Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

Adrian Snell droomt van vrede

in Geloven

Vrede. Kan dat nog wel na 11 september? Adrian Snell weet het niet, maar hij gelóóft er in. In gesprek met een muzikant die er voor vecht om eerlijk te zijn, vooral tegenover zichzelf. "We hebben de neiging om op elke vraag een antwoord te hebben.“

Als er iemand is die het liefst van hart tot hart communiceert, dan is het Adrian Snell. Niet voor niets houdt hij zich – naast het uitbrengen van cd’s en het geven van optredens – bezig met zaken als muzikale therapie. Adrian: "Muziek is de taal van het hart, met daarin een heel diepe vorm van communicatie. Het kan mensen helpen om bij hun gevoelens of problemen te komen, vooral als ze moeite hebben met woorden. Muziek kan dan een taal worden tussen de cliënt en de therapeut, zodat bepaalde moeilijke zaken toch geopend kunnen worden.“

Je nieuwste cd heet ‘I Dream Of Peace’. Wat wil je met dit album?
"Degenen die mijn muziek de laatste jaren hebben gevolgd, weten dat een thema als ‘kind en lijden’ de laatste jaren een rode lijn vormde. Hoe gaan kinderen met verdriet om? Wat is hun verhaal? Met m’n nieuwste cd I Dream Of Peace kijk ik naar de wereld door de ogen van kinderen. Op een of andere manier wil ik de stem van het kind, dat in oorlog leeft, laten spreken over de hoop op een betere wereld.“

Waarom kies je ervoor om door ogen van kinderen te kijken?
"Als we naar kinderen kijken die in conflictsituaties leven, zien we wel heel schril wat we elkaar aandoen als we Gods gave van leven vernietigen. Maar het herinnert ons ook aan het verloren kind in onszelf, dat vaak zorgt voor verlegenheid en een innerlijk conflict. Als je het kind in jezelf vindt en je geeft dat op een goede manier ruimte, kan dat je helpen, bijvoorbeeld kinderlijk te vertrouwen op onze hemelse Vader.“

Als je nadenkt over het kind in je, dan kan dat best confronterend zijn, zeg je net. Komt dat omdat dat kind huilt of gebroken is?
"Ik denk dat sommige mensen ervaringen hebben gehad die in het teken staan van gebrokenheid of verdriet. Sommigen verliezen daardoor het vertrouwen in de volwassen wereld. Ik spreek uit ervaring als ik zeg dat veel mensen een muur om zich hebben gebouwd om de pijn niet te voelen.“

Waarom doen we dat dan, muren bouwen?
"Ik denk dat we bang zijn voor de pijn. Bang om de pijn die de boze wereld - ver van ons vandaan - kan veroorzaken. Maar we zijn soms ook bang om geen antwoorden te hebben, zeker als je gelooft en christen bent. Christenen zijn vaak bang voor vragen waar domweg geen antwoorden op zijn. Een van de dingen waar ik grote moeite mee heb, is de neiging van veel christenen om op elke vraag een antwoord te hebben. We zijn soms erg bang om met vragen door het leven te gaan, die simpelweg niet beantwoord kunnen worden. Maar: er zijn vragen zonder antwoord. Veel mensen zijn daar bang voor, want we willen zekerheid. We willen weten: als ik dít doe, wat gebeurt er dan?“

We willen de dingen onder controle hebben?
"Ja. Dat is een soort basisbehoefte, om ons leven onder controle te hebben. Maar de realiteit is dat we dat niet kúnnen. Er is zoveel in het leven, waar we geen controle over hebben: ziekte, dood, gebroken realiteit. Al deze dingen liggen buiten onze controle. En omdat we niet geconfronteerd worden met de pijn van deze dingen, bouwen we een muur om ons heen en met dat je ouder wordt, wordt die muur dikker en dikker, totdat niemand meer binnen kan komen om bijvoorbeeld te helpen.“

En op die muur schrijven we dan met koeienletters: ‘HET GAAT GOED MET MIJ’.
"Ja, dat doen we dan! En het is natuurlijk ook een risico om die muur af te breken, omdat je dan weer kwetsbaar wordt voor mensen en voor God. Begrijp me goed, ik doe niet denigrerend over mensen die een muur om zich heen hebben gebouwd, maar ik heb honderden mensen meegemaakt die - vaak onbewust - een muur hebben gebouwd rondom hun hart. Onder sommigen merk ik het diepe verlangen om alle moed te verzamelen, de risico’s te accepteren en God te vragen om de muur af te breken, zodat ze kwetsbare mensen kunnen worden die bereid zijn vragen te stellen waarop geen antwoord is, zodat ze bereid zijn om de pijn te voelen, om het verloren kind in ons te vinden.“

Je album heet ‘I Dream Of Peace’. Terugkijkend naar bijvoorbeeld 11 september, geeft dat dan geen spanning?
"Het geeft geen spanning, maar ik word wel verdrietig van de titel. De woorden ‘I dream of peace’ zijn namelijk van een jongetje, dat slachtoffer was geworden van het Bosnische conflict. Hij was erg verbrand door een explosie en lag in het ziekenhuis. Hij keek z’n vader aan met z’n onschuldige kinderogen en zei: ‘I dream of peace' – ik droom van vrede.“

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons