Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

Christenvervolging in Irak: Je geld of je leven!

in Nieuws

Christenen in Irak zijn hun leven niet zeker. Als ze weigeren zich tot de islam te bekeren, hebben zij twee keuzes: een boete van 200 dollar betalen, of een kogel door hun hoofd. Een beginnende genocide, noemde een Assyrische advocate het onlangs tijdens een rondetafelgesprek in de Tweede Kamer. Niet alleen de christenen in Irak, maar ook hun familieleden in Nederland leven in verlammende angst.

Hij is een kleine, donkere man die met gedrevenheid over zijn geboorteland praat. Voor dit verhaal geven we hem de naam Ben Jara. Zijn eigen naam wil de Irakees absoluut niet gebruiken. De broer van zijn vrouw Jamira (ook een schuilnaam) werd afgelopen jaar vermoord en Ben Jara wil voorzichtig zijn. Als hij zijn verhaal uit de doeken doet, staat zijn gezicht verbeten. Zijn dag begint en eindigt met het checken van talloze nieuwssites over het land waar hij opgroeide. Gedurende de dag checkt hij deze sites nog minstens zes keer. Uit alle hoeken en gaten vergaart hij informatie over de christenen in Irak. De verhalen zijn niet opbeurend.

Monotoon somt hij een aantal recente voorbeelden op: “Een moeder van zes kinderen werd vermoord omdat zij de boete van 200 dollar niet kon betalen. Ze weigerde haar geloof op te geven en werd met drie kogels in haar gezicht gedood, terwijl haar jongste kind nog bij haar op schoot zat. Voor een ontvoerde vader van twaalf kinderen was al losgeld betaald, toen bleek dat hij toch vermoord was. Een priester en drie diakenen werden na een kerkdienst opgepakt en vermoord.” En zo kan Ben Jara nog wel even doorgaan.

Straffeloos
Jenö Sebök van stichting Open Doors bevestigt de berichten. Open Doors werkt vooral in het noorden van Irak, waar Koerden grotendeels de dienst uitmaken. In dit gebied is het voor christenen relatief veilig, maar in het zuiden heerst er anarchie. Vooral rond de plaatsen Mosoel en Bagdad zijn veel christenen het slachtoffer van deze wetteloosheid. Sebök: “Het gebied rond Mosoel ligt precies tussen het nieuwe Irak en het door Koerden bewoonde gebied. Omdat er olie in de grond ligt, is het een heel gewild gebied. De christenen daar zitten dus tussen de strijdende partijen in. Extremistische moslims rechtvaardigen hun geweld tegen christenen met de Koran in de hand. Zij denken dat ze kaffers – de term die zij voor christenen gebruiken – straffeloos mogen vermoorden in naam van hun religie.” Hij vervolgt: “Besef dat er wetteloosheid heerst. Ook moslims zijn het slachtoffer, maar in mindere mate. De bevolking bestaat uit verschillende stammen. Als je iemand van een andere (moslim)-stam doodt, volgt daar automatisch een represaille op; de zogenaamde eerwraak. Het is dus veel makkelijker om christenen te vermoorden, want zij wreken zich niet.” De verhalen van boetes van 200 dollar als je je niet wilt bekeren, kent hij. “Maar die bedragen gelden alleen voor de armsten. Vaak vragen ze veel meer.”

Het bewind van Saddam is verdwenen, maar de Iraakse Ben Jara is er niet blij mee. “Er zijn nu meer dan vier miljoen vluchtelingen en ruim één miljoen mensen vonden de dood. Elke dag vallen er opnieuw doden. Onder Saddam gebeurde dat niet! Natuurlijk was Saddam slecht en corrupt, maar welke Arabische leider is dat niet? Onder Saddam hadden wij tenminste nog relatieve vrijheid.” Er zijn mensen die beweren dat de christenen in Irak worden vervolgd omdat ze Saddams bewind steunden, maar die beschuldiging wijst Ben Jara van de hand. “In de hele geschiedenis van Irak zijn christenen nog nooit tegen de regering ingegaan. Omdat ze in de minderheid zijn (3-4% volgens Open Doors, red.), bemoeien ze zich niet met de overheid. Liever leven ze in vrede met alle groepen, zowel met sjiieten, soennieten als met Koerden.”

Schande
Ben Jara’s familie woont in het gebied rondom de voormalige stad Ninevé, dichtbij Mosoel gelegen. Het liefst zou hij samen met zijn vrouw naar Irak reizen om de familie bij te staan, maar dat is te gevaarlijk. Stond hij voorheen bekend als een goedlachse man, nu is zijn lachen verstomd. “We zijn volkomen machteloos. Als mijn vrouw over de situatie spreekt, kan ze alleen maar huilen.” Moedeloos: “Het is dat ik christen ben, maar wat is anders nog de zin van het leven? Afgelopen zomer ging mijn zwager met zijn vrouw en zes kinderen voor het laatst naar de kerk in Bagdad. Zoals zoveel christenen had hij een dreigbrief ontvangen, waarin stond dat hij 200 dollar per hoofd van het gezin moest betalen als hij geen moslim wilde worden. Met zijn 100 dollar salaris als taxichauffeur kon hij dat onmogelijk opbrengen. Hij besloot dus te vluchten en zijn familie buiten Bagdad onder te brengen. Die zondag stuurde hij zijn familie vast vooruit; zelf bleef hij achter om afscheid van zijn buren en vrienden te nemen. Een aantal uur voor zijn vertrek, belde hij met zijn mobiele telefoon naar zijn broer met de vraag of ze voor hem wilden bidden, want hij zou binnen enkele uren vertrekken.” Ben Jara valt stil. Vervolgt dan: “Hij is nooit uit Bagdad vertrokken. In plaats daarvan werd hij opgepakt, geboeid en met vier kogels doorboord. Eén kogel schoten ze in zijn voorhoofd, één in beide ogen en één bij zijn mond. De kogels vormden samen een kruis. Moslims weten wat een kruis voor christenen betekent en willen het symbool op deze manier te schande maken.”

Bewakers
Ben Jara’s schoonzus heeft geen man meer die voor haar en de kinderen zorgt. Ze woont inmiddels bij familie in een christelijk dorp in de vlakte van Ninevé, nabij Mosoel. In de kleine behuizing slapen de kinderen zij aan zij in de hal. Ze durven de deur niet uit, bang dat er opnieuw slachtoffers zullen vallen. Maar toch moet er brood op de plank komen, en dus laten de vrouwen biddend hun mannen elke ochtend naar hun werk vertrekken. Vanuit Nederland doet Ben Jara wat hij kan. Via een stichting waarin hij actief is (zie kader), zamelt hij geld in voor brandstof om de huizen in de afgesloten christelijke dorpen te verwarmen. Het geld wordt ook gebruikt om bewakers van kerken en christelijke huizen te betalen.

Ben Jara zou willen dat christenen in Nederland actiever meeleefden met hun broeders en zusters in zijn thuisland. “Veel mensen beseffen niet hoe groot de nood is. Bidden is echt enorm belangrijk; het geeft de mensen daar kracht om vol te houden. Ook vanuit de politiek kan er wellicht actie ondernomen worden, maar dat moet dan wel op een voorzichtige manier. Alles wat uit het buitenland komt, wordt argwanend bekeken. Een verkeerd advies kan nadelig uitpakken voor de christenen.”

Lijden
Zal er in het nieuwe Irak plaats zijn voor christenen? Pater Vincent van Vossel, die al veertig jaar in het gebied woont, is er sceptisch over. Onlangs zei hij in het tijdschrift Kerk en Leven: “Misschien mogen de Amerikanen wel de vernietiging van het Iraakse christendom op hun naam schrijven.” De situatie is niet rooskleurig, erkent ook Jenö Sebök. Open Doors-medewerkers zitten allang niet meer in het gevaarlijke zuiden. Toch blijven ze hulp bieden waar mogelijk. Ze deelden onlangs nog kleding en dekens uit aan de christenen in Noord-Irak die vaak zonder verwarming zitten.

In het gebied blijven standvastige christenen hopen op een betere toekomst. Ze zullen hun geloof niet verloochenen. Een Iraakse dominee verwoordde het als volgt in een e-mail aan het tijdschrift Asia Times: “Terwijl kogels onze kerkramen verpletterden, bieden wij ons lijden als teken van liefde voor Christus aan. Dit is oorlog, maar wij hopen ons kruis tot het einde toe met behulp van Gods genade te dragen.” Een aantal weken later werd hij zelf vermoord.

Ondanks alle ontmoedigende berichten, veert Ben Jara op bij de vraag of hij ooit nog zal terugkeren. “Absoluut, eerder vandaag dan morgen. We willen ons land weer opbouwen. De droom van onze stichting is om een weeshuis te bouwen voor de miljoenen wezen die Irak inmiddels kent.” Hij legt zijn hand op zijn hart: “Mijn wortels liggen daar. Het is en blijft: Oost west, thuis best.”

Suggesties om mee te leven

Ben Jara is actief binnen een stichting die Iraakse christenen hulp biedt. Vanuit de stichting geeft Ben Jara de volgende suggesties om mee te leven:

  • Bid voor de christenen in Irak;
  • Houd de gemeente via kerkblad of preek op de hoogte van de situatie in Irak;
  • Voer actie op school om de vervolgde christenen financieel te steunen. Er is geld nodig voor bewakers, verwarming, busjes om voedsel mee te vervoeren en het opzetten van een weeshuis;
  • Wees voorzichtig in het geven van openlijk (politiek) advies.

Deherder.com

Beginnende genocide

Half november 2007 vond er in de Tweede Kamer een rondetafelgesprek plaats over de situatie van de Iraakse christenen. SGP, ChristenUnie en CDA namen hieraan deel, evenals Iraakse en Assyrische vertegenwoordigers. Deze laatsten riepen op tot het vormen van een autonome Assyrische provincie voor christenen rondom Ninevé. De mogelijkheden hiertoe worden door de politieke partijen onderzocht. Een greep uit het relaas van diverse organisaties:
Open Doors: “Steeds meer wijken in Bagdad worden religieus gezuiverd.”
Assyrian Aid Society: “Er wordt een systeem van apartheid ingevoerd.”
De advocate F. Atto: “Er is sprake van een beginnende genocide. Hun situatie is extreem beklemmend.”
(bron: ND)

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons

Lees ook

Russische protestanten vrezen einde godsdienstvrijheid

Russische protestanten vrezen einde godsdienstvrijheid

Godsdienstvrijheid Rusland verder in de knel

8 vragen over de bakermat van het christendom

8 vragen over de bakermat van het christendom

Antiochië, Damascus, Nineve, bestaan die Bijbelse plaatsen nog? En wie wonen er nu in het land tussen de Eufraat en de Tigris? Acht vragen en...

Maleisiër mag zich tot christendom bekeren

Maleisiër mag zich tot christendom bekeren

Rechtbank oordeelt dat islamitisch geloof niet permanent hoeft te zijn