Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--arrow-down Icon--chevron-right Icon--menu clock Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop Icon--girl Icon--boy Icon--cross

Danny de Munk speelt Jezus in The Passion

in Geloven

Het bezoeken van een kerk kan hem diep ontroeren en op zijn onderarm staat een rozenkrans. Danny de Munk 'heeft wel iets’ met geloof. Op 5 april speelt hij in Rotterdam de rol van Jezus in The Passion.

Hij zegt het tijdens het interview wel vijf keer: "Ik sta voor wie ik ben." Danny de Munk is een man uit één stuk. En omdat veinzen hem vreemd is, geeft hij direct toe dat het lijdensevangelie hem tot een paar jaar geleden niet bekend was. "Ik wilde weten waar Pasen vandaan kwam, en heb het mijn vrouw Jenny gevraagd. Zij is katholiek opgevoed, en kon het me vertellen. Ik was blij dat ik het wist."

Rozenkrans

Nu mag hij dat verhaal doorvertellen en in Rotterdam het Passieverhaal vertolken. Belangrijk, vindt Danny. "Voor veel mensen is Pasen niet veel meer dan eieren en een lekker ontbijt. Vooral de jongere generatie heeft geen idee. Ik vind dat iedereen hoort te weten waarom we Pasen vieren. Dat is een boeiend verhaal. Het is goed dat Jezus het kwaad heeft overwonnen, ik vind dat interessant. Maar om nu te zeggen dat dit mijn geloof is? Nee, het is niet meer dan interesse."
Toch noemt Danny zich gelovig. "Ik ben absoluut niet kerkelijk opgevoed, maar heb wel iets met het geloof. Sinds mijn 17e draag ik bijvoorbeeld een rozenkrans. Op een gegeven moment was het niet meer handig om er één te dragen, dus heb ik 'm laten tatoeëren. En voor het tv-programma Wie is De Mol? gingen we een kerk binnen, waar ik begon te huilen. Dat is geloof voor mij: een gevoel vanbinnen. Ik heb niet zozeer iets met Onze Lieve Heer, Jezus of God, maar wél met geloven."

Eén mooi cadeau

“Wat dat geloven dan wél is? Ik geloof in de mensen, in het leven, in de liefde. Het leven is één mooi cadeau." Veel concreter wil en kan hij het niet maken. "Ik ga er nooit van uit dat ik het allemaal wel weet. Als je respect en waardering voor elkaar hebt, is er niets aan de hand. Maar als jij zeker denkt te weten dat alleen jíj het goed hebt, kun je een hele hoop kapot maken. Van mij hoef je niet precies te weten wát je gelooft, maar als er geen geloof meer is, wat dan nog wel?"
Bidden doet Danny wel regelmatig. "De een zegt: 'Lieve Heer', ik zeg: 'Laat het alsjeblieft niet waar zijn.' Soms komt het dan goed, en misschien is er dan geluisterd naar mijn gebed. Hoe dat werkt, weet ik niet, en hoef ik niet te weten."

Vergeef ze

Tijdens The Passion kruipt Danny in de huid van Jezus. Spannend vindt hij dat niet meer – "ik heb al zoveel musicals gedaan" – maar wel een eer. "Jezus was een bijzonder Persoon. Ik zie Hem als Iemand die het beste met mensen voorheeft. Alles aan Jezus is positief. Hij probeerde de boel te corrigeren, maar niet iedereen wilde luisteren. Mijn moeder, die katholiek is opgevoed, vertelde dat Jezus dan zei: 'Vergeef het ze, het zijn maar mensen.' En zo is het."
Danny ként het Paasverhaal niet alleen, hij hérkent er ook het nodige in. "Als ik weet dat ik niet lang meer te leven heb, zou ik hetzelfde doen als Jezus: eten en drinken met mijn geliefden, met de mensen die ik écht vertrouw. Ik ben altijd mezelf, maar echt intieme zaken deel ik niet met iedereen. Die mensen zijn op één hand te tellen."

Straatschoffie

Ook verraad kent Danny uit eigen ervaring. Toen hij in 2008 en 2009 in Ciske de Rat de musical speelde, had hij een moeilijke tijd. "Er waren mensen die niet gingen voor waar ze in geloofden, maar voor zekerheid kozen. Voor de baas in plaats van de musical. Dat voelde voor mij als verraad. Het was een heel moeilijke tijd, ik zat creatief helemaal aan de grond. Maar ik eet nog liever droog brood, dan dat ik door het stof moet. Ik ben geen stuk stront. Ik wil dat mijn kinderen later kunnen zeggen: 'Mijn vader heeft ruggengraat,' niet: 'Mijn vader ging voor zijn hypotheek.'
Het lijdensevangelie loopt uit op Jezus' dood. Een onderwerp waar Danny regelmatig over nadenkt, maar bang voor de dood is hij niet. "Ik ben nu 42, dat is veel te jong om te sterven. Maar mocht het zover komen, dan heb ik mijn tijd goed gebruikt. Ik wil dat mensen zeggen: 'Danny is niet oud geworden, maar hij heeft voor vierhonderd jaar geleefd.' Ergens is dat nu al het geval. Ik ben op driehoog achter geboren, was een straatschoffie, en had nooit durven dromen dat het hier op zou uitlopen. Dit jaar vier ik mijn dertigjarig jubileum als artiest. Bovenal heb ik twee bloedmooie kinderen en een vrouw op wie ik dol ben. Zij zijn het belangrijkst in mijn leven; voor hen wil ik zéker nog minstens twintig jaar doorleven."

Gouden plaat

Zodra Danny over zijn gezin begint te praten, gaat hij stralen. "Ik zeg het heel vaak: mijn liefde, mijn geborgenheid en mijn levensvreugde zitten 's ochtends aan het ontbijt op een vierkante meter aan de keukentafel. Die zitten 'm niet in luxe, werk of status, maar in de mensen die mij dierbaar zijn. Een gouden plaat kan me gestolen worden. Lekker belangrijk. Maar mijn familie is me alles waard."

Tekst: Pieter-Jan Rodenburg
Beeld: Jean Pierre Heijmans

The Passion

Een spraakmakende hervertelling van de laatste uren van het leven van Jezus; dat is The Passion. Bekende artiesten vertolken het eeuwenoude lijdensverhaal, aan de hand van bekende, Nederlandstalige nummers. Het evenement vindt plaats op het Willemsplein in Rotterdam, op de avond van Witte Donderdag, en wordt live uitgezonden op Nederland 1 en internet.

Thepassionrotterdam.nl
Donderdagavond, Nederland 1


Danny

Het straatschoffie met de gouden stem, zo werd Danny de Munk 30 jaar geleden bekend. Op 12-jarige leeftijd schitterde hij in de speelfilm Ciske de Rat. Opgegroeid in een volksbuurt, vertolkte hij het straatleven met zoveel overtuiging, dat de film het startschot werd van een carrière in de muziek en op het toneel.
Voor latere musicalrollen moest De Munk zijn Amsterdamse accent afleren, maar sinds een paar jaar ontpopt hij zich opnieuw als de vertolker van het Mokumse levenslied.
Hij is al dertig jaar samen met zijn vrouw Jenny en heeft twee kinderen: Bo (13) en Davy (9).

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons