Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

Vervolgd om Jezus’ wil

Getuigenissen uit de drie landen waar christenen het meest lijden

in Geloven

Noord-Korea, Saoedi-Arabië en Iran vormen een trieste topdrie: hier werden christenen het afgelopen jaar het meest vervolgd. Dat blijkt uit de nieuwe Ranglijst Christenvervolging van Open Doors. Getuigenissen van vervolgde christenen in deze landen zijn spiegels van Gods genade.

Voor de vierde keer achter elkaar prijkt Noord-Korea bovenaan de lijst, die Open Doors jaarlijks samenstelt. Saoedi-Arabië blijft op de tweede plaats, terwijl Iran van de vijfde naar de derde plek is geklommen.

Noord-Korea: afgebeuld in werkkampen

Noord-Koreaanse christenen proberen soms (tijdelijk) de grens met China over te steken om in contact te komen met andere gelovigen. Zij lopen enorme risico’s. Twee Noord-Koreaanse gelovigen vertellen een deel van hun levensverhaal:

Weon-kee (schuilnaam): “Ik heb twee keer in de gevangenis gezeten en ben ook drie maanden in een werkkamp geweest, totdat ik – met hulp van een andere christen – werd vrijgelaten. Ik moest elke dag 18 uur werken, onder de vreselijkste omstandigheden. De kampleiding verstrekte slechts twee keer per dag eten, altijd hetzelfde: een beker met negentig korrels gekookte maïs. Ik stierf bijna van de honger en het ondragelijk zware werk.
De meeste gevangenen waren vol haat en klaagden de hele dag. De christenen onder hen bleven echter bidden, ook al werden zij geslagen en slechter behandeld dan anderen. Eens zag ik hoe een vrouw werd vermoord. Ze sloegen haar keer op keer, omdat ze weigerde op te houden met bidden. Ze stierf vredig, biddend tot haar Heiland. Er was ook één zuster die naar China kon ontsnappen. Omdat ze heel veel ziekten had opgelopen in de gevangenis, stierf ze korte tijd later. Ze ging vredig naar de Heer, enorm dankbaar voor de mensen die haar hadden geholpen en verzorgd.”

Chan-sook (schuilnaam): “In 1997 namen mijn moeder en ik de Here Jezus aan als onze Redder en Heer, nadat een christen mijn woonplaats had bezocht. In het diepste geheim hielden we daarna regelmatig gezinsdiensten. Toen ik naar China ging om andere gelovigen te ontmoeten, werd ik gearresteerd door de Noord-Koreaanse grenspolitie. Ze stopten me in een werkkamp. Daar moest ik zeventig dagen blijven, totdat een christen van buiten het kamp mij vrij wist te krijgen. Ik weet nog niet hoe hem dat gelukt is!

Zolang ik in het kamp was, werd ik heel slecht behandeld. Zonder toestemming mocht ik zelfs niet omhoog kijken, naar de hemel! Ook moest ik eens een hele dag in geknielde positie blijven zitten. Tijdens ondervragingen sloegen ze me en scholden ze me uit. Steeds als ze dit met me deden, bad ik God of Hij me wilde helpen. Dan martelden ze me nog erger, maar ik kon mijn geloof niet opgeven. In het bijzonder bad ik voor degenen die mij martelden. Ze bekeken en behandelden ons alsof we beesten waren. Vaak sloegen ze ons net zo lang met ijzeren knuppels of met hun vuisten totdat we hevig bloedden. Dankzij Gods genade was ik in staat om tegenover een aantal andere gevangenen te getuigen van Zijn liefde; we baden samen voor Zijn speciale bescherming. Na mijn vrijlating kon ik niet terugkeren naar mijn huis, omdat de autoriteiten mij zochten. Nu leef ik in de bergen, opgejaagd als een wild dier.”

Saoedi-Arabië: ontsnapt aan onthoofding

Heel veel bekeerde moslims kunnen getuigen van een bijzondere droom of visioen die hen tot de Here Jezus heeft geleid. Een om veiligheidsredenen anonieme gelovige uit Saoedi-Arabië vertelt:

“We woonden vlakbij Mekka. Ik groeide op met de strenge moraal en tradities van de islam en de Arabische cultuur. Als tiener ging ik uit gehoorzaamheid aan mijn ouders vijf keer per dag naar de moskee. Op een nacht droomde ik dat ik naar de hel ging. Die droom, die telkens terugkwam, joeg me enorme angst aan. Op een dag verscheen de Here Jezus plotseling aan mij en zei: ‘Jongen, Ik ben de Weg, de Waarheid en het Leven. Wanneer je je leven aan Mij geeft en Mij volgt, zal Ik je redden van de hel die je hebt gezien.’ Dit kwam als een totale verrassing: ik had geen idee Wie deze Jezus was! Hij wordt natuurlijk wel genoemd in de Koran, als een van de profeten, maar niet als de Verlosser Die ons kan redden van de hel. Dus ging ik op zoek naar een christen die me meer kon vertellen. Maar het was niet eenvoudig om iemand te vinden die met mij over Jezus durfde praten! Het christendom is strikt verboden in Saoedi-Arabië. Wie tegenover een moslim getuigt van zijn geloof en wordt betrapt, wordt vrijwel zeker onthoofd. Toen leidde God me naar een zieke Egyptische christen. Ik bad voor zijn genezing en hij gaf me een bijbel, waar ik zelf in begon te lezen. Jezus was inmiddels een dierbare Vriend geworden. Het duurde niet lang of ik begon mijn familie en vrienden te vertellen over mijn bijzondere ervaring.”

Vaarwel
“Spoedig ontdekten de autoriteiten dat ik me had bekeerd tot het christendom. Waarschijnlijk heeft een familielid me aangegeven. Als iemand de islam vaarwel zegt, moet hij volgens de Koran als verrader van de waarheid worden geëxecuteerd. Dus werd ik opgesloten. Ze dreigden me te onthoofden als ik niet naar de islam zou terugkeren. Maar ik vertelde de autoriteiten dat ik bereid was om te sterven voor Jezus. Nadat ze me zwaar hadden gemarteld, werd ik ter dood veroordeeld. Ik zou worden onthoofd. Ze gaven me datum en tijdstip.

Ik vertelde hun: ‘Ga je gang maar. Dan ga ik naar de hemel om Jezus te ontmoeten. Maar ik bid dat wat je met mij gaat doen in je geheugen gegrift blijft en dat je geen rust zult hebben totdat je je overgeeft aan de Here Jezus.’

De dag van mijn terechtstelling brak aan. Ik wachtte vol spanning af, maar mijn geloof in Jezus was sterk. Gewoonlijk worden executies stipt op de vastgestelde datum en tijd uitgevoerd. Maar tot mijn verbazing verscheen er niemand. De uren verstreken. De dag ging voorbij en er kwam niemand opdagen. Twee dagen later verschenen de autoriteiten, openden de celdeur en zeiden tegen me: ‘Jij demon, ga alsjeblieft weg!’ Het viel me ook op dat degene die er het meest op gebrand was om me te onthoofden er bij mijn vrijlating niet bij was. Ik vroeg hun waar hij was. Aarzelend antwoordden ze dat zijn zoon op de dag was overleden waarop ik terechtgesteld zou worden. Hoewel ik nog steeds veel vervolging ondervind, weet ik zeker dat God met mij is.”

Iran: martelaar voor Jezus

Eind 2005 werd Ghorban Dordi Tourani vermoord door een groep fanatieke moslims. Als huiskerkleider in het noordoosten van Iran werd hij op 22 november in zijn huis gearresteerd. Een paar uur later werd zijn bloedende lijk voor zijn deur gedumpt.

Etnisch was Ghorban een Turkmeen, geboren in Gonbad-e-Kavus uit islamitische ouders. Als jongen verslond hij islamitische boeken, op zoek naar God. Toen hij na jaren nog niet gevonden had wat hij zocht, concludeerde hij dat er geen god bestaat. Hij raakte gefrustreerd en boos, werd een vechtersbaas en ondernam allerlei criminele activiteiten. Ook werd hij bekoord door marxistische ideeën.
Toen zijn vrouw zwanger was van hun derde kind, besloot hij zijn geluk te zoeken over de grens in Turkmenistan, dat toen nog deel uitmaakte van de communistische Sovjet-Unie. Daar kreeg hij in 1983 zo’n hooglopende ruzie, dat hij uit zelfverdediging z’n tegenstander doodde. Het kostte hem vijftien jaar cel.

Zelfmoordpoging
Het gevangenisleven maakte hem wanhopig en suïcidaal. Enkele evangelisten bezochten zijn gevangenis geregeld, maar hij verwierp hun boodschap. Dat veranderde toen Constantijn, een Russische christen die voor z’n geloof veroordeeld was, werd overgeplaatst naar Tourani’s cel. Hoe beter hij Constantijn leerde kennen, hoe meer hij onder de indruk raakte van de liefde en de vrede die hij uitstraalde. De evangelisten bleven komen en gaven hem het Nieuwe Testament. Hij las het in twee weken uit. Diep geraakt vertelde hij Constantijn dat hij christen wilde worden.
“Als je vrij komt,” adviseerde Constantijn, moet je teruggaan naar de Turkmeense minderheid in Iran. God zal je daar gebruiken voor een huiskerkbediening.” Toen hij in 1998 z’n straf had uitgezeten, volgde Ghorban dat advies op. Terug in Gonbad-e-Kavus zag hij voor het eerst z’n derde kind, een meisje van vijftien.

Thuis begon Ghorban het Evangelie te delen met familieleden, vrienden en anderen. Twee jaar later, toen er twaalf christen waren geworden, ging hij naar Teheran. Daar zocht hij een kerkleider op, die hem wilde begeleiden bij de nazorg van zijn kleine kudde. Eind 2005 vermoordden fanatieke moslims Ghorban. “Hij was een onverschrokken christen,” herinnert deze Iraanse voorganger zich. “Hij sprak vrijmoedig over Jezus op straat, in winkels en bazaars. Hij vond dat hij z’n geloof niet voor zichzelf mocht houden, maar het moest delen met anderen – waar dan ook.”
Door Ghorbans getuigenis kwamen tientallen Turkmenen in de wijde omgeving tot geloof. Hij laat een weduwe en vier kinderen achter.

Bij deze organisaties kunt u terecht voor meer informatie:
Open Doors, Ermelo, tel. 0341-417844 www.opendoors.nl (hier vindt u tevens de volledige lijst met vijftig landen, plus een toelichting, onder Ranglijst Vervolging).
Stichting De Ondergrondse Kerk, Gorinchem, tel. 0183-561186. www.sdok.nl
Jubilee Campaign, Andijk, tel. 0228-597902. www.jubileecampaign.nl

Dit kunt u doen

Diverse organisaties zijn actief voor vervolgde christenen (zie hierboven). Dit kunt u doen:
Bidden: Bid voor vervolgde christenen.
Schrijven: Schrijf brieven aan regeringsleiders om aandacht te vragen voor het lot van vervolgde christenen. Stuur een bemoedigende kaart naar geloofsgevangenen en hun gezinnen.
Geven: Met uw giften kunnen onder meer bijbels en christelijke lectuur worden gedrukt en kerkleiders worden getraind.
Gaan: Via sommige organisaties is het mogelijk reizen naar landen te ondernemen om daar vervolgde christenen te ontmoeten, te bemoedigen en ter plekke voor hen te bidden.
 

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons