Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu clock Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

Als je mensen laat lachen, gaan ze open

in Geloven

Geef hem een zaal met mensen, en Rob Favier is zo blij als een kind. Al tientallen jaren pendelt de zanger, entertainer, liedjesschrijver én theoloog heen en weer tussen preekstoel en podium om het Evangelie aan de man te brengen. Steevast met een flinke scheut humor.

Het scheelde weinig of Rob Favier (57), had zichzelf nooit als beroepsmuzikant geafficheerd. Dat zit zo. In 1974 trad hij ergens op met een gospelbandje. Zij hadden een kennis gevraagd eerlijk te vertellen 'of het wat was'. Na afloop richtte deze zich specifiek tot Rob en zei: "Eén dringend advies: jij moet nooit van je leven meer één noot zingen!"

Gouden keeltje

Pakweg drie decennia later kan Rob er hartelijk om lachen, al sloeg dit ene zinnetje destijds in als een bom. "Ik voelde me altijd al onzeker op dit punt en ben een onverbeterlijke perfectionist," blikt hij terug. "Die opmerking was voor mij echt vernietigend! Tot in de jaren negentig heb ik dat vervelende stemmetje gehoord. In 1977 stond ik voor het eerst solo op het podium. Jarenlang was mijn eerste vraag na een optreden aan de technici: 'Zong ik vals?' Maar uiteindelijk ben ik eroverheen gegroeid. En het grappige is: daardoor ben ik beter gaan zingen."

Pinksterbloemen

Rob studeerde theologie en is bevoegd om te preken, maar werd nooit gemeentepredikant. "Ik kan mezelf heel moeilijk omschrijven," verzucht hij. "Op mijn briefpapier staat: zanger, entertainer, (liedjes)schrijver, theoloog. Laat mij maar een zaal bezighouden. Klein of groot, maakt niet uit. Op Opwekking sprak en zong ik voor tienduizend man. Ik begon met: 'Hallo, pinksterbloemen!' Heerlijk om al die lachende gezichten te zien; er was meteen een relaxte sfeer. Ik preek wel eens in een kerkdienst zonder zelf te zingen, maar wat ik het liefste doe, is preken én zingen. Per 1 januari 1990 ben ik beroeps geworden. Eigenlijk was ik heel revolutionair toen ik begon, in de jaren tachtig. Ze noemden mij de zingende dominee. Een predikant die grappen maakte, was destijds heel bijzonder. Nu gelukkig niet meer."

Verrassend is dat je zo'n brede ingang hebt: van Leger des Heils en pinkstergemeenten, tot kerken uit de kring van de Gereformeerde Bond. Wat is jouw sleutel tot al die kerkdeuren?
"Ik overleg vooraf altijd goed als men mij uitnodigt. Daardoor weet ik precies wat er speelt, en dus welke grappen ik beter niet in die context kan maken. En inmiddels weet men in den lande wel zo'n beetje wat men aan mij heeft. Overigens verzorg ik niet alleen kerkdiensten, maar treed ik ook op bij zeer uiteenlopende gelegenheden."

Humor

Wie zijn liedjes beluistert of hem hoort spreken, merkt dat hij actuele kwesties in kerk en samenleving graag met een kwinkslag relativeert. Die humor heeft hij van geen vreemde.

'Een dag zonder lach is een stok zonder vlag' – een motto van je moeder.
"Waar heb je dát gevonden? Klopt. Ik doe veel met humor en ben in die zin een clown, maar ook een ernstig mannetje. Beide kanten zijn echt; ik speel niet. Wat ik van mijn moeder heb geleerd, is dat humor een serieuze zaak is. De armste mens is degene die niet om zichzelf kan lachen. Mijn moeder heeft veel meegemaakt in haar leven. Op haar 18e verloor ze haar moeder; op de dag van de bevrijding kwam m'n oma onder een geallieerde tank. Toen ik 4 was, werd mijn moeder geopereerd aan acute baarmoederhalskanker; daarna moest ze drie maanden platliggen. Haar leven lang heeft ze er allerlei kwaaltjes aan overgehouden. Toen ze dik in de 70 was, werd er kanker geconstateerd achter haar oog, dat verwijderd moest worden. 'Jongens,' grapte ze, 'oma krijgt het nu wel heel druk. Als ik vanavond naar bed ga, moet ik eerst mijn pruik afzetten, dan m'n gebit in een kommetje doen én mijn ene oog een sopje geven!' Dan heb je levenskracht, of niet? Toch was het een breekbaar vrouwtje."

Waar trek jij wat humor betreft de grens?
"Ik maak nooit grappen ten koste van anderen. Het is makkelijk en scoort altijd, maar als christen moet je dat niet doen. Liever plaag en kietel ik, ook wat het kerkelijke gebeuren betreft. Daarmee snijd ik in m'n eigen vlees, want ik ben enthousiast kerklid (PKN, red.). Humor staat bij mij altijd ten dienste van het Evangelie. Als je mensen lekker laat lachen, gaan ze open."

Valkuil

Robs tomeloze enthousiasme is zijn kracht, en tegelijk zijn valkuil. "Ik ben twee keer overspannen geweest. Vaak kom ik er pas achter dat ik te hard ben gegaan als het te laat is. Daar ben ik heel open over, want ik heb gemerkt dat het sterk is als je zwak en kwetsbaar durft te zijn. Ik ben veel kleiner geworden voor de Here God; Hij wordt daardoor groter voor mij."

Over groot en klein gesproken: de afgelopen jaren heb je in allerlei interviews gezegd dat je niet volwassen wilt worden.
Na een gulle lach: "Voor sommige mensen is volwassen worden leren accepteren dat de wereld eruitziet zoals-ie er nu eenmaal uitziet, inclusief de armoede- en vluchtelingenproblematiek, enzovoort. In dat opzicht wil ik een puber blijven, die zich verzet. Hoe kan het dat vier procent van de wereld zo kan leven als wij, en de rest niet?"

In die zin blijf je 'Gods kwajongen'?
"Jazeker! In Gods Naam ben ik zo koppig dat ik me niet neerleg bij de bestaande situatie. Dat hoop ik tot m'n dood zo te houden, omdat Híj het niet accepteert."

Je bent 57. Op die leeftijd denken sommigen al voorzichtig aan afbouwen…
"Als de Here God het me geeft, wil ik dit werk nog heel lang doen. Gezapig ben ik in ieder geval niet – dát heeft nog nooit iemand tegen mij gezegd!"

Tekst: Gert-Jan Schaap
Beeld: Ruben Timman

Rob Favier

Na het gymnasium toert Rob als 18-jarige met een bandje van Youth for Christ dwars door Europa. Hij schrijft zich in voor een studie geneeskunde, maar stapt al snel over op theologie en wordt steeds vaker gevraagd als zanger en spreker (op Youtube.com zijn diverse filmpjes te vinden). In 1988 brengt hij zijn eerste lp uit; in 2012 zal zijn zesde album verschijnen. Rob, die één dag per week als godsdienstleraar op een middelbare school werkt, is getrouwd en heeft drie kinderen.

Robfavier.nl
 

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons