Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu clock Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

Tóch weer Kerst voor Nicole en William

Drie kindjes stierven in hun armen

in Geloven

Het feest van Jezus’ geboorte vieren? Nicole en William konden het enkele jaren geleden niet opbrengen: ze hadden machteloos moeten toezien hoe maar liefst drie te vroeg geboren kinderen in hun armen stierven. Inmiddels hebben ze twee gezonde zoons: Oliver en Trevor. De jongste wordt binnenkort opgedragen in een bijeenkomst van het Leger des Heils – mét kerstsfeer.

Op het moment van dit gesprek, enkele dagen voordat Trevor wordt opgedragen, blijkt het vier maanden oude manneke in het ziekenhuis te liggen: een week geleden is het RS-virus bij hem vastgesteld. Grote broer Oliver (2,5 jaar) heeft thuis het rijk alleen, en is druk in de weer met zijn speelgoed. “Koekie bad,” zegt hij steeds, maar zelfs zijn ouders snappen niet wat hij bedoelt.

Tweelingdochters
Nicole en William Sprokkereef trouwden in april 2004. Nicole, destijds 21 jaar, raakte vrij snel zwanger. Maar in 2005 overleed hun zoontje (Sheldon) enkele uren na zijn geboorte, in de 22e week van de zwangerschap. Medisch gezien was dit te wijten aan een wijkende baarmoedermond, waardoor hij veel te vroeg ter wereld kwam.
Toen Nicole enkele maanden later opnieuw zwanger bleek, deze keer van een tweeling, kwam hun leven in een hoopvoller licht te staan. Nicole: “We hadden beiden zoiets van: ‘Sheldon is dus niet voor niets overleden; we krijgen er zelfs twéé kinderen voor terug!’ Mede omdat het probleem van die wijkende baarmoedermond in principe te verhelpen is met een cerclage, een soort bandje, was ik er heilig van overtuigd dat het deze keer goed zou gaan. Tot het einde toe eigenlijk. Maar het ging opnieuw verkeerd...” Hun eeneiige tweelingdochters (Fiona en Chloë) stierven kort na de geboorte in de 23e week van Nicole’s zwangerschap. Het Tweeling Transfusie Syndroom, in combinatie met een bacterie, bleek hen fataal te zijn geworden.

Impact
“Beide gebeurtenissen hadden een enorme impact op ons leven,” vervolgt Nicole, terwijl Oliver blokken in een doos propt. “Maar William kon er niet met mij over praten, terwijl ik daar zo’n behoefte aan had. Dat zorgde voor grote spanningen in ons huwelijk.” “Ik kroop bij voorkeur achter de piano om mijn gevoelens via muziek te uiten,” vult William aan, die percussionist is in The Amsterdam Staff Band van het Leger des Heils. “Ik ben een binnenvetter als het om gevoelens gaat, en vrij nuchter. Ik heb nooit met die waaromvraag gezeten, zoals Nicole. Ik geloof dat God zelfs uit moeilijke situaties iets goeds kan laten voortkomen. Vroeger had ik bijvoorbeeld altijd een extreem kort lontje en ging ik helemaal op in mijn werk, terwijl ik me nu niet meer zo snel opwind en me veel bewuster ben van de waarde van het gezin.”
Nadat ze drie kinderen hadden begraven, was Nicole overstelpt door verdriet. “Je gaat redenen zoeken – zou ik soms een slechte moeder zijn geworden, of werd ik gestraft voor mijn fouten uit het verleden? Ik bleef geloven dat God er is, maar begreep niet waarom Hij ons dit ‘aandeed’. Ik was boos, en merkte dat ons huwelijk vastliep omdat we elkaar daarin niet konden vinden. Op een gegeven moment zei een vriendin, en dat hielp me heel erg: ‘God huilt met je mee.’ Ik moest die drie kinderen echt loslaten.”

Drie kaarsjes
Op een met sterren bespikkelde avond, toen William niet thuis was, liep Nicole de achtertuin in. Daar stak ze drie kaarsjes aan, voor Sheldon, Fiona en Chloë. “Ik heb tegen hen gezegd: ‘Ik houd van jullie, maar ik kan niet langer voor jullie zorgen en jullie hebben het nu goed bij God – ik moet jullie loslaten.’ Dat gaf direct een enorm gevoel van opluchting. Toen pas kwam er bij mij ruimte om te rouwen; al die tijd was ik alleen maar boos op God geweest, en op iedere vrouw die ik achter een kinderwagen zag lopen.” William: “Wat heel bijzonder was, is dat Oliver negen maanden na dat moment is geboren, zo’n twee jaar na het overlijden van Fiona en Chloë.” Het geluk leek terug te keren in hun leven.
Toen Nicole later opnieuw zwanger bleek, klom ze naar eigen zeggen op een roze wolk. Maar bij de 20-weken echo kleurde de wolk plotseling pikzwart: het kind bleek een zware hartafwijking te hebben. “De aorta en de longslagader zaten ‘gekruist’, waardoor het zuurstofrijke bloed in zijn lichaam naar de longen werd gepompt, terwijl het zuurstofarme bloed naar de organen stroomde – de omgekeerde wereld,” legt William uit. “Tijdens de zwangerschap was dit geen probleem, maar na de geboorte moest hij binnen drie weken geopereerd worden, omdat het in principe een levensbedreigende afwijking is.”

Terugslag
“Het idee dat je opnieuw een kind kunt kwijtraken – die kans was niet groot, maar toch... – gaf zo’n enorme terugslag,” zegt Nicole. “De gedachte om het nóg een keer te moeten doorstaan, ontnam me de adem. Alles kwam weer boven.” Gelukkig verliep de zwangerschap goed, en kon Trevor binnen twee weken na zijn geboorte de levensreddende operatie ondergaan.
Het opdragen van hun jongste kind voelt voor dit jonge echtpaar als een nieuw begin. William: “Dit is hét moment om God te danken, omdat Hij ons door deze moeilijke tijd heen heeft geholpen. We dragen Trevor straks op aan God en beloven hem te zullen opvoeden volgens bijbelse richtlijnen.”
Dat dit opdragen in een kerstsetting plaatsvindt, is niet vanzelfsprekend. Er was een periode dat Nicole en William – die beiden overigens “meer met Pasen hebben” – helemaal geen Kerst vierden. Nicole: “Vroeger dacht ik: hoe kun je Christus’ geboorte nou víeren terwijl er drie kinderen zijn gestorven? Maar vorig jaar keken we er echt naar uit, toen we Oliver hadden en Trevor onderweg was. En dit jaar wordt het weer een feestje. Toch, Oliver?” “Koekie bad,” beaamt hij.

Tweede Kerstdag, Nederland 2 (2009)

Tekst: Gert-Jan Schaap
Beeld: Siebold Freeke
 

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons