Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

Dominee in camouflagepak

in Nieuws

Hij draagt geen zwarte toga, maar een stoer vlekkenpak. Gesprekken voert hij in een gepantserde container, in plaats van in de pastorie. Drs. ing. P. L. D. Visser is legerpredikant vanuit de Christelijke Gereformeerde Kerken en uitgezonden naar Uruzgan. ”Het gaat niet om de leer, maar om de meneer.”

Het kantoortje van de dominee bevindt zich achter de kerk op het militaire kamp, een kapel van hout met een groot kruis op het dak. In de omgebouwde container staan een bureau, twee stoelen en een computer. Achterin staat een bed: het onderkomen van Peter Visser (41) uit Veenendaal.

Soldatengedoe

Van 2001 tot 2007 was Visser predikant van de christelijke gereformeerde kerk in Ouderkerk aan de Amstel. Met het leger had hij niets, buitenlandse missies kende hij vanuit de media. “Overigens was ik als kind wel geïnteresseerd in het soldatengedoe.” Op een dag lag er een brief van het ministerie van Defensie op de pastoriemat. De krijgsmacht deed een beroep op hem.
“Het Woord van God heeft kracht, ook buiten de kerk. Daar heb ik betrekking op. Hoe kun je in een volstrekt seculiere organisatie met Gods hulp toch een weg vinden? Dat trok mij.” In februari 2007 verruilde Visser zijn toga voor het uniform. Zijn gezin verhuisde naar Veenendaal en Visser meldde zich op de Generaal-majoor Kootkazerne in Stroe. Hij kreeg de rang van majoor. Hij vóelt zich ook militair, hoewel hij formeel ‘burger in uniform’ is en dus niet onder de krijgstucht valt.
De uitzending naar het zuiden van Afghanistan is zijn eerste missie en hij maakt als geestelijk verzorger deel uit van de Redeployment Task Force (RDTF). Iedere zondag verzorgt Visser een kerkdienst, die doorgaans wordt bezocht door twintig tot vijfentwintig personen. “Inderdaad, geen duizendkoppige gemeente die voor je zit. Er zit rijp en groen in de samenkomst. Mensen met een kerkelijke achtergrond, maar ook militairen die nog nooit een letter in de Bijbel lazen.” De door Visser georganiseerde bijbelkring door de week trekt een handjevol militairen.

Alcohol

In zijn preken probeert Visser aan te sluiten bij de actualiteit van de dag en de omgeving waarin de militairen zitten. Landingspunten, noemt hij dat. “Bij het boek Ruth sprak ik over de weduwen die in de Afghaanse cultuur totaal niet meetellen. Op dit kamp is geen druppel alcohol te vinden. Dat bracht me tot een preek over levend water. Zo probeer je je gehoor te prikkelen.”
De legerpredikant zoekt de militairen, vaak jonge mannen en vrouwen, het liefst zelf op. “Samen dingen doen, daar zijn ze gevoelig voor. En zo kom je tot gesprekken en kun je je werk als dominee doen. Ik probeer ontvankelijk te zijn voor de wegen en gelegenheden van de Heilige Geest.” Dat kan bij een kop koffie, maar bijvoorbeeld ook in een door de genie geïmproviseerd zwembad. “Als contact overgaat in vertrouwen, kom je tot diepere gesprekken.” Zo reisde Visser bewust mee met een zwaarbewapend konvooi van het vliegveld van Kandahar naar Tarin Kowt. “Je reist, praat, eet en slaapt met de jongens. Dat schept een band.”
Ondanks zijn rang als majoor zien de manschappen hem niet zozeer als officier, zegt Visser. “In de kerk ben je dominee en daarna Peter Visser. Hier ben je Peter en ook nog dominee. Het gaat niet om de leer, maar om de meneer. Ze zien ook alles van je. Een militair kamp is een kleine samenleving; alles valt op. Het is zaak om, met vallen en opstaan, Christus te volgen.”

Gesprek

Volgens de predikant is het beeld dat de meeste militairen van christenen hebben niet zo positief. “Zoveel kerken, zoveel meningen, dat kan toch nooit een waarheid zijn? De karikatuur is dat christenen liefdeloos en moralistisch zijn. Het bekende voorbeeld is dat je niet mag werken op zondag. Christenen zouden zich te goed voelen voor andersdenkenden. Ik zou wensen dat gelovigen vaker en meer het gesprek aangaan met de ander. Zoals Paulus in de brief aan de Romeinen zegt: ‘Indien het mogelijk is, zoveel in u is, houd vrede met alle mensen.’”
Op voormalig Kamp Holland zitten niet alleen Nederlandse, maar ook Amerikaanse en Australische militairen. Het valt Visser op dat zijn buitenlandse collega’s van hun commandanten meer ruimte krijgen om hun werk te doen bij bijvoorbeeld ceremonies voor omgekomen militairen. “Amerikaanse militairen bidden vlak voor een konvooi met elkaar. Dat is daar heel gewoon. Wij zijn altijd een beetje bang dat geloofszaken worden opgedrongen.”

Thuisfront

Van de betrekkelijke rust van een pastorie naar de hectiek en gevaren van een pantserhut; het vergde een enorme omschakeling van Visser. “Flexibiliteit is voor militairen een must. Je weet nooit wat er komt, en moet voortdurend aanpassen, vooruitdenken.”
Een 'stevig thuisfront' is voor militairen op missie noodzakelijk. Zijn vrouw en drie dochters steunen hem. “De meiden zeiden: ‘Pap, dit werk is belangrijk, dat moet gebeuren.’”
De missie van de christelijke gereformeerde legerpredikant loopt in ieder geval tot eind 2010. In 2011 is ds. Visser weer in Stroe te vinden. “Of deze uitzending smaakt naar meer? Zeker, maar wel in gepaste dosis.”

Tekst: Riekelt Pasterkamp
Beeld: Richard Frigge (AVDD)

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons

Lees ook

Advocatenkantoor berispt wegens discrimineren christen

Advocatenkantoor berispt wegens discrimineren christen

‘Ik wil toch ook geen jihadist aannemen voor een functie op ons kantoor’

Dubbelinterview met Wietze de Jager en Paul Visser

Dubbelinterview met Wietze de Jager en Paul Visser

Wietze de Jager, zoon van een Vrijgemaakte dominee, is dj bij radiostation Q-music. Een tijd lang stond zijn geloof op een laag pitje, tot hij in...

Landelijke Themazondag 'Christen-zijn op je werk'

Landelijke Themazondag 'Christen-zijn op je werk'

Is werk een zegen of een vloek?