk voor hun kinderen.”

Valkuil 3 - Onbetrokkenheid bij de school of het sociale leven van je kind

“Veel vaders worstelen met hun betrokkenheid en laten die over aan de moeders. Negen van de tien keer melden bezorgde moeders zich met hun kinderen in mijn praktijk. Zij maken zich het meeste zorgen over hun kind. Vaders denken vaak: ‘Het komt wel goed.’ Toon je betrokkenheid door samen dingen te doen en stel vragen. Je kunt ook checken wat ze met hun vrienden op Hyves en Facebook posten. Veel ouders hebben daarvan geen notie. En kinderen plaatsen foto’s of berichten, terwijl ze denken dat hun ouders daar niet achter komen. Dat laat je niet gebeuren; daar moet je bovenop zitten of ze het leuk vinden of niet. Jij stelt de regels.”

Valkuil 4 - Seksuele voorlichting op straat laten plaatsvinden

“Je kunt seksuele voorlichting niet overlaten aan de straat of school. Ken je verantwoordelijkheid als vader. Ook hier geldt weer: smeedt het ijzer als het koud is. Wacht niet tot de puberteit aanbreekt en je kinderen relaties aangaan. Dan kun je niet meer met een boekje aankomen. Als een kind pubert, verzet het zich sowieso wel. Bespreek het op tijd en op een ontspannen manier als jullie samen iets leuks doen. Vertel je kinderen hoe je in het leven staat en wat je waarden en normen zijn. Sommige onderwerpen zijn seksespecifiek en bespreek je alleen met je zoon – en je vrouw met haar dochter – terwijl je andere dingen goed samen kunt uitleggen.”

Valkuil 5 - Geen oog hebben voor de moderne wezen

“Iedere buurt heeft ze wel; kinderen die geen contact hebben met hun vader of moeder. Het zijn de vriendjes en vriendinnetjes van jouw kinderen. Ze komen uit eenoudergezinnen en kunnen enorm verdrietig of eenzaam zijn. Dat kunnen ze vaak met niemand delen. Probeer voor hen een vader te zijn en toon interesse. In mijn werk kom ik veel jongens tegen die hun vader missen en tegen mij aanleunen. Ze vragen advies en leiding. Onze maatschappij heeft dringend behoefte aan vaders die durven te zorgen. Als christenen weten we dat we door God geliefd zijn. Dat doet ons goed, maar we vergeten soms oog te hebben voor kinderen in nood.”

Tekst: Jeroen Kanis
Beeld: Pluis

Leergeld

René de Boer (49) is psychosociaal therapeut. Hij is 28 jaar getrouwd en vader van twee zonen van 26 en 23. “Ik heb mijn leergeld wel betaald,” glimlacht hij daarover. “En natuurlijk ben ik zelf ook wel eens in een valkuil gevallen. Ik ben ook maar gewoon een vader die zijn best doet.” De Boer is gespecialiseerd in hulpverlening aan mannen en schreef het boek: De veelzijdige man (uitgeverij Novapres). Hij werkte mee aan het EO-programma Hoe doe jij dat nu?.

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons