Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

'Ik moet oppassen dat ik niet mijn werk wórd'

in Geloven

Als Martin Brand praat, doet zijn hele lichaam mee. Zijn ogen schitteren, hij gebaart en leunt voor- en achterover. Martin is duidelijk gepassioneerd. Hij doet het liefst alles met zijn hele hart.

Die passie is meteen een valkuil, geeft hij toe. Want Martin (30) doet erg veel. Hij geeft les op de Evangelische Hogeschool en is sinds september artistiek leider van de HQ-school, leidt twee koren en treedt daarnaast zo'n honderd keer per jaar op. En, misschien nog wel belangrijker: hij is echtgenoot en aanstaand vader. "Ik vind het moeilijk om mijn energie te doseren. Als ik ergens ben, wil ik er ook écht staan. Mijn vrouw wordt daar wel eens gek van. Gelukkig is zij helemaal tegenovergesteld aan mij. Zij weet hoe belangrijk het is om samen even op de bank te zitten, lekker te wandelen en ze kan mij wel tot rust manen. Al is dat vaak niet makkelijk met zo’n workaholic… Ik ben het aan het leren."

Kwetsbaarheid

De passie van Martin spreekt uit zijn muziek. Hij schrijft luisterliedjes, waarin hij zijn worstelingen en vreugde deelt. Zo eerlijk mogelijk. "Als ik open ben over mezelf, worden anderen dat ook. Je hebt zangers die mensen aanspreken in de jij-vorm: 'Maak jij wel plaats voor God in je leven, ben jij wel gered?' Mensen voelen zich dan vaak aangevallen. Maar als ik zeg: 'Ik vraag me af, zou er wel een God zijn?' of 'Ik schaam me om mijn zonden,' dan kunnen mensen zich daarin verplaatsen. Dat is minder aanvallend. Kwetsbaarheid roept op tot kwetsbaarheid. Er is al genoeg schone schijn."
Natuurlijk vertelt hij niet álles over zichzelf in zijn liedjes. "Het gaat niet alleen om mij, het gaat erom dat mensen zich in mijn muziek herkennen. Ik zet niet mezelf in de etalage, maar gebruik mezelf als voorbeeld om anderen aan te kunnen spreken. Als ik op een avond eerlijk ben geweest, vind ik dat ik mensen ook kan vragen: 'Worstel jij wel eens?'

Gespannen

Uit die vijf cd's blijkt de verandering die Martin Brand heeft doorgemaakt. Hoewel hij nog altijd overloopt van energie, is hij rustiger geworden. "Vroeger ging het vooral om: 'Here God, ik wil U ervaren.' Daar kon ik gespannen mee omgaan. Nu zou ik God eerder gaan danken dat Hij in mij woont en dat ik vol van Hem mag zijn. In plaats van opnieuw Hem vragen in mij te wonen, weet ik nu dat Zijn Geest in mij woont en blijft. Dat heeft Hij beloofd. Dat geeft mij veel meer rust en stabiliteit."
Al geeft hij eerlijk toe dat hij soms wel terugverlangt naar die frisheid van zijn begintijd als artiest. "Toen waren we als band ervan doordrongen hoe bijzonder het is wat we doen. Nu moeten we het onszelf blijven vertellen. Als we dan weer naar een of andere uithoek van het land mogen op zondagavond, moeten we elkaar vertellen: 'Het is een zegen.' We willen de verwondering niet verliezen die we hadden."

Kleinkunst

Martin is een echte verteller en neemt mensen graag mee. Dat is niet gek, gezien zijn theaterachtergrond. Zijn voorbeelden zijn ondermeer Rikkert Zuiderveld, en – buiten de christelijke wereld – Toon Hermans en Herman van Veen. "Ik vind het fantastisch als mensen in het Nederlands een liedje dichtbij kunnen brengen. Kleinkunst is mijn stijl en daar wil ik in groeien."
Wie een concert van Martin Brand bezoekt, zal dus niet alleen meezingen, maar ook kijken en luisteren. "Ik merk dat kerkgangers vaak gewend zijn aan aanbiddingsliederen. Het is heel goed om met z'n allen te zingen: 'U bent groot.' Maar als deze mensen een verhaaltje horen, gaan ze rechtop zitten: 'Hé, wat is dat?' Dat vind ik prachtig. Ik geniet van samenzang en aanbiddingsmuziek, maar zelf vind ik het leuker om te prikkelen en het publiek mee te nemen in verhalen."

Bejaardentehuis

Al dat werk en die passie hebben hun nadelen. Martin komt moeilijk tot rust. "Ik heb van mijn hobby m'n werk gemaakt. Dat is leuk, maar dat betekent wel dat ik vaak veel te lang aan het werk ben. Bovendien zijn mijn vrienden ook mijn collega's, dus als ik hen ontmoet ben ik nog steeds aan het werk. Alsmaar doorwerken is echt een valkuil voor mij. Ik moet oppassen dat ik niet mijn werk wórd."
Hij vindt het dan ook lastig om geen taak op zich te nemen. Wat blijft er nog van Martin Brand over als hij niet meer zou zingen en spreken? "Dan zou ik wel even in een identiteitscrisis belanden. Ik ben soms bang voor de tijd dat ik straks in een bejaardentehuis zit, zonder projecten om naar uit te kijken. Maar uiteindelijk blijven dan de relaties over. Dat God van me houdt, dat ik een vrouw heb, en straks hopelijk kinderen - dat verdwijnt niet als ik niets meer doe."

www.martinbrand.nu
www.hqschool.nl

Tekst: Pieter-Jan Rodenburg
Beeld: Gert-Jan van der Tuuk

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons