Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

'Egypte is mijn volk'

in Geloven

“Mijn verlangens om te preken heb ik jarenlang met veel moeite onderdrukt,” vertelt voormalig journalist en ondernemer Jos Strengholt, die in Egypte woont. Hij volgde tóch zijn roeping en werd drie jaar geleden Anglicaans priester. Zijn boek ‘Egypte mijn Volk. Ooggetuige van een omwenteling’, ligt vanaf deze maand in de winkel.

De recente volksopstand, die op 11 februari leidde tot het aftreden van president Moebarak, ging niet ongemerkt voorbij aan Strengholt en zijn gezin. “Hoewel we geen gevaar liepen, voelde het soms onprettig," vertelt hij vanuit zijn woning in Caïro. “Vooral toen op een paar honderd meter van ons huis zeven mensen werden gedood bij gevechten tussen politie en demonstranten. We hoorden geschreeuw en geweerschoten. De kruitdampen roken we nog in onze tuin.” Strengholt houdt de politieke situatie in Egypte nauwkeurig in de gaten en beschrijft die uitvoerig op zijn weblog (strengholt.blogspot.com). Daarbij komt zijn ervaring als journalist zichtbaar goed van pas. Ook had hij al wat verhalen klaarliggen voor een boekje over het dagelijkse leven in de wijk Maadi, waar hij twintig jaar woonde. Bij de eerste onrusten nam hij contact op met zijn uitgever met de vraag om zijn verhalenbundel eerder uit te brengen. “Die kreeg de titel Egypte mijn volk, want ik heb me hier altijd bijzonder thuis gevoeld. Ik kan echt zeggen dat dit in zekere zin ‘mijn’ volk is. Uiteraard is het ook een heenwijzing naar Jesaja 19, waarin God Zijn beloften voor Egypte kenbaar maakt.”

Corruptie

De strijd tegen de corrupte Egyptische regering was een van de redenen van de historische volksopstand. Daarom besloot Strengholt dat thema alsnog door zijn verhalen te weven. Zo schrijft hij onder meer over de islamitische staat, overheid, leger, politie, media, telefoon, internet, de bouwwereld, het onderwijs en de kerk. De corruptie is tot in alle lagen van de bevolking doorgedrongen. “Het verbaasde mij hoe makkelijk ik dat thema aan al die onderwerpen kon verbinden. Dat probleem zit namelijk diep in dit land geworteld. Zo diep zelfs, dat het bijna gewoon wordt om te horen dat mensen een greep in de geldkist doen om zichzelf te verrijken. Je ontkomt er bijna niet aan. Uit alles blijkt dan ook dat de Egyptenaren wél bevrijd wilden worden van de corrupte overheid, maar niet van de corruptie waarvan ze zelf deel uitmaken.” Het wegsturen van Moebarak beschouwt Strengholt dan ook als een te gemakkelijke oplossing. “Toen zijn positie onder druk stond, waren alle nieuwszenders op Egypte gericht. Nu niet meer, terwijl het nu nóg interessanter wordt. Er staan presidents- en parlementsverkiezingen voor de deur en de grondwet wordt gewijzigd. Dat is minder interessant voor de camera’s, maar is veel belangrijker dan het wegsturen van één poppetje.”

Omwentelingen

Of de politieke omwentelingen in het land van de Nijl ook een geestelijke doorbraak teweeg kunnen brengen, durft Strengholt niet met zekerheid te zeggen. “Daar is het nog te vroeg voor. Wel is duidelijk dat een deel van de bevolking zijn stem wil laten horen. Dat zien we ook terug in de kerk en de moskee; een soort generatiekloof tussen jong en oud. Ouderen zullen meer naar de jongeren moeten luisteren. Ze beschouwen hen nu nog vaak als rebellen, maar moeten zich toch afvragen of ze de afgelopen jaren niet iets verkeerd hebben gedaan.”

Roeping

Strengholt eindigt zijn boek met de voorspelling dat de Moslimbroederschap veel meer macht gaat krijgen en dat christenen nog meer tweederangsburgers zullen worden dan nu het geval is. “Dat moet ons er niet van weerhouden God te gehoorzamen. De Bijbel voorspelt dat Hij ook in de steden van Egypte zal worden gediend.” En juist in een van die oude steden – Heliopolis – heeft Strengholt zijn nieuwe roeping gevonden in de St. Michaels and All Angels Anglican Church. Dat is weliswaar een proces van zo’n twintig jaar geweest. In 2008 werd hij Anglicaans priester. De eerste zes jaar in Egypte was hij vooral journalist. Dat werk combineerde hij met allerlei uitstapjes, zoals de opbouw van een dagverblijf voor verstandelijk gehandicapte kinderen, een uitgeverij voor christelijke kinderboeken en diverse mediabedrijven. “Toch heb ik altijd een diep verlangen gehad om te preken. Ik vond echter dat Egypte voldoende mensen heeft die dat ook kunnen. Daarom heb ik mijn wens jarenlang onderdrukt, maar gemakkelijk was dat niet.”

Irritatie

Hoewel Strengholt in Nederland nog lid is van een evangelische gemeente, voelde hij zich in Egypte steeds minder thuis in die stroming. “De Bijbel bleef meer en meer dicht en de diensten leken steeds meer op een show vanaf het podium. Uit irritatie ben ik eens bij een Anglicaanse kerk gaan kijken. Dat beviel mij zo goed, dat ik die nooit meer heb verlaten. Vooral de aandacht voor de Bijbel en het liturgisch bidden spreken mij enorm aan. Die oude liturgie verbindt mij met de kerk van eeuwen geleden, waaruit de Koptisch-orthodoxe kerk van Egypte is ontstaan.” Strengholt richt zich de komende jaren vooral op zijn nieuwe roeping in Heliopolis. Vanwege het verbod op het bouwen van nieuwe kerken, wordt de St.Michaels intensief gebruikt voor Egyptische, Soedanese en twee Engelstalige diensten. Na de zomer komen daar nog een Egyptische en Engelse dienst bij. “Een van mijn belangrijkste taken wordt het begeleiden van de Egyptische en Soedanese priesters in mijn kerk, zodat zij hun eigen gemeentes goed kunnen leiden. Voor hen maak ik een strategisch plan voor de toekomst en preekschetsen. Die sturen we ook naar onze priesters in Egypte, Libië, Algerije en Tunesië.”

Boekwinkel

In de poort van de St.Michaels, met uitzicht op het vroegere werkpaleis van Moebarak, opent Strengholt ook nog een boekwinkel met de naam Noer (licht). “We gaan Arabische en Engelse boeken verkopen en willen de kerkleden en buurtbewoners daarmee tot lezen en denken aanzetten. Dat heeft Egypte dringend nodig.” Een belangrijk deel van het benodigde geld (600 euro), wordt via een spontane Twitteractie ingezameld. Met de kracht van de sociale media – die mede leidden tot de val van Moebarak – moet deze actie voor het goede doel ook kunnen slagen.

N.a.v. 'Egypte, mijn volk. Ooggetuigenverslag van een omwenteling', J. M. Strengholt, uitgeverij Medema, ISBN 9789063536343.

Tekst: Jeroen Kanis
Beeld: Jaco Klamer

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons