Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

‘Op zondag ga je naar de dichtstbijzijnde kerk’

in Nieuws

Je maakt er een praatje met je buurman en haalt er brood bij de bakker op de hoek. De straat of wijk waarin je woont, is je natuurlijke omgeving. Wil je dáár iets laten zien van je christen-zijn, dan ga je dus op zondag naar de dichtstbijzijnde kerk – ongeacht de denominatie. Of toch niet?

Oneens

“Tot voor kort ging ik naar de kerk in mijn dorp, maar ik voelde me daar niet langer op mijn plek,” leidt Emmy Mollema haar standpunt in. “Nu moet ik ongeveer twintig minuten rijden en dat doe ik graag. Het Woord staat in die nieuwe gemeente centraler en dat vind ik enorm belangrijk, net als de onderlinge liefde. Ik hoef niet per se in het dorp naar de kerk te gaan om de mensen in mijn straat te ontmoeten. Op andere momenten in de week probeer ik naar anderen om te kijken.”

Eens

“Het is voor mij een principekeuze om te kerken in de gemeente die het dichtst bij ons huis staat,” vertelt Anne Westerduin, getrouwd en moeder van drie kinderen. “Voor ons is dat de PKN-gemeente in Zwolle-Westenholte. Het is een behoorlijk vergrijsde gemeente, maar juist het gegeven dat je elkaar ook ontmoet bij de plaatselijke supermarkt en bij het Oranjefeest vinden wij een pre. Veel mensen kiezen een kerk die bij hen past. Ik vind dat een onjuiste volgorde. Ik kerk waar ik hoor, en dan zie ik daar wel wat mijn bijdrage kan zijn.”
Die keuze lijkt heel rationeel gemaakt. Betekent dit ook dat het gezin zich zo makkelijk voegt in die gemeente? “Integendeel! Met het ouder worden van onze kinderen twijfelen we er wel eens aan of we er goed aan doen. De grote evangelische gemeente en de christelijke gereformeerde kerk van Zwolle doen natuurlijk veel meer voor tieners. Daarom kijken we inmiddels kritischer naar het preekrooster en soms shoppen we dan omwille van hen een zondag naar elders. Maar in de regel kerken we hier.”

Mysterie
Westerduin vindt het prettig dat ze in haar gemeente niet een van de velen is, en dat inzet en betrokkenheid echt nodig zijn om de boel draaiende te houden. “Dat hebben we er graag voor over. Natuurlijk voel ik soms een steekje van jaloezie wanneer collega’s vertellen over de leuke contacten met leeftijdsgenoten die ze opdoen in hun gemeente. Voor ons ligt dat anders, maar toch ervaar ik elke keer weer dat God onze keus zegent: we hebben elkaar niet uitgekozen, maar we bouwen elkaar op omdat Hij ons aan elkaar gegeven heeft. Het mysterie van het geloof komt op die manier ook tot uitdrukking. Je kunt in je leven al zoveel keuzes maken: waar je woont, waar je werkt, met wie je bevriend bent. Voor de kerk hoef je eigenlijk niet te kiezen, dat is al voor je gedaan. Wanneer iedereen dat deed, zou de spreiding van oud-jong, orthodox en vooruitstrevend ook beter verdeeld zijn.”

Oneens

“Ik vind persoonlijke betrokkenheid van christenen onderling belangrijker dan de locatie van de gemeente,” steekt Roald Schaap van wal. Hij woont in de Utrechtse achterstandswijk Kanaleneiland, maar bezoekt veel verschillende gemeentes. “Een kerk zie ik bovenal als een clubje mensen met een gedeelde passie. Als de wijk waarin je woont je passie is, kan ik me voorstellen dat je dichtbij kerkt en je samen iets voor de buurt wilt doen.”
Toch betekent dit voor Roald niet dat hij alleen naar ‘de kerk in de straat’ gaat. “Zelf kerk ik soms bij Vineyard Amsterdam, terwijl Vineyard Utrecht om de hoek is. En als ik zondag wil uitslapen, dan kan ik gelukkig ook in mijn wijk nog terecht voor gezelligheid, koffie en een goeie dienst. Ondanks dat ik verschillende clubjes bezoek, merk ik dat mijn ‘vaste kerk’ mijn vriendengroep is. Met hen kan ik lief en leed delen.”

Eens

Kors Paap is het eens met de stelling, hoewel hij samen met zijn vrouw ruim dertig jaar elke zondagochtend zo’n twintig kilometer reisde. “We hebben de keuze gemaakt om ons vanaf het nieuwe jaar meer te gaan richten op onze woonplaats en de mensen in onze omgeving. Van de oude gemeente hebben we inmiddels afscheid genomen. Hoewel ik samen met mijn vrouw terugkijk op bijzondere jaren, is het voor ons erg belangrijk om ons geestelijk meer te verbinden met onze eigen woonplaats. Dat lukte nooit helemaal, omdat de activiteiten in de kerk vaak verderop waren. Door bewust te kiezen voor onze woonplaats ervaar ik veel meer betrokkenheid bij de buurt en bid ik veel meer voor mijn letterlijke naaste. Ook sta ik er veel meer voor open om me híer te laten gebruiken door God!”

Oneens

“Als ik de stelling letterlijk neem, moet ik naar de katholieke kerk aan het einde van de straat. Maar daar zou ik me totaal niet thuis voelen en dat weegt erg zwaar voor mij,” vertelt André Bloemendaal. Hij rijdt op zondag 140 kilometer heen en weer naar de kerk. “Je moet overigens niet ver weg gaan omdat daar zo´n geweldige worshipband op het podium staat. Idealiter is het goed om een kerk te vinden in de buurt. Ik rijd zover omdat ik een bijzondere band heb met onze gemeente – Calvary Chapel in Hoofddorp. Jaren geleden bezocht ik vanwege een studie een periode de moederkerk in Amerika. Toen er enkele jaren geleden een Nederlandse variant kwam, ben ik met mijn gezin overgestapt.”

Tekst: Maarten Nota
Beeld: Shutterstock

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons

Meer over