Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

Snelle groei islam in Engeland

in Nieuws

Overal in Europa woedt momenteel dezelfde discussie. Er wordt gepraat over hoofddoekjes, allochtone probleemjongeren en islamitische scholen. Nog niet zo lang geleden ervoer geen enkele Westerling de islam als bedreigend. Europa was een continent van blanke christenen. Sinds enkele jaren is dat anders. Europa zal nooit meer zijn wat het geweest is.

In Londen is dat goed te zien: het zijn hier niet de huizen, niet de parken, niet de auto’s die anders zijn. Nee, het zijn de gezichten, de kleren. Het zijn de kleuren, de geur en de muziek.

Uitdaging

David Pawson is een Britste predikant. Zijn boek, De uitdaging van de islam voor christenen, heeft in zijn thuisland veel commotie teweeggebracht. In dit boek zegt Pawson dat moreel verval en het gemis aan geloof in de ultieme waarheid in Groot-Brittannië voor een grote leegte hebben gezorgd. Pawson gelooft dat de islam beter dan het christendom in staat is die leegte te vullen. Hij is zelfs bang dat wanneer deze ontwikkeling door blijft gaan, de islam in de nabije toekomst de grootste religie in zijn land zal zijn. Pawson geeft hier een aantal simpele redenen voor:

  1. De islam heeft de kortste geloofsbelijdenis van alle religies:|
    ‘Er is geen God dan Allah en Mohammed is zijn profeet’.
    De geloofsbelijdenis van christenen is veel langer en gecompliceerder.
  2. De Koran is simpeler dan de Bijbel:
    De Bijbel is geschreven door 40 auteurs en bestaat uit 66 boeken. Het zijn wetboeken, geschiedenisboeken, liederenboeken en profetieën.
  3. De islamtheologie maakt het mensen gemakkelijk:
    Er is een God, hij is de schepper, hij is de heer die ons vertelt hoe wij moeten leven, en hij is de rechter die ons zal oordelen en aan wie wij verantwoording moeten afleggen.
    Voor een rationeel mens is de christelijke theologie veel moeilijker te begrijpen. Denk aan de Drie-eenheid, de Godheid van Christus en de persoon van de Heilige Geest.
  4. Het woord ‘moslim’ betekent ‘onderworpene’. Het gehele leven, individueel en sociaal, staat in het teken van God.
  5. Islamieten geloven dat engelen je goede daden registreren en dat demonen je verleiden tot verkeerde daden. 
    De Bijbel is ook wat dat betreft moeilijker: wij kennen overheden en machten, aartsengelen, engelen, dienende geesten, boze geesten, demonen en ga zo maar door.
  6. Iedereen kan heel gemakkelijk moslim worden: je hoeft alleen maar, in het bijzijn van een paar getuigen, te zeggen dat er geen God is dan Allah en dat Mohammed zijn profeet is.

Christen worden lijkt moeilijker: je moet spijt hebben van je zonden, je moet geloven in God de Zoon, het ontvangen van de Heilige Geest en je moet in water gedoopt worden in naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest.

Een moslim spreekt dagelijks de geloofsbelijdenis uit, zegt vijfmaal per dag gebeden op (Salat), vast in de maand ramadan tussen zonsopgang en zonsondergang (Saum), geeft aalmoezen aan de armen (2,5 procent van je inkomen), gaat minstens een keer in zijn leven naar Mekka, het centrum van de moslimwereld (Hajj). Wat een christen dagelijks moet doen, lijkt in eerste instantie ook niet moeilijk. Toch vraagt God totale toewijding aan Hem. En dat lijkt voor veel mensen bijna niet mogelijk.

Wereldgodsdienst

De islam is de tweede wereldgodsdienst, met ruim anderhalf miljard aanhangers. Dat is eenvijfde van de wereldbevolking. Ter vergelijking: eenderde van de wereldbevolking noemt zich christen. De islam is de jongste - sinds 600 jaar na Christus - en tevens de snelst groeiende van de grote wereldgodsdiensten. In alle vijf werelddelen, verspreid over 165 landen, wonen islamieten. Het algemene gevoel ‘wat nieuw is, is vast beter’ gaat hier zeker op. Er wordt zelfs voorspeld dat wanneer de huidige trends zich voortzetten, omstreeks het jaar 2055 de helft van alle geboorten op aarde zal plaatsvinden in islamitische gezinnen.
Moslim. Islam. Allah en hoofddoekjes. Het zijn begrippen die sinds 11 september 2001 nare associaties oproepen. Angst. Geweld en terrorisme; we zijn er bang voor. De actualiteit houdt ons daarin dan ook scherp. Denk aan Irak, New York en Madrid.

Wij kennen de beelden. We zien de islamitische landen bijna dagelijks op tv. We zien de bombardementen en de beelden van gijzelaars. We zijn gewend aan de angstige ogen, de vluchtelingen, de dood.

We vergeten misschien wel eens dat ook allochtonen tv kijken en kranten lezen. Zij zien dezelfde beelden, al kijken ze er waarschijnlijk anders naar. Zij zien, anders dan wij, het land van hun ouders en/of voorouders. Zij volgen dezelfde politieke discussies, ze zien dezelfde beelden en ervaren de clichés steeds meer als een aanval op hen persoonlijk. Op hún godsdienst, hún afkomst en hún volk. Discussies over hoofddoekjes en islamitische scholen zijn een persoonlijke belediging, voor de meerderheid althans.

Arabische straatnamen

Brick Lane is een smal en rommelig straatje in hartje Londen. Niets in deze straat doet denken aan het Engeland van weleer. Straatnamen staan hier, op borden aan de muur, in het Engels, maar ook in het Arabisch aangegeven. Als je niet beter zou weten, zou je denken dat je in een vakantieland, ver van het ons vertrouwde Europa, bent beland. Veel ingrediënten voor een vakantie zijn immers aanwezig: een onbegrijpelijke taal, onbekende gezichten, een geldwisselkantoor, kleine winkeltjes met souvenirs en stalletjes met fruit in alle denkbare kleuren. Op het ritme van de Arabische klanken die uit de winkels klinken, lopen mensen met hoofddoeken, baarden, tulbands en burka’s de kleine winkeltjes in en uit. Het is een koele lentedag, het regent een beetje. Desondanks dragen de meeste mensen hier vandaag sandalen. Brick Lane is een voorbeeld van de vele straten en wijken in Londen die islamitisch genoemd kunnen worden; ze worden voornamelijk bewoond door islamitische mensen. Tegen het doorgaans zo rustige en behouden Engeland, zijn deze straten en buurten een vreemd, kleurig, contrast.

Het lijkt alsof de ‘inburgering’ van islamieten in Engeland al een stap verder is dan in, bijvoorbeeld, Nederland. Overal in Londen zie je donkere ogen en haren, hoofddoekjes. Op iedere straathoek vind je wel een Indiaas restaurants, een Turks ‘off license-winkeltje’ of een Pakistaanse stoffenzaak. In Regents Park, een van de grootste parken in centraal Londen, staat de grootste moskee van Europa, Regents Mosk. Waar zijn de blanke mannen en vrouwen, met rood haar en sproeten? Waar zijn de bolhoeden en nette pakken, waar zijn de mannen met paraplu’s in hun hand? Waar is het Engeland van weleer? Hiervoor zou ‘tijd’ een verklaring kunnen zijn.

In Groot-Brittannië is de immigratie namelijk, eerder dan waar ook in Europa, kort na de Tweede Wereldoorlog al op gang gekomen. Immigranten deden, net als later in andere Europese landen, jarenlang hun best zich aan te passen aan de Westerlingen, ook al waren die twee groepen nooit gelijkwaardig. De tweede generatie wilde meer dan een baan als vuilnisman, werkster of fabrieksarbeider. In veel gevallen is het ze dan ook gelukt hoger op de maatschappelijke ladder te komen. Toch lijkt de kloof tussen autochtonen en allochtonen te blijven bestaan. De derde generatie, die nu de arbeidsmarkt opkomt, accepteert het onderscheid tussen ‘wij’ en ‘zij’ niet langer. En hoewel die groep inmiddels al behoorlijk Europees is, worden zij nog vaak op de grote, ‘zwarte hoop’ gegooid. Daardoor zijn de problemen tussen autochtoon en allochtoon vandaag de dag groter dan ooit. Evenals het belang van een eigen geloof en cultuur.

Zó anders

Vanuit het oogpunt van de islam bekeken, is het Westen moreel in verval geraakt. Dat geldt ook voor het Westerse christendom. Dat zie je als je in Brick Lane loop. Het duurt even, maar dan dringt het besef door dat nergens een spoor van seksueel getinte reclame te zien is. Je ziet geen jongeren die uitdagende kleding dragen, geen posters van half ontblote popsterren, in geen enkele winkel zie je een spoor van seks. Het is zó anders dan een paar straten verderop. Zó anders dan bijvoorbeeld in Oxford Street, een van de drukste winkelstraten van Londen. Het is hier zó anders, dat het even duurt voordat tot je doordringt wat er anders is.

Volgende week het vervolg: Hoe kijkt David Pawson aan tegen de islam en wat zeggen de moslims zelf?

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons