Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

'Ooit geloofde ik dat ik God wel aardig snapte'

in Geloven

Tien jaar geleden kwam Daniel de Wolf wonen en werken in een van de onveiligste buurten van Nederland: de Rotterdamse Tarwewijk. Het werden jaren vol successen en teleurstellingen, bekeringen en tegenvallers.

Hij wijst op een grauw gebouw in de Millinxbuurt, onderdeel van de Tarwewijk. "Kijk, daar boven de KwikFit kwamen we met Antilliaanse jongeren bij elkaar om over het geloof te praten. En daar op de stoep ben ik bedreigd." Hoop en het harde leven: het zijn de twee kanten van zijn werk in Rotterdam.

Slechte buurt

Daniels Rotterdamse verhaal begint bij een vacature van Youth for Christ: ze zoeken mensen die willen pionieren onder jongeren in Rotterdam-Zuid. Daniel hoeft er niet lang over na te denken. Hij wilde altijd al werken onder jongeren in de havenstad. "Ik voel me aangetrokken tot de straat, houd van die dynamiek; er gebeurt altijd wat."
Samen met een collega gaat hij aan de slag. "Onze opdracht was heel breed: 'Ga maar wat doen in het stadsdeel Charlois.' Daar wonen zo'n 70.000 mensen!" De deelgemeente wijst het tweetal op de Millinxbuurt. "Dat was een heel, heel slechte buurt. Ze zeiden: 'Ga het daar maar proberen. We kennen jullie niet, je hebt je naam niet mee, maar als je het daar kunt, kun je het overal.'"

Misbruik

In een kraakpand starten ze een jongerencentrum, The Mall. Een ontmoetingsplek waar jongeren een veilige plek vinden, spelletjes kunnen doen en hulp krijgen bij hun schoolwerk. Vaak zijn het jongeren met een strafblad, bijna altijd hebben ze ernstige problemen: gebroken gezinnen, geweld, drugs, misbruik.
Voor Daniel is het niet meer dan logisch dat God iets kan betekenen in deze buurt. "Ik dacht aan het begin dat ik een bijzondere roeping had om met deze jongeren te werken. Ik heb nooit een stem uit de hemel gehoord, maar vond dit wel speciaal iets voor mij. Dat beeld is veranderd. Nu denk ik: 'Je moet wel een heel bijzondere roeping hebben om in een Vinex-wijk te gaan wonen.' Jezus zou, denk ik, eerder naar de Millinxbuurt gaan, dan naar een Vinex-wijk. Dat is natuurlijk een gewaagde uitspraak, maar er zit wel iets in. Wij vinden het zo vanzelfsprekend om veiligheid op te zoeken. Maar als je Jezus volgt, ga je juist naar onveilige plekken, naar problemen. Hij kwam voor de zieken, niet voor de gezonden."

Kerk voor tuig

Buurtbewoners kijken met argusogen naar het nieuwe jongerencentrum. Ze zijn bang voor een radicaalchristelijke groepering en stellen de eis dat er niet geëvangeliseerd wordt. Daar komt Youth for Christ hen in tegemoet, maar na een aantal jaar gaat er iets knagen bij Daniel. "We konden die jongeren wel helpen met hun problemen, maar veel jongens zijn ook beschadigd in hun identiteit, in hun zijn. Ze zijn pas écht geholpen als ze hun identiteit in God vinden. Ze moeten weten dat ze geliefde en kostbare personen zijn, dat God van hen houdt, dat Jezus voor hen gestorven is."
Om geen afspraken te breken, start Daniel thema-avonden, los van The Mall. Uit deze avonden groeit na een tijd de Thugz Church: een kerk voor 'tuig'. Daniel is niet onverdeeld blij met de naam, maar wel met het idee erachter: iedereen is welkom, ondanks het strafblad. In het begin komen er zo'n twintig jongeren. Die nemen hun vrienden en familie mee: Thugz Church groeit. Na drie jaar komen er zo'n zeventig mensen, met Kerst of Pasen meer dan honderd. "Net een reguliere kerk. Alleen bij ons heeft bijna iedereen een strafblad." Daniel kiest er zelfs voor om zijn werk bij The Mall af te bouwen en in 2005 fulltime voorganger van de nieuwe gemeente te worden.

Massale vechtpartij

Het klinkt mooi: na tien jaar werken, staat er een goedlopend jongerencentrum en is er een kerk gesticht. Toch wil Daniel niet van een succesverhaal spreken. "Ik denk dat we in de christelijke wereld vaak de mooie kanten willen zien, maar er zit altijd een achterkant aan. Spectaculaire bekeringen komen voor, ik heb ze van dichtbij meegemaakt. God grijpt in, en dat is een wonder. Maar heel vaak vallen die mensen net zo hard weer terug. Ze zijn van de straat, maar de straat zit nog steeds in hen. Het is een levenslang proces om dat eruit te halen. Bij elk succes dat we de afgelopen jaren gevierd hebben, lag de gebrokenheid om de hoek."
Dat maakt het werk van Daniel niet gemakkelijk. Vaak moet hij teleurstellingen incasseren: een Alpha-weekend dat uitloopt op een massale vechtpartij, of kerkgangers die weer vast komen te zitten. "Toen ik hier kwam, was ik heel idealistisch. Ik had de boekjes van David Wilkerson en Nicky Cruz gelezen, en dacht: 'Dat gaat hier ook gebeuren!' Nu is bij dat idealisme een flinke dosis realisme gekomen. Neem Thugz Church; vijf jaar geleden dacht ik dat we over tien jaar misschien wel een bloeiende gemeente zouden zijn. Dat is helemaal niet aan de orde. Het is worstelen. De groep is heel klein en mensen komen en gaan. Met vallen en opstaan komen we vooruit."

Cynisme

Daniel geeft eerlijk toe dat hij moet waken voor cynisme. Ook in zijn relatie met God dreigt dat gevaar. "Ik ben God veel minder gaan begrijpen. Ooit geloofde ik dat ik God wel aardig snapte, dat ik wist wat Hij wilde. Ik heb vaak gedacht: 'Dat zou ik wel even anders doen, of wat sneller.' Of ik vraag me af waarom Hij niet méér ingrijpt, of krachtiger."
Toch is hij het vertrouwen in God niet verloren. Juist middenin de duisternis van de Millinx ziet Daniel stukjes van het Koninkrijk van God. "Hij heeft me vaak positief verrast. Bijvoorbeeld met het ontstaan van de kerk; dat was niet mijn plan. Sowieso dat The Mall zo gegroeid is. Want uiteindelijk hebben we vanuit dat kraakpandje in de Millinxstraat duizenden jongeren in Nederland mogen bereiken."

Daniel in het kort

Daniel (38) is vader van twee kinderen, voorganger van de Thugz Church en gevangenispredikant in Arnhem. Hij groeide op in een volksbuurt in Capelle aan den IJssel. Daar pikte hij de liefde voor 'de straat' op. Na de Pabo en een bijbelschool ging hij werken met drugsverslaafden, tot hij in 2001 met zijn vrouw in Rotterdam-Zuid terechtkwam. Daniel schreef twee boeken over zijn jaren in Rotterdam: Jezus in de Millinx en De Ontdekking van het Koninkrijk.

Tekst: Pieter-Jan Rodenburg
Beeld: Ruben Timman

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons