Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

'Ik wilde een luchtkasteelmens zijn'

in Geloven

Ze verdiepte zich in het boeddhisme, liet tarotkaarten leggen en bezocht een paragnost. Muriël Lafarre (38) was een 'carrièretijger', die jarenlang leefde voor geld en goed. Nu vindt ze het belangrijk om anderen in aanraking te brengen met God.

"Het leven bestond voor mij uit keihard scoren," vat Muriël haar verleden samen. "Ik was in de hypotheekbranche gerold, kreeg een goede functie en werd een harde, zakelijke tante. God had ik helemaal niet nodig."

Tarotkaarten

"Ik kom uit een katholiek nest en ben als kind gedoopt, maar mijn ouders geloofden niet en er werd niets met het geloof gedaan. Wel ging ik naar een christelijke lagere school. Ik had niets tegen gelovigen, maar toen ik ouder werd, bekeek ik christenen met argusogen: 'Lekker makkelijk verantwoordelijkheid afschuiven...' Tegelijk geloofde ik dat er meer was tussen hemel en aarde, en begon ik me te verdiepen in het boeddhisme." Van het één kwam het ander: Muriël bezocht een handlezer, liet tarotkaarten leggen en raadpleegde een paragnost. "Uit nieuwsgierigheid las ik allerlei spirituele boeken, maar vond daar geen voldoening in."
Muriël trouwde met Jean-Paul en op haar 30e kreeg ze haar eerste kind. "Daardoor werd ik me bewust van mijn sterfelijkheid. Zo'n jong, kwetsbaar meisje. Zij had mij nodig; dat vond ik een enorme verantwoordelijkheid. Wat voor moeder wilde ik zijn? Waar ging het om in dit leven?" Ze besefte opeens dat ze een kwetsbare kant had, die ze – tot dan toe – had weten te verbergen achter haar 'selfmade woman'-masker. "Ik kwam niet meer weg met het flitsende leven dat ik leidde, kreeg allerlei klachten en kwam een tijdje overspannen thuis te zitten. Daarna durfde ik niet meer naar drukke winkels te gaan, en bij elk bobbeltje dat ik ergens voelde, dacht ik: 'Ik ga dood!'"

Paniekaanvallen

"Ik kreeg medicatie voor paniekaanvallen," vervolgt ze, "en was vooral bezig met dood en ziekte. Tot die tijd was alles op te lossen door iets te kopen, maar tegenover sterven en ziekten staat geld machteloos. Ik kon me nergens aan vastgrijpen."
Toen haar oudste naar de peuterspeelzaal ging, gaf Muriël zich op als hulpmoeder – ze had tenslotte zeeën van tijd. "De leidster, Joke, was christen. Voor haar was het geloof iets heel reëels, iets levends. Dat kende ik totaal niet. Ik vond het bizar. Tegelijk intrigeerde het me." ?Omdat Muriël haar hierover vragen begon te stellen, adviseerde Joke haar een Alpha-cursus te gaan volgen. "Dat kwam te dichtbij, dus ik verzon uitvluchten. Maar bij het uitlaten van de hond kwam ik vaak een vrouw tegen met wie ik soms een praatje maakte, Margreet. Ook zij bleek christen te zijn. Uiteindelijk dacht ik: 'Ik ga eens kijken op zo'n Alpha-introductieavond, dan kan ik het weer afstrepen van mijn lijstje."

Druppel

Die bewuste avond in 2006 waren ook de deelnemers van een vorige cursus aanwezig. "Zij deelden hun ervaringen. Wat mij vooral aansprak, was het verhaal van een vrouw die vertelde dat ze altijd een heel goede baan had, en toch iets miste in haar leven. Dat was míjn verhaal! Ik besloot de cursus te gaan volgen, en leerde veel over het geloof." ?In het afsluitende weekend kreeg Muriël tijdens het gebed "een heel mooi beeld van Jezus", zoals ze het omschrijft. "Dat was de druppel om in Hem te gaan geloven. Toen ik daarna thuiskwam, was het voor Jean-Paul wel even wennen. Ik was verliefd... op God!" Al waren haar angstgevoelens niet direct weg, toch voelde Muriël weer een vaste bodem onder haar leven. Bijzonder is dat haar man én later haar moeder eveneens tot geloof kwamen. ?"Voorheen haalde ik mijn identiteit uit mijn werk," besluit Muriël, die op dit moment werk zoekt in de zorgsector. "Ik bouwde luchtkastelen en wilde een luchtkastelenmens zijn. Dat blijft een valkuil voor me. Maar door mijn geloof word ik steeds meer de persoon die ik écht ben." Haar 'vlotte babbel' – een van haar visitekaartjes in het verleden – gebruikt ze nu om anderen over Jezus Christus te vertellen.

Tekst: Gert-Jan Schaap (met dank aan Anne Marie Holwerda)
Beeld: Gert-Jan van der Tuuk

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons