Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

Na de zegen is er bier

in Geloven

“Een gekke manier van evangeliseren, maar het werkt,” meent dominee Gerard Vrooland. Hij leidt sinds twee jaar maandelijks een kerkdienst in de Sliedrechtse kroeg De Korevaar. Geen alledaags concept, maar wel nodig, volgens de predikant.

De spreuken aan de wand laten er geen twijfel over bestaan: we zijn in een kroeg. ‘Stop de betutteling.’ En: ‘Half bezopen is een gebrek aan doorzettingsvermogen.’ Ook al is het twaalf uur 's middags, de kroeg zit met zo’n vijftig man stampvol. Met biertje en sigaret in de hand zingen de kroeggangers onder begeleiding van twee zangers en een gitaar Opwekkingsliederen. Dominee Vrooland leest een stukje uit Romeinen 1, staand achter een tafeltje met kaars en beamer. Thema: 'Een doolhof in je kop!' "Wie heeft dat wel eens? Hans, jij toch wel?" "Regelmatig," luidt het antwoord. Vrooland vervolgt: "Je merkt aan alles dat er een oorlog is; in de natuur – nu het weer herfst wordt – maar ook aan de levensvragen in je hoofd. Ik had het vanmorgen nog: ‘Haalt deze dienst wel iets uit? Gerard, je moet het anders aanpakken.’ Dat doet de duivel. Die wil dat we onze aandacht richten op alles wat we niet goed doen. Maar: God houdt van me, God helpt me, Hij zal het in orde maken en heeft voor mij de strijd gestreden. Die strijd tussen goed en kwaad herken je wel als je de film Lord of the Rings hebt gezien. God wil ons redden uit onze doolhof, en dat wil ik jullie meegeven.” Na de preek: “We gaan nu zingen: ‘Hij geeft elke dag nieuwe liefde, nieuwe kracht!’”

Knuffelkont

Dominee Vrooland geeft de bezoekers ruim de tijd om gebedspunten te noemen. Bij ieder gebed steekt hij een kaarsje aan. Voor iemand met trombose, het Midden-Oosten, voor de aanwezige werklozen, en voor iemand die zich heeft verhangen. “Ik denk dat 'ie in een behoorlijke doolhof zat,” merkt de gebedsaanvrager op. Vrooland bidt dat we ons niet laten inpakken door die lelijke leugenaar die ons wil laten geloven dat alles een grote mislukking is. Hij sluit na zijn gebed de zegen af met: “Koffie! Of bier.” Dat laatste zegt hij met een veelbetekenende grimas; hij weet hoeveel schade alcohol kan veroorzaken.
“De meeste bezoekers hebben wel wat met Jezus, maar niets met de kerk,” vertelt hij even later. “Ik wil vriendschappen met mensen sluiten. Ik ben een knuffelkont, dus loop al gauw met ze te stoeien. Daartussendoor smokkel ik een gebed, dat vinden ze prachtig. Een gekke manier van evangeliseren, maar het werkt. Mensen willen liefde voelen, ook liefde van God. Het is heel makkelijk om in je bekende vormen van kerk-zijn weg te zakken, maar ik kon dat voor mezelf niet meer verantwoorden. Mijn dochter zei ooit: 'Als je alles doet zoals je het altijd hebt gedaan, krijg je steeds dezelfde resultaten.' God is een creatieve God! Je stuit op weerstand als je zegt: 'Jij moet je bekeren.’ Maar zeg je: 'Ik zie iets moois in je, daar zie ik iets van God in,' dan heb je contact en een opening om door te gaan.”

Hel en verdoemenis

De caféhouder gelooft zelf niet. Zijn bezoekers deden aanvankelijk wat lacherig, maar dat was snel over. “Iedereen weet dat als Gerard praat, ik ga zitten. Mijn vrouw komt uit een christelijk-gereformeerde familie en daar zijn ze – in kroegtaal – nog christelijker dan God Zelf, dus je hoeft mij niks te vertellen. Gerard gaat alle kroegen af en probeert met iedereen een praatje te maken. Dat lukt 'm goed. In dat laatste lied zit ritme en vrolijkheid. Dat moet. De jeugd zit niet te wachten op hel en verdoemenis. Daarom lopen de kerken ook leeg.”
Een man, de 50 gepasseerd en type Bob Marley, wijst naar een leeftijdgenoot naast hem, en vertelt: “We kennen elkaar van verslavingscentrum De Hoop. Mijn sociale contacten vielen tegen en daarom vond ik het moeilijk clean te blijven. Het laagdrempelige van deze bijeenkomst vind ik fijn, en Gerard praat niet belerend. Ik kan hier gewoon zijn wie ik ben, zonder dat iemand vraagt: 'Wanneer ga jij je eens scheren?'”

Tekst: Wilfred Hermans
Beeld: Gert-Jan van der Tuuk

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons