Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

De dolfijnentrainer

Waterwerken

in Geloven

De komende maanden portretteert ‘Visie’ verschillende mensen die hun beroep op of rond het water uitoefenen. Deze week deel 5.

Het is de droom van duizenden meisjes: werken met dolfijnen. Angela Versluis (19) volgde haar hart en werkt sinds anderhalf jaar als dolfijnentrainer in het Dolfinarium. “Dolfijnen zijn net mensen. Soms zijn ze heel vrolijk en speels, dan weer gooien ze hun kop in de wind en is er voor ons geen beginnen aan.”

De kleine blonde Angela stapt op een steiger en plonst met haar rubberen laarzen in het water. Binnen een fractie van een seconde duikt Maaike nieuwsgierig op. Hoge krakende tonen van opwinding stijgen boven het water uit. Het prachtige grijze zoogdier legt haar kop vol overgave op de schoot van de trainer. “Oogcontact is heel belangrijk,” legt Angela enthousiast uit, die voortdurend ‘oké’ roept als Maaike goed heeft geluisterd naar haar instructies. Ze schuift een makreel in de keel van het dier. “Daarnaast werken we met hand- en armbewegingen, onze stem en het fluitje.”

Verbazing
Wie niet waagt, wie niet wint. Met dat motto sprong Angela enkele jaren geleden in het diepe. “Een opleiding tot dolfijnentrainer bestaat niet in ons land. Na mijn opleiding dierenverzorging in Barneveld meldde ik me daarom bij het Dolfinarium aan voor een stage. Tot mijn verbazing mocht ik komen en al snel kreeg ik de vraag om weekendhulp te worden. Blijkbaar zagen ze het wel zitten met me.”

Nu, anderhalf jaar later, werkt Angela in de Dolfijnendelta. “In dit natuurlijke leefgebied wonen twintig tuimelaardolfijnen en als trainer werk je met hen allemaal. Zwemmen met de dieren doe ik helaas nog niet, want daar moet ik eerst meer ervaring voor opdoen.”

Zondag
Voor ze aan de slag ging in de Harderwijkse waterwereld stond ze echter wel voor een dilemma. “Als weekendhulp hoor je ook op zondag te werken en dat ben ik niet gewend, omdat ik dan naar de kerk ga.” Samen met het Dolfinarium bedacht ze een oplossing. “Ik werk nu om de week op zondag en draai dan mee in de viskeuken. Ik werk zo’n dag van zeven uur ‘s ochtends tot half vier ‘s middag, zodat ik daarna hier in Harderwijk naar de kerk kan.”

Aanpoten
Een goede dolfijnentrainer is een aanpakker, weet Angela. “Ook moet je sociaal zijn en goed met mensen om kunnen gaan. Niet alleen tijdens de grote shows, maar zeker tijdens de interactieve programma’s. Zo werken we op therapeutische basis met gehandicapte en autistische kinderen. Daarnaast hebben we het programma ‘Dichter bij Dolfijnen’. De jonge bezoekers mogen dan de dieren voeren, met hen spelen en hen aanraken. Ja, die onderdelen maken dit werk fantastisch.”

Buiten de shows om is het echter flink aanpoten. “Met name in de viskeuken is het bikkelen. Je moet dan zware, ingevroren blokken vis verdelen over emmers. Fysiek is dat erg zwaar.”

Vrolijk
“Maar eh, ik moet weer aan de slag,” zegt ze vriendelijk, maar kordaat. “Ons werkritme ligt behoorlijk vast en ik moet nu bloed afnemen van Maaike en Tia. Eens kijken of ze willen meewerken.”

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons