Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

'Zonder de kledingbank zou ik constant stressen'

in Geloven

Op de houten toonbank liggen vier vuilniszakken vol kleding, klaar om gekeurd te worden. Drie vrijwilligers werken zich ijverig door de dikke winterjassen en fleurige zomerjurkjes, terwijl twee Afrikaanse mannen zoeken wat van hun gading is. Welkom in de Wageningse kledingbank van Gerard van der Torren. "Met de kledingbank vechten we tégen armoede, en vóór een beter milieu!"

Zijn loods valt niet op tussen de uithangborden op het industrieterrein. Wie wel opvallen, zijn de twee heren die ijverig een grote vrachtwagen verlossen van tientallen dozen. "De mensen van de voedselbank zitten achter de deur hier rechts," wijst Van der Torren vanuit de geopende loodsdeur, één hand in zijn lichtgroene broekzak. "En in dit kamertje linksvoor, achter die gele deur, huizen de mensen van Vluchteling Onder Dak. Dat zijn twee aparte organisaties, maar we hebben dezelfde doelgroep."
Een van hen is de 28-jarige Liberiaan Janni*. Hij woont al zeven jaar in het asielzoekerscentrum en komt geld ophalen bij Vluchteling Onder Dak. Vaak trekt hij dan ook wat kleren uit het rek om te zien of er iets voor hem bij zit.

Betekenis

Anders is het verhaal van Sheku Fadika (42) uit Sierra Leone en zijn 11-jarige dochter. Zij pikt de pareltjes uit de verzamelde collectie – "Vind je deze goudkleurige slippers niet mooi?" – terwijl hij in uitstekend Engels vertelt wat de kledingbank voor hem betekent. "Doordat ik hier kleding krijg, kan ik mijn geld besteden aan rekeningen, vervoer en de kinderen. Zonder deze mensen zou ik constant stressen om rond te komen." Hoe is Fadika in Nederland verzeild geraakt? "Vanwege de oorlog in mijn land woon ik hier al tien jaar. Ik heb mijn masterdiploma Development Economics gehaald, maar door mijn gebrekkige Nederlands kan ik geen werk van mijn niveau vinden. Daarom leeft mijn gezin van een uitkering. Ik zou mijn kinderen graag leuk speelgoed geven, maar we moeten onszelf niet voor de gek houden. We leren leven met wat nu beschikbaar is."

Vlekken

De vrijwilligers – twee grijshoofdige dames en de 26-jarige Elsbeth – hebben hun handen vol aan het wisselen van de wintercollectie voor de zomercollectie. Met vaardige vingers werken ze bergen ingeleverde broeken, rokken, schoenen en ondergoed zorgvuldig door. Zitten er gaten in, vlekken op of naden los? De goede kleding belandt opgevouwen op de plank, of hangend aan een kledingrek. Elsbeth laat een rek zien: "Bij het sorteren let ik erop of de kledingstukken niet te ouderwets zijn, want je wilt toch dat mensen met iets leuks de deur uit gaan. Als er geen klanten zijn, hang ik alles op kleur, dat zoekt wat makkelijker."

Voedselbankpas

Terwijl hij in de zomer van 2009 de vele groenten uit zijn moestuin haalde, schoot het initiatiefnemer Gerard van der Torren te binnen: waarom is er wel een voedselbank, maar geen kledingbank? Trots: "Toen ben ik maar gewoon begonnen: vrijwilligers verzamelen, bestuur formeren, kleding binnenhalen, website de lucht ingooien."
Hij dirigeert ons naar de plastic stoelen achterin de loods, om meer over zijn werk uit te leggen. "Klanten komen hier hun kledinginkopen doen, maar de kledingbank heeft ook een sociale functie. We babbelen met elkaar, en mensen kunnen praten over hun problemen." Om in aanmerking te komen voor de gratis tweedehands kleding, moeten klanten een voedselbankpas hebben of een doorverwijzing van een hulpverleningsorganisatie. "Als mensen een kledingstuk hebben uitgekozen, wordt het netjes afgetekend in een map. Zo overschrijden we niet het maximum aantal kledingstukken van twintig stuks per jaar."

Ambitie

Als Gerards telefoon rinkelt, komt de echte ondernemer in hem naar boven. Een afspraak met de persoon aan de andere kant van de lijn is zo gemaakt en het mobieltje verdwijnt weer in zijn broekzak. Gerard: "Dat was iemand van stichting Nachamu. De kleding die wij niet kunnen gebruiken, gaat via hen naar Israël. In Nederland willen mensen de kleding met gaten en vlekken niet meer aan, maar daar wel. Zie je die stapel zakken daarachter?" Hij wijst naar een hoop vuilniszakken van twee bij twee. "Dat gaat per schip die kant op. Alle kleding die wij binnenkrijgen, heeft een bestemming."
Van der Torrens ambitie gaat verder dan de kledingbank van Wageningen. "Ik wil het uitbreiden naar Ede en Veenendaal. Ongelofelijk dat er, met al die kerken daar, nog geen kledingbank bestaat. Misschien ben ik nu wel wat scherp van tong, maar ik ben een jongen die zegt waar het op staat."

Bekeringsverhalen

"Het is belangrijk dat woord en daad samengevoegd zijn," gaat Gerard verder. "Je hebt maar één leven hier op aarde waarin je barmhartig kunt zijn. Stel dat ík op straat zou banjeren. Dan zou ik het ook prettig vinden als iemand mij kleding aanbiedt." De loodsdeur zwaait piepend open. Of Gerard een vaste kledingafleveraar even een handje kan helpen met het uitladen van de kledingtassen. Dan heeft Elsbeth wel even tijd voor een praatje. "Als ik mijn kledingkast heb uitgemest," vertelt ze, "breng ik het ook hiernaartoe. Wel gek hoor; zie je ineens iemand met jouw broek aan."
Waarom helpt zij bij de kledingbank? "Je hebt contact met de klanten, maar het is wel heel betekenisvol contact. We hebben alleen nog geen mooie bekeringsverhalen," grapt Elsbeth. Gerard heeft inmiddels de kledingtassen naar binnen gesjouwd en valt bij: "Ik hoop dat ze voelen dat we dit vanuit oprechte naastenliefde doen. Je kunt wel alleen christelijk doen in de kerkbank, maar maak het concreet. Zet je leven in, doe er iets mee."

* om privacyredenen is de naam Janni gefingeerd.

www.kledingbankwageningen.nl

TEKST: Gerteke de Jong
BEELD: Gert-Jan van der Tuuk
 

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons

Lees ook

5 tips voor échte ontmoetingen met daklozen

5 tips voor échte ontmoetingen met daklozen

Straatpastor Luc Tanja deelt zijn ervaringen in 'Open Huis'

Weldoener betaalt alle boodschappen van voedselbank

Weldoener betaalt alle boodschappen van voedselbank

Mooi kerstpakket voor bijstandsgezinnen

'Pleegzorg is wel een beetje verslavend'

'Pleegzorg is wel een beetje verslavend'

Van kortdurende crisisopvang tot jarenlange, intensieve begeleiding van andermans kroost: al sinds 1999 zetten Annemarie (47) en Maurits (49) van...