Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

Kinderen vertellen over hun dromen

‘In de hemel zijn er geen nachtmerries!’

in Geloven

Kinderen durven met dromerige ogen de toekomst in te kijken. Vijf van hen, met een totaal verschillende achtergrond, delen hun gedachten.

‘Mijn dromen zijn heel spannend!’

Naam: Willem-Evert Leenman uit Tienhoven
Leeftijd: 11 jaar

De stralende grijns op zijn sproetige gezicht is volkomen in tegenspraak met wat hij vertelt: “Als ik aan dromen denk, denk ik aan nachtmerries! Misschien heb ik soms een mooie droom, maar daar kan ik me niets van herinneren. Mijn dromen gaan meestal over grote spinnen en monsters die me opeten; heel spannend en eng. Ik heb geleerd om mezelf wakker te maken in mijn droom en dan vraag ik aan God of Hij mijn nachtmerrie wil weghalen.” Hij knikt heftig: “En dat werkt eigenlijk altijd! Omdat mijn dromen meestal heel spannend zijn, ben ik vaak ook benieuwd hoe ze aflopen. Dus op het engste moment, zorg ik dat ik wakker word.”

Waar al die enge nachtmerries vandaan komen? “Ik houd van spannende computerspellen en daar komen ook wel enge wezens in voor. Ik mag niet alle spellen doen van mijn ouders, maar ik denk wel dat ik vaker mag computeren dan andere kinderen, omdat we in een afgelegen gebied wonen waar ik niet veel met andere kinderen kan spelen. Wat ik later precies wil worden, weet ik nog niet. Misschien iets met computerspellen maken; dat doet mijn broer ook. Ik heb ook wel eens gedroomd dat ik een zendingsreiziger was. Dat ging uiteindelijk toch weer over enge beesten, want ik verdwaalde in de jungle. Gelukkig liep het goed af! Ik droom er ook wel eens over dat Jezus terugkomt. Niet meer al die ellende, maar een gouden stad met diamanten op de straat. Je hoeft daar nooit meer te slapen, dus dan heb ik ook geen nachtmerries meer!”

‘Als ik goed mijn best doe op school, moet mijn droom vast lukken!’

Naam: Ruth Veldwijk uit Utrecht
Leeftijd: 10 jaar

Ze lacht zoals alleen meisjes van tien kunnen lachen. “Dromen gaan over dingen die niet in het echt kunnen gebeuren, net als bij Narnia!” Toch gelooft ze zeker dat haar dromen wel kunnen uitkomen: “Ik wil heel graag zangeres worden en naar Afrika gaan om daar zieke kinderen te helpen!” Ze peutert aan haar kleurige Mexx truitje: “Wij lopen hier in merkkleren te dansen, terwijl zij helemaal niets hebben. Dat vind ik zo erg!”

Dat dansen doet ze tijdens optredens van de kidscrew waarbij ze zingt: “Ik ben mijn stem nu al veel aan het oefenen. Als ik goed mijn best doe op school, moet het vast lukken. Al die dromen kosten ook geld, maar ik heb een bijbaantje; producten proeven voor in de winkel.”

Ze draait heen en weer op haar stoel: “Ik heb nog een grote droom. Dat ik zonder moeite mijn eigen mening kan uitdragen, ook over het geloof. Niet al mijn vriendinnetjes zijn christelijk en ik vind het soms moeilijk om over het geloof te vertellen. Ik schaam me er ook wel eens voor. Als we op school voor een opdracht uit de Bijbel gaan lezen, vind ik dat heel leuk, maar sommige andere kinderen niet. Moet ik dan net doen alsof ik het ook niet leuk vind? Ik wil gewoon kunnen laten zien dat ik christelijk ben, zonder dat ze me er om treiteren!”

‘Ik droom van een wereld zonder AIDS’

Naam: Brenda Vink uit Stolwijk
Leeftijd: 11 jaar

Haar donkere huid straalt, ondanks haar ziekte. “Ik heb aids. Veel andere kinderen in de wereld, hebben geen medicijnen zoals ik. Met hen gaat het dus niet zo goed.” Het is niet moeilijk haar grote droom te raden, want ze spreekt er vol enthousiasme over: “Een wereld zonder aids! In mijn geboorteland Rwanda sterven heel veel kinderen aan deze ziekte, net zoals mijn moeder, die daar ook aan is overleden. Per minuut sterven er over de hele wereld heel veel mensen aan.” Ze zucht: “Dat vind ik heel erg. Ze durven vaak niet over hun ziekte te praten en kruipen in een hoekje. Ik wil mensen hoop geven, zodat ze niet denken dat ze niets waard zijn! Er zijn ook nog andere ziektes als kanker en leukemie. Iedereen is veel waard in de ogen van de Here Jezus. Als je Hem kent, hoef je niet bang meer te zijn.” Om haar droom vorm te geven, schreef ze al stukjes voor ZOA en vertelde ze haar verhaal op televisie. “Mijn pleegmoeder heeft een boekje over aids geschreven, wat al in heel veel talen is vertaald. Ik mocht zo’n boekje aanbieden aan aids-ambassadeur Paul Bekkers.” Ze blijft er nuchter onder: “Ik ben helemaal niet zielig, hoor! Eén keer per dag slik ik medicijnen en daar krijg ik soms alleen maar een beetje buikpijn van. Gelukkig zijn die medicijnen er! Mijn pleegmoeder heeft in het boekje uitgelegd dat het niet eng is voor kinderen om met mij te spelen. Alleen als ik bloed heb, moet je daar niet aanzitten. Als ze dat toch doen, heb ik ze gewaarschuwd!”

‘Ik moét wel actrice worden, want dan heb ik veel geld om aan de armen te geven’

Naam: Christiana Agnay uit Delft
Leeftijd: 11 jaar

Ze vertelt het met enige trots: “Mijn vader komt uit Sudan en mijn moeder uit Iran. Ze zijn ooit naar Nederland gevlucht en toen ben ik hier geboren. Ik zou wel heel graag een keer naar Iran willen om Gods mooie schepping daar te zien. Elke avond voor het slapen, bid ik dat de Here God ons een goede nachtrust en veel goede dromen geeft. Dat heb ik zo van jongsaf aan geleerd. God luistert bijna altijd naar mijn gebed, want ik droom vaak over mooie planten en bloemen.

De natuur vind ik echt heel mooi. Ik heb ook een keer gedroomd over een Iraans vriendinnetje uit Zweden, die ik op vakantie had ontmoet. Ik droomde dat ik haar weer zag, want ik miste haar wel.” Of ze ook een droom voor later heeft? Zonder aarzelen: “Ja, actrice worden! Dat wil ik echt het allerliefste, want dan kun je spelen in een film en heel veel geld verdienen.” Veel geld verdienen, is hard nodig: “Dan heb je ook veel om weg te geven aan armen en daklozen. In Afrika en Oost-Europa hebben ze namelijk helemaal geen goede huizen en zijn ze heel arm.” De conclusie spreekt voor haar voor zich: “Dus ik moét echt wel actrice worden, want dan verdien je het meest.”

‘Voor mijn zeventiende speel ik bij Jong Oranje! ’

Naam: Jitse Bontekoe uit Alphen ad Rijn
Leeftijd: 12 jaar

Hij schopt de bal enthousiast in het doel, rent het veld over en maakt een sliding op zijn knieën. Waar hij bij dromen het eerst aan denkt? “Zorro en voetbal!” Die combinatie is voor hem een logische: “Zorro is een stoere man die over de daken loopt. Als mensen naar hem kijken, denken ze ‘Wow!’ Ik wil dat mensen ook zo naar mij kijken!”

Hij speelt met de bal in zijn handen: “Het liefst doe ik dat door een heel goede voetbalspeler te worden. Voor mijn zeventiende speel ik bij Jong Oranje en later bij het Nederlands Elftal.” Aan zijn zelfvertrouwen zal het niet liggen, ondanks dat hij het syndroom van Down heeft. “Dat gaat zeker lukken, hoor! Ze hebben iemand nodig op linksvoor die hoog en ver kan schieten en dat kan ik heel goed.” ‘s Nachts droomt hij ook wel eens: “Vooral over Van der Sar, want hij is mijn favoriet.” Hij grijnst: “We scoren dan 12-0 tegen Slowakije, want die spelen nooit eerlijk en ze schelden. We winnen heel veel gouden bekers.”

Hij wrijft met zijn vinger over zijn voorhoofd “Als ik denk aan later als ik oud ben, denk ik ook wel eens aan de Here Jezus. Hij is machtig en sterk en als Hij terugkomt, ben ik heel blij.” Dan vliegt hij weer achter de bal aan. Na een schot in het doel: “Ik heb nog even nagedacht. Voetbal is heel leuk, maar op de eerste plaats komen de bloemen en de bomen. De natuur is zo mooi!”

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons