Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

Leven na een aanslag in het Midden-Oosten

in Geloven

De situatie in het Midden-Oosten lijkt meer gespannen dan ooit. Een oplossing voor het al eeuwen voortslepende conflict lijkt niet voorhanden. Aanslagen en bezettingen volgen elkaar in rap tempo op. Is een dorp of stad eenmaal getroffen door een aanslag, dan beheersen angst, wantrouwen en achterdocht het hele bestaan.

Leven met de angst voor een aanslag. Voor ons een ver-van-ons-bed-show, voor Joden in Israël dagelijkse realiteit. Iedere dag kan je laatste zijn. „Maar de hoop opgeven doen we nooit,“ zegt Moshe Abrahams Cohen, hoofd beveiliging van Emmanuel, een Joodse nederzetting. Emmanuel werd in december vorig jaar getroffen door een aanslag. Cohen, die onlangs een bezoek bracht aan Nederland, was direct na de aanslag als eerste ter plaatse.

Splinters
Hij is geboren in Suriname. Na opleidingen in Nederland en Amerika te hebben gevolgd, vertrekt hij kort na de Zesdaagse Oorlog naar Israël waar hij gaat werken in een kibboets. Rond 1985 meldt hij zich aan als beveiligingsmedewerker van de nederzetting Emmanuel in Samaria, ongeveer twintig kilometer noordwest van Jeruzalem.
Intussen is hij hoofd van de beveiliging en valt de veiligheid van Emmanuel en haar 4000 inwoners onder zijn verantwoordelijkheid. Als een van de eersten was hij na de aanslag in december 2001 ter plaatse. Hij vertelt: „Wat ik daar aantrof, was ronduit verschrikkelijk. Mensen waren verminkt, bebloed, en toen ik hulp wilde bieden, werd er nog geschoten.“ Elf mensen hebben het niet overleefd en nog eens dertig mensen waren gewond. Er lopen nu nog mensen rond in Emmanuel die dagelijks met de gevolgen van de aanslag te maken hebben. Zo mist een meisje een oog, en loopt een jongen nog steeds rond met splinters in zijn lijf. Ook financieel zijn de gevolgen niet mis. De wederopbouw van de nederzetting heeft Emmanuel tot nu toe al bijna een half miljoen euro gekost. „Zonder hulp is het leven heel moeilijk.“

Groei
Voor de aanslag werkten er zo’n veertig tot zestig Palestijnen in de nederzetting. Het leven met hen was vriendelijk en vreedzaam. „Maar,“ zo zegt Cohen: „Ze hebben hun eigen eten van hun bord weggegooid. Het vertrouwen is weg. We hebben de moed niet meer om die mensen in de nederzetting te laten werken. Je geeft hun eten, maar je krijgt er dit voor terug. Er zal veel moeten gebeuren voordat dat vertrouwen weer terug is.“
De inwoners van Emmanuel zijn op hun hoede. Deuren en ramen zijn veelal gesloten. Wie Emmanuel niet uit hoeft, blijft binnen. Elke verdachte tas wordt onderzocht op explosieven. Rond de nederzetting staan veiligheidsposten, en regelmatig rijden surveillancewagens door de stad. Elke maand moet de gemeente 60.000 euro ophoesten voor de beveiliging. Cohen: „Er is altijd angst. We leven in Emmanuel bij de dag en zijn blij als er weer een dag voorbij is zonder toestanden. Het gezegde ‘Ga nooit weg, zonder afscheid te nemen’, wordt bij ons dagelijks in praktijk gebracht,“ zegt hij.
Toch geven ze de moed niet op. „Wij geloven in God. Hij heeft ons het land beloofd en die belofte zal Hij waar maken. Kijk eens naar Tel Aviv. Die stad is ook als nederzetting begonnen. Zo groot kan onze nederzetting ook worden. Maar als wij de hoop verliezen, krijgen de Palestijnen hun zin. Opgeven is precies wat zij willen. En gelukkig groeit de nederzetting. Sinds december zijn er weer dertig gezinnen bij gekomen en we verwachten dat dat aantal zal groeien als de scholen weer beginnen.“
Sinds de aanslag heeft Emmanuel veel steun ontvangen uit onder andere Nederland. Heel concreet door middel van geld, medische middelen en middelen om de stad op te vrolijken, maar ook steun door liefde en gebed. „We weten dat veel mensen met ons meegeleefd en meegehuild hebben.“

In december 2001 werd er een aanslag gepleegd voor de poort van de Joods-orthodoxe nederzetting Emmanuel op de Westelijke Jordaanoever. Zeventig meter voor de ingang van de nederzetting ontploften twee bommen langs de kant van de weg, waarna terroristen een bus beschoten met automatische wapens en handgranaten wierpen. Bij de aanval kwamen elf kolonisten om en raakten meer dan dertig personen gewond. De aanslag werd opgeëist door de Al-Aqsa Martelaars Brigade, een militante Palestijnse groep die gelieerd is aan de Fatah-beweging van Yasser Arafat. De groep, die nog relatief kort bestaat, voert regelmatig acties uit tegen Israëlische soldaten en kolonisten, met name op de Westelijke Jordaanoever en de Gazastrook. Beschietingen vanuit auto’s is een veelgebruikte methode. Als respons op de aanslag voerde Israël helikopteraanvallen uit op kantoren van de Palestijnse Autoriteit in Gaza Stad.

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons

Meer over