Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

Overleven in Noord-Korea

Christenen zijn leven niet zeker

in Nieuws

Noord-Korea neemt de eerste plaats in op de vervolgingsranglijst van Open Doors. De helse strafkampen werpen hun schaduw over het hele land. In dit ‘communistische paradijs’ staan enkele showkerken om de schijn van godsdienstvrijheid op te houden, maar een christen is er zijn leven niet zeker.

Haar blik schiet van links naar rechts, alsof ze ieder moment van één van beide kanten beschoten kan worden. Dan draait ze op mechanische wijze negentig graden en wijst met haar gummiknuppel de richting voor de auto aan. Ze staat op een ijzeren plaat midden op het kruispunt. Daar omheen is met krijt een cirkel getekend. Deze cirkel is haar wereld, haar terrein. Zo lang ze op deze post staat, heeft zij als verkeersagente enige controle over haar leven, en dat van anderen.

Kim II Sung

Welkom in het paradijs van Kim Il Sung, de in 1994 overleden god van Noord-Korea. De man die Noord-Korea zo ‘heldhaftig bevrijdde’ van de Japanners en het land daarna zou veranderen in een moderne Hof van Eden leeft niet meer. Toch is hij overal aanwezig. Portretten van hem vullen het straatbeeld, waar reclame volledig ontbreekt. Standbeelden van Kim Il Sung torenen hoog boven de daken uit. Alle Koreanen en zelfs toeristen moeten buigen voor zijn beeltenis.
De schoonheid van sommige gebouwen, monumenten en parken staat in schril contrast met de harde werkelijkheid van Noord-Korea. Het lijkt alsof alle kleur uit het land is weggezogen. Gezichten en kleren zijn meestal grauw. Bijna alle mensen lopen van en naar hun werk. Buiten de steden worden kleren vaak in plassen en rivieren gewassen. De laatste jaren zijn door de honger naar schatting twee miljoen mensen omgekomen, tien procent van de totale bevolking. Zo’n tweehonderdduizend mensen worden afgebeuld in werkkampen waar nauwelijks te eten is. Ziekten, martelingen en openbare executies zijn er aan de orde van de dag. In dit ‘aardse paradijs’ gebeurt niets op basis van vrijwilligheid. De staat bepaalt waar je woont, waar je werkt, welke sport je beoefent, welk muziekinstrument je bespeelt, wat je eet en of je eet.

De Communistische Partij is in zekere zin de bron en het doel van het leven. De communisten hebben zelfs hun eigen drie-eenheid in het leven geroepen: Kim Il Sung (de vader), Kim Jung Il (de zoon) en de Juche-ideologie (vergelijkbaar met de christelijke Heilige Geest), waarin iedere Noord-Koreaan voor zichzelf moet kunnen zorgen. Vooral Kim Il Sung wordt als een god vereerd. Een krant dubbelvouwen waarop een foto van een van beide Kims staat, is al heiligschennis. Als één ding vaststaat, is het wel dat de leiders God proberen te vervangen. Het resultaat is een kluizenaarskoninkrijk zonder hoop, waar de honger regeert.

Broeder Peter

Het is voor Westerlingen onmogelijk christenen te ontmoeten in Noord-Korea. Als ontdekt wordt dat iemand christen is, wordt hij opgesloten in een werkkamp. Een christen komt daar niet levend uit. Niet voor niets staat dit land nummer 1 op de vervolgingsranglijst van stichting Open Doors.
In China is iets meer mogelijk. In het diepste geheim ontmoet ik broeder Peter die veel contacten heeft met de ondergrondse kerk in Noord-Korea. “Het is zo belangrijk dat christenen buiten Noord-Korea zich verbonden voelen met hun broeders en zusters in Noord-Korea. Ik heb ze bijvoorbeeld verteld over de internationale gebedsactie (zie kader, red.). Daar putten ze erg veel hoop uit.”
Samenkomsten vinden eigenlijk nooit plaats, zegt Peter. “Christenen leren delen van de Bijbel uit hun hoofd en gaan dan op huisbezoek. Ze zijn hooguit met zijn tweeën tegelijk bij elkaar en doen samen bijbelstudie op basis van wat ze uit het hoofd hebben geleerd.”
Het regime van Kim Il Sung schuwt het misbruiken van kinderen niet. Zij verraden vaak onbewust hun ouders. “Daarom is het beter hun niet expliciet over de Bijbel te vertellen”, zegt Peter. “Bijbelse verhalen worden in een andere context verteld. Verder worden kinderen soms na openlijk gebed genezen en dan komen ze op die manier in aanraking met het Evangelie.”
Veel Noord-Koreanen proberen te vluchten naar China, want de grens met Zuid-Korea zit potdicht. Peter: “In het grensgebied wonen veel christelijke Chinezen en Koreanen. De Chinezen proberen de Koreanen vaak te helpen en te vertellen over Jezus. Maar China is er alles aan gelegen om Noord-Korea in stand te houden. Als Kim Jung Il zijn macht verliest en de Korea’s weer één worden, staan de Amerikanen opeens aan de grens. Om dat te voorkomen, jagen ze op Koreaanse vluchtelingen en mensen die hen helpen. Vluchtelingen worden teruggestuurd en in Noord-Korea vaak in het openbaar terechtgesteld.”

Hoop

Is er dan geen hoop voor Noord-Korea? “Zeker wel,” zegt een christen die dit jaar in Noord-Korea was. “Ik kan het niet hard maken, maar het is een kwestie van tijd voor het huidige regime zijn macht verliest. Je voelt dat de mensen met wie je contact krijgt de leugens niet langer geloven. Ze zoeken het ware voedsel voor het leven."

Rivier

Pil Soo Kim stond halfnaakt in het ijskoude water van de rivier de Tumen. Slechts dertig meter scheidde hem van China. Hij rilde, maar moest door. Zijn gezin leed honger. Hij mocht hen niet in de steek laten. Daar, aan de andere kant van het water, kon hij eten krijgen, was hem verteld. ‘Zou de grenspolitie me op dit moment in de gaten houden met hun verrekijkers?’ Tegelijkertijd voelde hij zich schuldig. ‘Ik verraad mijn land. Dit mag niet. Wat gebeurt er als ik gepakt word? Dan maken ze me dood. Wat gebeurt er dan met Myung-Hee en de kinderen? Die worden opgesloten. Twee, drie jaar, misschien wel zeven. En als ze pech hebben? Het vuurpeloton.’
Nee, daar mocht Pil Soo niet aan denken. Met behulp van de door hem betaalde gids stak hij de rivier over. Deze gids was familie van de grenswacht die dienst had. “Maak je daarom geen zorgen,” zei ze tegen hem. Met een lichtsignaal gaf de bewaker aan dat ze door mochten. Na aankomst in China liepen ze nog twee uur naar hun contactadres. Het ontbijt dat Pil Soo kreeg voorgeschoteld, overweldigde hem. Er was rijst, rundvlees, en nog veel meer. Zelfs in het leger had hij nooit zoveel te eten gekregen. Zijn ogen werden vochtig. ‘Wat was het toch mooi geweest als ik mijn gezin nu bij me had gehad. Pil Soo voelde zich schuldig.’
De mensen die Pil Soo opvingen, bleken Chinese christenen te zijn. Hun gastvrijheid zal Pil Soo nooit meer vergeten. De volgende dag trok hij verder naar een Chinese Koreaan die een jaar eerder in Noord-Korea was geweest en Pil Soo vertelde dat God van hem hield en een plan met hem had. Pil Soo geloofde niet in een God. De verschrikkelijke situatie waarin hij leefde, maakte hem dat onmogelijk.
Na een paar dagen keerde Pil Soo terug naar Noord-Korea met voedsel. Later stak hij nog een paar keer over naar China. Iedere keer leerde hij meer over God. In Noord-Korea begon hij ook zijn beste vrienden te vertellen over wat hij leerde. Tot hij erachter kwam dat de geheime politie hem in de gaten hield. Op een dag kreeg Pil Soo te horen dat hij de volgende dag naar het politiebureau moest komen om zijn tripjes naar China te verklaren. “Myung Hee,” zei hij ‘s avonds, “maak een goede maaltijd klaar. Gebruik alle voorraden die we hebben. Vannacht vluchten we.”
Na de maaltijd gingen Pil Soo en Myong Hee op pad. De kinderen brachten ze bij familie onder. Bij de grens werden ze echter ontdekt en gearresteerd. Dagenlang werden ze verhoord, terwijl ze geen eten of drinken kregen. Pil Soo werd zwaar mishandeld. Op een nacht bad hij uit het diepst van zijn hart. “Heer, als U mij bevrijdt, zal ik de rest van mijn leven aan U wijden.”
Pil Soo en Myung Hee vielen in een vredige slaap. Toen Pil Soo niet veel later wakker werd, liep hij bijna in een automatisme naar de celdeur. Hij duwde en stond als aan de grond genageld toen een zacht zetje voldoende was de deur te openen. Angst en vreugde streden om voorrang, toen Pil Sooe en Myung Hee naar buiten slopen, de vrijheid tegemoet.
Ditmaal slaagden ze er wel in de grens over te steken. Later konden ook hun kinderen ontsnappen uit Noord-Korea met behulp van Chinese Koreanen. Als gezin wisten ze tenslotte Zuid-Korea te bereiken.

Het indrukwekkende verhaal van Pil Soo en Myung Hee is opgetekend in het boek ‘Overleven in Noord-Korea’, Ark Boeken, 2005,
€ 9,95.

Andere boeken:

Zij mogen de hemel niet zien, een ooggetuigenverslag uit Noord-Korea, Soon ok Lee, Ark Boeken, 2004, € 10,95.

Tranen van mijn ziel, Kim Hyon-Hi, Uitgeverij Barnabas, 1998, € 14,50.

Gebedsactie Noord-Korea

Open Doors, een stichting die zich inzet voor vervolgde christenen wereldwijd, lanceerde afgelopen voorjaar een driejarige gebedsactie voor Noord-Korea. Er wordt gezocht naar bidders die tien minuten per week willen bidden voor dit land. Zie www.opendoors.nl

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons