Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

Een tuin vol twijfelende tieners

in Geloven

Veel jongeren draaien lekker mee in kerk, club, catechese of jeugdvereniging. Maar een groot deel haakt af en vindt geen alternatieven. Juist deze groep wil jongerenwerker Mirjam de Bruin (30) een plekje geven.

Ze druppelen binnen in haar Woerdense tuin: jongeren die hun vragen hebben over het geloof en twijfelen of ze wel lid willen blijven van een kerk. Joost (19) is de eerste. Mirjam begroet hem enthousiast, en al snel ontstaat er een geanimeerd gesprek. Dan komen ook Patrick (21) en Michelle (19) de tuin in. Zodra Jacintha (18) arriveert, zijn alle ogen op haar gericht: ze komt net terug van een wereldreis.

Hamburgers

Zo'n twee keer per maand strijken er jongeren bij haar neer, het liefst in de tuin. Niet voor een stevig potje catechisatie of een gedegen bijbelstudie, maar gewoon om te praten.
"Toen ik vier jaar geleden als jongerenwerker begon, kreeg ik een lijstje van jongeren die meedraaiden in het kerkenwerk, en een waslijst van jongeren die wél ingeschreven staan, maar geen plek in de kerk hebben," legt Mirjam uit. "Ik heb ze uitgenodigd om een avondje langs te komen. We hebben hamburgers gegeten, kennisgemaakt en ik heb gezegd: 'Dit is jullie plek. Stel alle vragen die je hebt.'"

Oppervlakkig

Zo werkt het nog steeds. Deze jongeren, van wie een groot deel bijna nooit meer in de kerk komt, vinden bij Mirjam een relaxte plek. Hier kunnen ze terecht met hun vragen en hun problemen. Jacintha: "De meeste mensen hebben direct hun oordeel klaar. Mirjam niet: zij laat je vrij in je mening." "Zij is gewoon gezellig," vult Michelle aan.
Soms blijft het bij gezelligheid, maar vaak gaan de gesprekken verder. Ook deze avond gaat het al snel niet meer over koetjes en kalfjes. De jongeren praten open met elkaar over de kerk, over wat hen wel en niet aanspreekt. Joost: "Ik heb aan de avonden bij Mirjam veel meer dan aan kerkdienst. De dominee houdt daar maar een verhaaltje, ik vind het vaak heel oppervlakkig." Michelle valt hem bij: "Daar gaat het over de theorie, hier gaat het over je leven."

Inkomertje

Haar ervaringen als kerkelijk jongerenwerker gebruikt Mirjam bij Youth for Christ, waar ze ook werkt. De jongerenorganisatie heeft nieuwe programma's voor de 16+-doelgroep uitgebracht. Mirjam ontwikkelde er een voor de groep 16-plussers die dreigen af te haken. Een flinke klus. "Het was de grootste uitdaging die ik ooit bij Youth for Christ heb gehad. Ik wilde niet preken, en dat is een hele kunst. Vaak beginnen programma's met een lekker inkomertje, en dan gaat de leider vertellen hoe het zit. Zo werkt dat niet bij jongeren. Ik hoop dat ze met dit programma worden uitgedaagd om zélf na te denken."
Waar zij wél behoefte aanhebben, is echte interesse, gelooft Mirjam. Mensen die met hen het gesprek aan gaan, hun leven delen en zo iets laten zien van Wie God is. "Van mij hoeven ze niet per se iets te leren. Ze moeten groeien, volwassen worden. Daar hebben ze voorbeelden bij nodig. Veel jongeren worstelen met de manier waarop hun ouders geloven. Soms zien ze daar helemaal niets aan, terwijl de rol van ouders zo belangrijk is! Ik hoop dat ze bij mij een plek hebben waar ze wél terechtkunnen."

Achteruitgang

Vindt Mirjam dat al die kerkelijke activiteiten maar vervangen moeten worden door dit soort avonden? "Nee, natuurlijk niet! Fantastisch dat jongeren daar een plekje vinden. Maar we moeten vérder kijken dan de organisatie. Uiteraard moet de kerk georganiseerd worden, maar als je buiten de boot valt, als je niet binnen die organisatie past, dan val je uit de kerk. Dat is zonde. We staan als kerk vaak bij de ingang om mensen welkom te heten, maar we vergeten bij de achteruitgang te kijken wie dreigen weg te lopen."
Als het aan Mirjam ligt, zijn er in iedere kerk mensen die zó met jongeren omgaan. "Begin gewoon met échte interesse tonen in de tieners die achterin de kerk hangen, in plaats van boos achteromkijken. Zeg eens vriendelijk hallo. Maak een praatje. Of als je gestopt bent als jeugdleider: nodig de jongeren nog eens uit. Het gaat erom dat jij jezelf bent en dat zij zichzelf kunnen zijn bij jou."
In Mirjams tuin zijn ondertussen de biertjes op tafel gekomen, terwijl de gesprekken doorgaan: over school en werk, maar ook over vooroordelen en stempeltjes. Joost vat de avond goed samen: "Het is hier altijd gezellig, maar meestal is er meer."

Tekst: Pieter-Jan Rodenburg
Beeld: Eljee

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons