Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

'Ons huis staat in brand!'

Zomerserie 'Die ene zomer'

in Geloven

Op een droomlocatie een nieuw leven beginnen in Frankrijk: de dertigers Mark-Jan en Aline Vos zagen het al helemaal voor zich. Tot die zomerdag in 2005, waarop hun vierhonderd jaar oude woonboerderij in vlammen opging.

Trouwalbum, computer, kleding, meubilair: alles ging op 13 juli 2005 verloren in de vuurzee, die 's ochtends rond vier uur ontstond. Aline en de twee kinderen sliepen op dat moment gelukkig in een caravan naast de boerderij, die ze de volgende dag zouden gaan betrekken. Mark-Jan was in Nederland om hun hypotheek over te sluiten, omdat de verbouwing er vrijwel op zat.

Brandweer

"Aline belde me om 5.00 uur wakker," vertelt hij. "Ze zei: 'Ons huis staat in brand!' Gelukkig waren zij en de kinderen veilig en was de brandweer al gewaarschuwd. Helaas viel de verbinding daarna weg en kreeg ik haar niet meer te pakken."
Nog dezelfde dag reed Mark-Jan terug naar La France. Een jaar daarvoor waren ze vanuit Harderwijk geëmigreerd om hier een nieuw bestaan op te bouwen. Dat deden ze vooral met het oog op hun kinderen, Joëlle en Marnick, die ze een leven 'buiten in de natuur' wilden bieden. Het liefst hadden ze een huis gekocht dat min of meer direct bewoonbaar was. Uiteindelijk kochten ze deze te renoveren boerderij met vier hectare grond vanwege de schitterende locatie.

Koplampen

's Avonds laat arriveerde Mark-Jan in hun plattelandsdorpje, Yssandon, op een steenworp afstand van de Dordogne. In het licht van zijn koplampen overzag hij de ravage. "Er stonden alleen nog wat muren overeind, maar verder was het één ruïne. Ik zat een aantal minuten sprakeloos achter het stuur. Alsof je naar een filmdecor kijkt, zo onwezenlijk. Hoogstwaarschijnlijk is de brand begonnen in onze nieuwe meterkast, die de Franse elektriciteitsmaatschappij twee weken eerder had geïnstalleerd."
Mark-Jan en Aline wilden niet bij de pakken neer gaan zitten. "De schuur op ons erf was wonder boven wonder gespaard. We besloten deze om te bouwen tot een kleine woning en die te betrekken," vertelt hij. Dit had heel wat voeten in de aarde, maar uiteindelijk kwam het voor elkaar. Inmiddels runt Mark-Jan een bedrijf in oude bouwmaterialen (Villa d'Or).

Forse maandlasten

Het echtpaar, dat niet lang na de brand een derde kindje kreeg, woont nog steeds in de voormalige kleine schuur van 6 bij 6 meter. "De boerderij hebben we nooit meer opgebouwd, eenvoudigweg omdat het geld ons ontbrak en de verzekeringsmaatschappij ons heeft uitgebuit middels de kleine lettertjes. Na de brand moesten we forse maandlasten ophoesten om een ruïne af te betalen... Ons huisje staat ernaast, dus in die zin worden we nog dagelijks aan die 13e juli herinnerd. Maar om het verlies van de boerderij zelf heb ik eigenlijk nooit een traan gelaten. Wél om het verlies van allerlei persoonlijke bezittingen, zoals mijn platencollectie – ik ben een enorme muziekliefhebber – en songteksten en gedichten die ik in de loop der jaren heb geschreven, een geliefde hobby van me. Alsof je hele geschiedenis in één keer is gewist."

'Niet interessant genoeg'

Terug naar Nederland willen Mark-Jan en Aline niet, al vinden ze het lastig dat Frankrijk – in de woorden van Mark-Jan – een atheïstisch land is. "Vooral voor de kinderen. Ze hebben geen gelovige vriendjes en zitten niet op een christelijke school. Ik heb m'n dochter onlangs meegenomen naar de EO-Jongerendag; voor haar een heel bijzondere ervaring, omdat ze weinig andere christenen kent."
Alle verwikkelingen rond de brand en de nasleep ervan heeft hij meeslepend beschreven in zijn boekje Overleven in Frankrijk. Saillant detail: toen ze op het punt stonden te emigreren, oordeelde een tv-producent dat hun verhaal 'niet interessant genoeg' was voor een programma over Nederlanders die elders hun geluk beproeven. "Achteraf gezien echt bizar. Als je mijn boek leest, zie je dat we sinds die ene zomerdag in 2005 – onder andere met dank aan de Franse gendarmes en de soms gékmakende bureaucratie hier – werkelijk van het ene avontuur in het andere zijn gerold!"

Mede n.a.v. 'Overleven in Frankrijk', Mark-Jan Vos, Editions Villa d'Or, 2008, 231 blz., ISBN 9789081355018. Voor € 19,90 verkrijgbaar via Overleveninfrankrijk.com.

Tekst: Gert-Jan Schaap

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons

Meer over