Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

Orlando Bottenbley: 'Heb ik werkelijk passie voor mensen?'

in Geloven

"Hoe kunnen we als christenen, als plaatselijke gemeente opnieuw passie krijgen voor mensen die verloren zijn? Ook bij mezelf merk ik niet altijd die enorme gedrevenheid, die diepe bewogenheid vanuit het diepst van mijn hart naar mensen om mij heen.’’

Het is een vraag die ds. Bottenbley uit Drachten voortdurend bezighoudt: "‘Orlando, heb je werkelijk passie voor mensen, of is het alleen maar een cliché? Zijn het mooie geestelijke termen die je als geestelijk leider gebruikt omdat het nu eenmaal gezegd moet worden? Of is het iets dat niet alleen mijn lippen raakt, maar ook diep doordringt tot in mijn hart? Dat ik merk dat al mijn poriën als het ware spreken van een stuk bewogenheid voor het verlorene.’’

Geen echte passie
De predikant wijst erop dat we geneigd zijn tegen mensen op te kijken om wie ze zijn, om hun status, hun naam, de cruciale posities die ze in de maatschappij innemen. "Voor mezelf ben ik tot de ontdekking gekomen,’’ vertelt hij, "dat dat een grote hinder is om echt passie te hebben en te krijgen voor mensen die verloren zijn, omdat we daardoor geen kans meer hebben hun verloren hart te zien, hen te zien als mensen die op weg zijn om voor eeuwig verloren te zijn.’’

Gegrepen door macht
Hij meent dit ook te zien in de levens van de discipelen die de Here Jezus Christus uitkoos. "Die mannen hadden het geweldige voorrecht om met Hem op te trekken. Ze zagen dingen die wij nooit zullen zien. Zulke ongelooflijk grote wonderen, krachten en tekenen. Ze hoorden dingen die wij nooit zullen horen.
En toch – ik sta open voor correctie – merk ik bijna nergens die diepe en geweldige passie en bewogenheid bij deze mannen, die zo dichtbij Jezus waren. Wat ik wel ontdek, is dat ze gepakt en gegrepen zijn door macht. Als Jezus gesproken heeft over Zijn lijden, sterven en opstaan, praten ze onder elkaar over wie straks de grootste in Gods Koninkrijk zal zijn.
Macht heeft hun hart gestolen. En ondanks het feit dat we in Gods Koninkrijk werkzaam kunnen zijn, kan het ook ons om de macht gaan.
Heeft de vraag welke plek we gaan innemen, hoeveel verantwoordelijkheid en gezag ons wordt toebedeeld, ons hart gepakt? Of hebben we geproefd van de diepe ontferming van Jezus voor de verloren mens, waarin Hij Zijn discipelen probeert mee te nemen?’’

Mensen uit de satanskerk
De baptistenpredikant vertelt dat er in zijn gemeente in Drachten al vele jaren een pastoraal team van bevrijding actief is. Dit team komt eens in de twee weken bij elkaar. Daar komen mensen op consult die gebonden zijn, mensen die bezeten zijn van demonische machten. "Soms is het indrukwekkend,’’ merkt hij op, "wat we meemaken. Vele keren kregen we te maken met mensen uit de satanskerk. En dan zie je dat Jezus’ macht de grootste kracht van Satan weet te verbreken en zie je mensen tot bevrijding komen....
En toch is dit nog iets anders dan bewogenheid hebben voor mensen die voor eeuwig verloren zijn, omdat ze Jezus niet persoonlijk kennen.’’

De omslag
"De omslag in het leven van de discipelen komt pas wanneer op de pinksterdag de Heilige Geest wordt uitgestort,’’ stelt ds. Bottenbley. "Dan zie ik dat die mannen door Gods Geest aangeraakt worden. Vanaf dat moment gebeuren er ongelooflijke dingen. Zonder enige schroom staat Petrus op. Hij denkt niet meer aan macht en positie en wordt maar door één ding gedreven: de geweldige bewogenheid van Jezus, hun Redder en Heer, voor mensen die verloren zijn.’’
Verderop in het boek Handelingen zie je dat de discipelen hierin verder groeien. De bewogenheid die ze bij Jezus hebben gezien, gaan ze steeds meer ervaren en beleven.
"Het prachtige is dat als God deze leiders de bewogenheid van Jezus geeft, dat ze dan niet meer zoeken naar positie, naar macht en naar eer. Dan is het niet meer: hoe groot is mijn gemeente, hoe word ik zichtbaar in deze maatschappij, wat voor gebouw zet ik neer... Maar dan gaat het erom hoe ik op mijn beurt aan mensen die bewogenheid van Jezus kan doorgeven. Hoe kan Gods Geest mij gebruiken om anderen aan te steken, opdat zij in vuur en vlam gaan staan voor de Here Jezus Christus.’’

Bruisen en bloeien
De gemeente groeit en komt in beweging. "Stel je eens voor,’’ vervolgt ds. Bottenbley, die zelf een snelgroeiende gemeente mag dienen, „dat we in onze gemeenten allemaal vervuld zouden worden met de Heilige Geest. In Handelingen was het gevolg dat ze het Woord met grote vrijmoedigheid spraken.
De gemeente komt in beweging en wordt alsmaar groter en groter. De groei is niet te stuiten. De gemeente bruist, bloeit en barst uit haar voegen. Zelfs wanneer de apostelen en de gemeente uit elkaar worden geslagen in hoofdstuk 8, na de steniging van Stefanus, volgt er in vers 4: ‘Zij dan die verstrooid waren, trokken het land door, het Evangelie verkondigende’.
Hoofdstuk 11:21 schildert het gevolg: ‘En de hand des Heren was met hen en een groot aantal kwam tot het geloof en bekeerde zich tot de Here’.’’

Ogen, oren en hart
"Daar zie je dat passie en bewogenheid voor verloren mensen niet alleen een zaak moet zijn van onze voorgangers, onze oudsten, van onze leiders, maar dat het Gods diepe verlangen is om de gehele gemeente van Jezus Christus in Nederland opnieuw de ogen, de oren en het hart te openen. Dan zal Gods Geest ons zo vullen dat we naar mensen gaan luisteren met de oren van de Here Jezus, naar mensen gaan kijken met de ogen van Jezus, met mensen bewogen raken vanuit het hart van de Here Jezus. Dan zullen we merken dat God ook in Nederland grote dingen kan doen.’’

Een telefoontje
"Toen ik deze boodschap begon te begrijpen, een paar jaar geleden, dacht ik: Nu ben ik er klaar voor, Heer. Nu gaat U werken. Ik vergeet het nooit meer. Op een dag ging bij ons de telefoon. Ik pakte op; het was een broer van mij. Hij zei: ‘Orlando, ik heb slecht nieuws. Onze broer is dood, hij is vermoord. Ik was geschokt en diep geëmotioneerd. Ik zei: ‘Dit kan niet. We schieten de moordenaar kapot’. Ik weet nog hoeveel emoties er door mij heengingen onderweg naar Suriname voor de begrafenis. Toen ik daar was, bezocht ik de gevangenis waar de moordenaar zat en mocht naar z’n cel. Het was een jongeman van 18 jaar.
Ik zei: ‘Jongeman, wie ben je? Hoe ben je tot zoiets in staat geweest’? Hij vertelde dat hij 2 jaar oud was toen z’n vader door messteken om het leven werd gebracht. Z’n moeder stond er alleen voor om hem en zijn zus op te voeden. Zij had geen geld en begon mannen in huis te halen. Zij werd misbruikt en toen begonnen na verloop van tijd de mannen ook hem (4 jaar) en zijn zus van 6 jaar te misbruiken. Toen hij 7 was, vluchtte hij de straat op. Hij kocht een mes, later een pistool en dacht: nu voel ik me vrij. Op een dag trof hij mijn broer en in de poging om hem te beroven, heeft hij hem doodgeschoten.

Kogel in zijn bovenbeen
Op dat moment ervoer ik iets van de bewogenheid van Jezus. Er brak iets bij mij en ik vroeg: ‘Heer, heb ik al die jaren echt bewogenheid gehad voor het verlorene? Of heeft bewogenheid te maken met het kruis van Golgotha en dat Jezus tegen die moordenaar aan het kruis kon zeggen: ‘Heden zult gij met Mij in het paradijs zijn’. Hij kon zeggen: ‘Vader vergeef het hun, want zij weten niet wat zij doen’. Toen die jongen z’n verhaal had gedaan, was ik kapot. Ik dacht: God, wat een grote dwaas ben ik. Ik probeer wraakgevoelens te bevredigen. En hier is een mens in intens grote nood. Hoe zou Jezus hebben gereageerd?
Een van de agenten vond dat het tijd was om weer weg te gaan. Ik zag dat die jongeman haast niet kon lopen. Toen de politie hem wilde arresteren, schoten ze hem in zijn bovenbeen. De kogel zat er nog in.
Toen zei mijn oudere vriend, die mee was gegaan naar de gevangenis: ‘Orlando, nu is het jouw kans om te laten zien dat je bewogen bent met het verlorene. Help die jongen.’ Met grote moeite ben ik naast hem gaan staan en ik heb hem ondersteund toen hij van de ene naar de andere cel moest lopen. Toen ik terugkwam, heb ik tegen de Heer gezegd: ‘Ik dacht dat ik een held was en ik wilde zo graag een held zijn, maar ik merk dat ik nog lang niet heb geleerd wat het betekent om bewogen te zijn met het verlorene. Hier ben ik Here, alstublieft, geef me een nieuwe kans, maar ik kan het alleen maar wanneer Uw Heilige Geest over mij komt’.’’

Diep verlangen
Het is Orlando’s diepe verlangen dat God met Zijn Geest zo in onze harten gaat werken, dat we met andere ogen gaan kijken naar onze kameraden, onze man en vrouw, onze broer en zus, onze buren. "Wanneer we hun verlorenheid gaan zien, gaan we beseffen dat God, als ze niet tot geloof in Hem zullen komen, tegen hen zal zeggen: ‘Ga weg, Ik heb je nooit gekend, naar de plaats van eeuwige pijniging’. Als we er diep van overtuigd zijn wat verloren-zijn betekent, dan is het onmogelijk dat we niet met de ogen van Jezus naar mensen gaan kijken.’’
Hij wijst erop dat we deze passie niet zelf kunnen bewerken. "Zijn we bereid ons hart te openen, opdat Gods Geest ons kan vullen en Zijn bewogenheid in ons hart kan geven? De verlorenheid van mensen kan nooit de motor voor onze bewogenheid zijn. Angst drijft nooit een kind van God. Maar het is de liefde voor het verlorene, omdat we zien dat ze jammerlijk verloren zijn als we hun de liefde van Jezus niet aanbieden.’’

Dit artikel is een bewerking van de toespraak die ds. Orlando Bottenbley hield tijdens de Pinksterconferentie van Opwekking.

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons

Lees ook

"Halloween is een kans voor evangelisatie"

"Halloween is een kans voor evangelisatie"

Wat vind jij: kan een christen meedoen met Halloween?

De hartenkreet van Arjan

De hartenkreet van Arjan

Al enkele jaren timmert Arjan Baan (36) stevig aan de weg met stichting Heart Cry en plaatst hij dikke uitroeptekens achter de bijbelse oproep tot...

Edese winkeliers helpen daklozen met tegoedbonnen

Edese winkeliers helpen daklozen met tegoedbonnen

Straatpastor bedacht uniek ruilsysteem