Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

'God heeft mij de woestijn in gestuurd'

Ds. Arie van der Veer:

in Geloven

Tientallen meters onder hem glijdt een graskarper vlak langs de vloedlijn. Vanaf zijn balkon, op de zesde verdieping van een Zwols appartementencomplex, heeft ds. Arie van der Veer een panoramisch uitzicht over een oer-Hollands landschap van water, weilanden en wolken – een treffend contrast met de ‘woestijnperiode’ waarop hij terugblikt.

Nederland Zingt-presentator en voormalig EO-voorzitter Van der Veer kreeg de afgelopen jaren klap na klap te verwerken. Na zijn hartoperatie werd kanker bij hem geconstateerd; er was een zware kuur (39 bestralingen) nodig om die te bestrijden. Maar daarmee was het leed nog niet geleden.

Abces

Op Hemelvaartsdag kreeg hij plotseling hoge koorts. Met Pinksteren volgde opnieuw een ziekenhuisopname van enkele weken. Specialisten ontdekten een groot abces in zijn lies. Inmiddels is hij daar gelukkig van verlost en weer thuis.
Het is juli, en dat is al jaren zijn vakantiemaand. De komende tijd hoopt hij verder aan te sterken, want in augustus beginnen nieuwe opnames van Nederland Zingt. Maar eerlijk is eerlijk: afgezien van zijn hartelijkheid en zijn enthousiasme voor de missie van de EO, is hij bepaald nog niet de oude.
“Ik ben zo slap als een hond, vreselijk,” verzucht hij, terwijl hij het zich gemakkelijk maakt op de leren tweezitsbank. “Ik heb een spannende periode achter de rug: niemand wist waar dat abces vandaan kwam. Men dacht aan een in Jordanië opgelopen bacterie en zelfs aan de Mexicaanse griep; uiteraard hield ik er zelf ook rekening mee dat er tóch uitzaaiingen waren, maar daar had het gelukkig niets mee te maken. Misschien was het ontstoken bindweefsel van een vorige operatie. In ieder geval is het abces – zoals een luchtballon – doorgeprikt en verdwenen.”

Slappe tijd

“Sinds mijn hartoperatie heb ik niet zo’n slappe tijd gehad,” vervolgt hij. “Na een halfuur fietsen bijvoorbeeld ben ik al doodop. Dit was misschien wel een van de zwaarste perioden uit mijn leven. Goed, ik ben weer uit het ziekenhuis, maar voel me nog steeds belabberd. Hopelijk knap ik in deze vakantieperiode weer wat op.”
Afleiding vindt hij in het schrijven van een nieuw boek, over woestijnen in de Bijbel. Hij is er dit voorjaar aan begonnen, maar door de koorts en het abces moest hij even pas op de plaats maken. “Na mijn ontslag uit het ziekenhuis zat ik te zweten boven mijn bureau en moest ik om 11.00 uur weer stoppen – inmiddels gaat het gelukkig wat beter. De hoofdstukindeling en de onderwerpen heb ik al.”

Zandbak

De woestijn is veel meer dan een grote, dorre zandbak onder een verzengende zon. “In de Bijbel ontdek je dat er sprake is van een gééstelijke betekenis. Al die bijbelgedeelten over de woestijn heb ik weer nageplozen: Israël, dat door de woestijn moest gaan; Johannes de Doper, die er lange tijd woonde, en in Openbaring heb je dat moeilijke gedeelte over de vrouw die wordt weggevoerd in de woestijn.”
Het onderwerp boeit hem. Peinzend: “Eigenlijk ben ik door God ook een tijdje de woestijn in gestuurd. Om tot bezinning te komen: waar ben ik mee bezig? Ik ben zo langzamerhand een beroepsverkondiger; dat doe ik graag en ik hoop zo geestelijk mogelijk. Maar nu is er een periode in mijn leven waarin ik besef: wat ik verkondig – dat God bij je is, je helpt en dat je leven in Zijn hand is – moet door mij dieper worden doorleefd. En dat is veel moeilijker dan ik ooit dacht. Tegelijk zie ik dat er een andere kant aan zit. Als ik erdoorheen mag komen, en daar vertrouw ik op, ben ik straks voor al die mensen die naar Nederland Zingt kijken en luisteren niet iemand die slechts vanuit een theoretisch kader over God praat.”

Klippen

Zijn gedachten gaan terug naar de week van Hemelvaart, waarin hij hoge koorts had en desondanks bijna dagelijks bleef schrijven aan zijn weblog (www.eo.nl/arievanderveer). “Hoewel ik er altijd naar heb verlangd, was ik in de aanloop naar Pinksteren niet gericht op de gaven van de Geest, maar voornamelijk op het feit dat Hij de Trooster wordt genoemd. Met al onze angsten, pijn en zorgen mogen we terugvallen op de kracht en de leiding van God en de zekerheid van Zijn Woord. In die periode vond ik bidden moeilijk. Dat is heel gek. In gezonde dagen ben ik gewend vele malen op een dag te bidden. De volzinnen rollen als vanzelf uit mijn mond. Soms negen keer op een dag, bij wijze van spreken. In tijden van ziekte komen de woorden minder uit je hart. Moet je dan stoppen? Nee, gelukkig niet! Maar je mag aan God vertellen: ‘Ik voel me belabberd; ik maak me soms zorgen.’ In zo’n moeilijke periode word je des te meer teruggeworpen op de zekerheid buiten onszelf: Zijn Woord.”

Blind

Hoewel ds. Van der Veer heel ziek was, kijkt hij terug op ‘een mooie ziekenhuistijd’. Zo heeft hij met velen – van de verpleegkundigen tot een Poolse schoonmaker – over het geloof gesproken. “Ik moet ook nog iets leuks vertellen,” glimlacht hij, terwijl hij iets meer rechtop gaat zitten, “anders wordt dit een kommer- en kwelartikel. Ze hadden bijvoorbeeld een groot probleem om mij op te bergen. Want vanaf het moment dat je in het ziekenhuis komt, heb je geen leven meer als televisiedominee, als Zwólse televisiedominee. Ik lag eerst op een kamer alleen, maar moest daarna naar een grote zaal met acht bedden. Uiteindelijk ben ik op een andere afdeling gekomen, waar nogal wat dementerende vrouwen lagen met een gebroken heup. Een van de laatste dames naast wie ik lag, was blind, maar niet zo in de war als de anderen. Vlak voor ze wegging, vroeg ze: ‘U heet toch Van der Veer? Bent u soms een broer van die dominee?’ Door haar handicap had ze niet kunnen ontdekken wie ik was...”

Goede ideeën

Ds. Van der Veer is enthousiast over de ontwikkelingen rond Nederland Zingt. “We nemen altijd lang van tevoren op; de afleveringen tot begin oktober liggen al op de plank. De redactie heeft allerlei goede ideeën, onder andere het werken met gastpresentatoren. Eigenaardig trouwens: de eerste zondag dat ik in het ziekenhuis lag, was de eerste gastpresentator op televisie.”
Hoe is het om een ander in die rol te zien? “Moeilijk is een groot woord, maar het is best... wennen, omdat ik het jarenlang helemaal zelf deed. Ik ken beide predikanten en het zijn bekwame mensen. Maar ik moet leren om af te staan, en dat is best een worsteling. Ook aan mijn werk voor de televisie komt ooit een eind – daar ben ik nu opnieuw hard aan herinnerd. Wél heb ik een diep verlangen om de verlorenen te bereiken. Ieder mens heeft de Here Jezus nodig als Verlosser. Die boodschap – het kruis, de noodzaak van wedergeboorte, vergeving en verzoening – wil ik blijven uitdragen. Nederland Zingt mag wat mij betreft een zwaarder evangelisatorisch accent krijgen. Niet in elk EO-programma is dat mogelijk. Maar het is toch heel bijzonder dat we elke zondag van 9 tot half 11 die boodschap volop kunnen uitzenden op Nederland 1? Dat is uniek in de wereld!”

(Laatste nieuws: ds. Van der Veer is inmiddels weer aan het werk.)

Tekst: Gert-Jan Schaap
Beeld: Dick Vos

dsvanderveer.hyves.nl
nederlandzingt.hyves.nl

“Na een halfuur fietsen ben ik al doodop"

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons