Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

Kimberly’s avontuurlijke reis met God

In drie maanden van China naar Jeruzalem

in Geloven

Terwijl jij waarschijnlijk gewoon in de schoolbanken zat te zweten, trok Kimberly Burke in drie maanden van China naar Jeruzalem. Deze reis langs de zogenaamde Zijderoute, een eeuwenoude handelsroute, voerde door negen landen. Met een groep andere jonge christenen wilde ze armen, weeskinderen, weduwen en andere ‘verschoppelingen’ in Jezus’ Naam ontmoeten en liefde geven.

“Na mijn studie Media & Cultuur heb ik een tijdje in de televisiewereld gewerkt,” vertelt de 23-jarige Kimberly. “Dat vond ik geweldig, want televisie is helemaal mijn ding! Toch wilde ik een avontuur met God aangaan. Ik had een intens verlangen om meer van de wereld te zien en andere mensen te ontmoeten. Vooral wilde ik checken in hoeverre ik bezig was met mijn eigen toekomstplannen en in hoeverre ik God toeliet om tot mij te spreken.”
Kimberly meldde zich aan voor een Discipelschap Training School (DTS) van Jeugd met een Opdracht in Amsterdam, die in totaal zes maanden duurde. “Eerst ga je drie maanden intern om met een groep internationale studenten verschillende thema’s te behandelen op grond van de Bijbel. Ook bereid je je voor op de aansluitende outreach (vrij vertaald: zendingsreis, red.). Zo’n trip duurt drie maanden. De bestemming wordt vlak voor vertrek door de schoolleiding bekendgemaakt.”

Bizar idee

Normaal gesproken bezoeken DTS’ers tijdens zo’n reis één, twee of hooguit drie landen. Het budget is altijd hetzelfde: maximaal 2.500 euro per deelnemer. “Toen we dan ook hoorden dat onze bestemming de Zijderoute was – van China naar Jeruzalem, waarbij we in totaal negen landen zouden aandoen – was het in eerste instantie een grote verrassing! Toch wist ik: dit is Gods wil.”


Na een bewuste keuze van de groep om angst en twijfel los te laten, vertrok Kimberly in december 2005 met vijftien andere DTS’ers naar China.
Geïnspireerd door Jesaja 61 was de focus van hun reis het omzien naar weeskinderen, zwervers en andere arme en vergeten mensen. Kimberly en haar reisgenoten kwamen er velen tegen op hun tocht. Het werden onvergetelijke ontmoetingen, waarover ze uren kan vertellen.


“Een hoogtepunt van de reis was een busrit van Armenië naar Turkije. We reisden twee dagen in een hectische bus, waarin sigaretten en wodka werden gesmokkeld. Van tevoren had iemand ons verteld dat er vaak meiden in die bus zitten die als prostituee in Turkije eindigen. En inderdaad zaten er een paar opvallende meiden tussen, die veel aandacht trokken en met sigaretten zwaaiden. God daagde mij uit om geen aanstoot te nemen en om beschikbaar te zijn voor alles wat Hij daar wilde doen. De tweede dag sloeg de sfeer helemaal om toen we voor zieke mensen begonnen te bidden, die ter plekke genezen werden. Na het horen over Jezus, besloot een van die meiden dat ze Hem persoonlijk wilde kennen en verder met Hem door het leven wilde gaan. ‘God heeft het echt zo bedoeld dat ik jullie zou ontmoeten. Ik heb mijn twee zoontjes in Armenië achtergelaten. Ik zag het leven niet meer zitten en ben zonder doel op deze bus gestapt. God heeft mij gezien,’ zei ze.”

Eenzaam

Een andere bijzondere ontmoeting had Kimberly in Jeruzalem, het einddoel van de outreach. “In een winkel in een Joods-orthodoxe wijk in Jeruzalem fluisterde een oude, orthodox uitziende man mij en een jongen uit de groep zacht toe: ‘Ook ik ken Jezus, de Messias. Ik ben zo blij om jullie hier vandaag te ontmoeten. Je moest eens weten hoe eenzaam ik de afgelopen dagen ben geweest.’ Ik antwoordde: ‘U bent niet alleen. U hoort bij een heel grote familie: Gods kinderen. Ik ben uw zusje en Niels is uw broertje.’ Hij gaf ons beiden een stevige omhelzing, en verdween weer in de menigte.”

Bij zendingswerk zit je vaak jarenlang op één, vaak eenzame plek. Bij zo’n ‘outreach’ reis je door verschillende gebieden en ontmoet je mensen, maar jij gaat weer door. Is dat soms niet pijnlijk?

“Jazeker!” reageert Kimberly. “In een weeshuis in Kyrgyzstan had ik bijvoorbeeld vrij snel een goede band opgebouwd met een meisje dat half Afrikaans en half Russisch was. Ze werd om haar huidskleur gediscrimineerd. Ik vertelde haar hoe waardevol ze is: ‘Je bent een prachtige meid, want God heeft je zo gemaakt en aan de andere kant van de wereld wonen heel veel mensen met een donkere huidskleur!’ Toen we weggingen, brak mijn hart. Ik zei tegen God: ‘Ze is al zo vaak verlaten; ze moet haar ouders missen en nu ga ik ook weg – help, zegen en bescherm haar Vader!’ Zo alleen kon ik haar loslaten.”

Was deze reis ook bedoeld om te ontdekken op welke plek God je misschien roept voor langetermijn zending?
“Absoluut! Daarom is het goed om nu eerst alles te laten bezinken. Tijdens de reis merkte ik in diverse landen dat mijn hart er sneller voor ging kloppen. Ik weet nog niet waar God mij uiteindelijk wil hebben. Maar Hij is de beste Regisseur, dus dat komt goed!”

Wat was het moeilijkste moment?
“Een persoonlijk dieptepunt was toen ik merkte dat de eenheid in de groep niet meer was zoals voorheen. Dat was ongeveer halverwege de reis, toen we in ex-communistische landen waren, waar het leven echt zwaar is en we opvallend minder van elkaar konden verdragen. Ik ontdekte dat ik niet altijd meer de onvoorwaardelijke liefde kon geven die God voor ons heeft. Ik heb God gebeden mij de passie terug te geven, mijn nieuwe toewijding aan de groep bekendgemaakt en om vergeving gevraagd.”

Iran

Weer terug in Nederland is Kimberly als vrijwilliger aan de slag gegaan bij Media Perspective in haar woonplaats Almere. Deze mediaorganisatie verzorgt christelijke satelliettelevisie voor het streng-islamitische Iran en andere gebieden in de regio. Een van haar taken is het aankopen van zoveel mogelijk goede programma’s. Ze heeft het er uitstekend naar de zin, en oriënteert zich op haar toekomst.

“Zending kan zo’n groot woord lijken,” besluit ze. “Maar het is Jezus’ persoonlijke vraag aan mij en aan jou: ‘Als je mensen ontmoet, wil je ze dan bij Mij brengen? Wil je met ze meelopen naar Mij toe?’ Dát is zending. Alles wat we met het blote oog zien, zal op een dag vergaan. Wat blijft er dan over? Je relatie met God en met je medemens. Laten we Gods bril opzetten als we naar de wereld om ons heen kijken. De velden zijn wit!”

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons

Lees ook

Open Doors wil 15.000 christelijke gezinnen in Nigeria redden van hongerdood

Open Doors wil 15.000 christelijke gezinnen in Nigeria redden van hongerdood

Eerst gevlucht voor Boko Haram, nu achtergesteld door regering

‘De situatie in Begrado is dramatisch’

‘De situatie in Begrado is dramatisch’

Hulp Oost-Europa start noodhulp aan 'vergeten vluchtelingen' in Servië

Theoloog Rikko Voorberg nieuwe ambassadeur van Tear

Theoloog Rikko Voorberg nieuwe ambassadeur van Tear

Theoloog Rikko Voorberg is de nieuwe ambassadeur van ontwikkelingsorganisatie Tear. Als ambassadeur van Tear wil hij onder andere aandacht vragen voor...